Διαβάστε το Ρουκού 456 του Κορανίου

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَٰهِيمَ ٱلْمُكْرَمِينَ ﴿٢٤﴾

Ήρθε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ) η ιστορία για τους τιμημένους (Αγγέλους) επισκέπτες του Αβραάμ;

إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَقَالُوا۟ سَلَـٰمًۭا ۖ قَالَ سَلَـٰمٌۭ قَوْمٌۭ مُّنكَرُونَ ﴿٢٥﴾

Όταν πήγαν σ' αυτόν (τον Αβραάμ, σε ανθρώπινη μορφή) και είπαν: «Σαλάμ (Ειρήνη)!» Και αυτός απάντησε: «Σαλάμ! Είστε άγνωστοι άνθρωποι (που δε σας ξέρουμε).»

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجْلٍۢ سَمِينٍۢ ﴿٢٦﴾

Μετά πήγε στη γυναίκα του και έφερε ένα (ψητό) μεγάλο μοσχάρι (νομίζοντας ότι οι Άγγελοι ήταν άνθρωποι).

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٢٧﴾

Έτσι, το έβαλε μπροστά τους (αλλά αυτοί δεν έφαγαν), και έτσι είπε: «Δε θα φάτε;»

فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةًۭ ۖ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَـٰمٍ عَلِيمٍۢ ﴿٢٨﴾

Τότε ένιωσε φόβο απ' αυτούς. Είπαν: «Μη φοβάσαι.» Και του έδωσαν χαρμόσυνα νέα για ένα αγόρι (τον Ισαάκ) που θα έχει πολύ γνώση (στη θρησκεία).

فَأَقْبَلَتِ ٱمْرَأَتُهُۥ فِى صَرَّةٍۢ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌۭ ﴿٢٩﴾

Η γυναίκα του (η Σάρα όταν άκουσε αυτά) ήρθε και φώναξε (από τη χαρά της), και χτύπησε το πρόσωπό της (από την έκπληξη) και είπε: «Είμαι μία στείρα ηλικιωμένη γυναίκα!»

قَالُوا۟ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٣٠﴾

Είπαν: «Έτσι είπε ο Κύριός σου. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).»

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿٣١﴾

Είπε: «Ποιος είναι λοιπόν ο σκοπός σας (για τον οποίο σταλθήκατε), ω, Απεσταλμένοι;»

قَالُوٓا۟ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمٍۢ مُّجْرِمِينَ ﴿٣٢﴾

Είπαν: «Έχουμε σταλεί για έναν κακό λαό,

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةًۭ مِّن طِينٍۢ ﴿٣٣﴾

για να στείλουμε σ' αυτούς πέτρες από πηλό,

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ﴿٣٤﴾

σημαδεμένες ενώπιον του Κυρίου σου για τους παραβάτες.»

فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٣٥﴾

Έτσι, βγάλαμε όσους πιστούς ήταν μέσα της (κωμόπολης),

فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍۢ مِّنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿٣٦﴾

αλλά δε βρήκαμε μέσα της παρά μόνο ένα σπίτι Μουσουλμάνων [το σπίτι του Προφήτη Λωτ].

وَتَرَكْنَا فِيهَآ ءَايَةًۭ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿٣٧﴾

Και αφήσαμε μέσα της ένα Σημάδι (της τιμωρίας) για όσους φοβούνται την οδυνηρή τιμωρία (για να μην κάνουν σαν εκείνους).

وَفِى مُوسَىٰٓ إِذْ أَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَـٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٣٨﴾

Και στον Μωυσή (υπάρχει ένα Σημάδι για όσους φοβούνται την οδυνηρή τιμωρία), όταν τον στείλαμε στον Φαραώ με ξεκάθαρες αποδείξεις.

فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِۦ وَقَالَ سَـٰحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌۭ ﴿٣٩﴾

Αλλά εκείνος (ο Φαραώ) απομακρύνθηκε με τους υποστηρικτές του και είπε: «(Ο Μωυσής) είτε είναι ένας μάγος, είτε είναι ένας τρελός.»

فَأَخَذْنَـٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَـٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿٤٠﴾

Έτσι, αρπάξαμε με την τιμωρία αυτόν (τον Φαραώ) και τους στρατιώτες του, και τους πετάξαμε (και τους πνίξαμε) στο νερό, ενώ ήταν άξιος καταδίκης.

وَفِى عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلْعَقِيمَ ﴿٤١﴾

Και στη φυλή ‘Αντ (υπάρχει ένα Σημάδι για όσους φοβούνται την οδυνηρή τιμωρία), όταν στείλαμε σ' αυτούς έναν (καταστροφικό) άγονο άνεμο (που δεν είχε τίποτε καλό).

مَا تَذَرُ مِن شَىْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَٱلرَّمِيمِ ﴿٤٢﴾

(Ο οποίος άνεμος) δεν πέρασε σε κάτι χωρίς να το κάνει σαν κατεστραμμένα ερείπια.

وَفِى ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا۟ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿٤٣﴾

Και στη φυλή Θαμούντ (υπάρχει ένα Σημάδι για όσους φοβούνται την οδυνηρή τιμωρία) όταν ειπώθηκε σ' αυτούς (αφού έσφαξαν την καμήλα που στάλθηκε ως Σημάδι): «Απολαύστε (στα σπίτια σας για τρεις μέρες) μέχρι έναν καθορισμένο χρόνο (που θα καταστραφείτε).»

فَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ ﴿٤٤﴾

Και παράκουσαν με αλαζονεία την εντολή του Κυρίου τους, και έτσι τους άρπαξε η καταστροφική τιμωρία, ενώ κοιτούσαν.

فَمَا ٱسْتَطَـٰعُوا۟ مِن قِيَامٍۢ وَمَا كَانُوا۟ مُنتَصِرِينَ ﴿٤٥﴾

Έτσι, δεν μπόρεσαν να σηκωθούν (να ξεφύγουν από την τιμωρία), ούτε μπορούσαν να υποστηρίξουν τον εαυτό τους.

وَقَوْمَ نُوحٍۢ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًۭا فَـٰسِقِينَ ﴿٤٦﴾

Και (καταστρέψαμε επίσης) τον λαό του Νώε πριν (απ' αυτούς). Πράγματι, ήταν ανυπάκουοι άνθρωποι.