Διαβάστε το Ρουκού 479 του Κορανίου

سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۖ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿١﴾

Οτιδήποτε βρίσκεται στους ουρανούς και στη γη, δοξάζει τον Αλλάχ. Και Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

هُوَ ٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ مِن دِيَـٰرِهِمْ لِأَوَّلِ ٱلْحَشْرِ ۚ مَا ظَنَنتُمْ أَن يَخْرُجُوا۟ ۖ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمْ حُصُونُهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَأَتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا۟ ۖ وَقَذَفَ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعْبَ ۚ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِى ٱلْمُؤْمِنِينَ فَٱعْتَبِرُوا۟ يَـٰٓأُو۟لِى ٱلْأَبْصَـٰرِ ﴿٢﴾

Είναι Αυτός που έδιωξε εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη από τον λαό του Βιβλίου (τους Εβραίους της φυλής των Μπάνι Αν-Ναντείρ), από τα σπίτια τους (στη Μαντίνα) κατά την πρώτη συγκέντρωση (όπου έφυγαν προς την παλιά Συρία, και αυτό επειδή πρόδωσαν τη συμφωνία ειρήνης τους με τον Προφήτη, προσπαθώντας να τον σκοτώσουν και κάνοντας συμμαχία με τους ειδωλολάτρες εναντίον των Μουσουλμάνων). Δεν νομίζατε (ω, Μουσουλμάνοι) ότι θα έβγαιναν (από τα σπίτια τους λόγω της δύναμής τους). Και εκείνοι νόμιζαν ότι τα οχυρά τους θα τους προστάτευαν από τον Αλλάχ. Αλλά η Οργή του Αλλάχ τούς έφτασε από εκεί που δεν την περίμεναν. Και (ο Αλλάχ) έριξε τον τρόμο στις καρδιές τους, και έτσι, αυτοί κατέστρεψαν τις κατοικίες τους με τα δικά τους χέρια (επειδή ο Προφήτης τούς επέτρεψε να πάρει ο καθένας τους ό,τι μπορεί να κουβαλήσει η καμήλα του) και τα χέρια των πιστών. Λάβετε λοιπόν μάθημα (και προειδοποίηση), ω, εσείς που έχετε όραση (για να δείτε).

وَلَوْلَآ أَن كَتَبَ ٱللَّهُ عَلَيْهِمُ ٱلْجَلَآءَ لَعَذَّبَهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ عَذَابُ ٱلنَّارِ ﴿٣﴾

Και αν δεν έγραφε (έκρινε) ο Αλλάχ την εξορία γι’ αυτούς, θα τους τιμωρούσε σίγουρα σ' αυτόν τον κόσμο· και στη Μέλλουσα Ζωή θα έχουν το μαρτύριο του Πυρός.

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَآقُّوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ ۖ وَمَن يُشَآقِّ ٱللَّهَ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٤﴾

Αυτό επειδή αντιτάχθηκαν (με εχθρότητα) στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του. Και όποιος αντιτίθεται στον Αλλάχ, τότε στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Αυστηρός στην τιμωρία Του.

مَا قَطَعْتُم مِّن لِّينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَآئِمَةً عَلَىٰٓ أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ ٱللَّهِ وَلِيُخْزِىَ ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿٥﴾

Καμία χουρμαδιά (του εχθρού) δεν την κόψατε (ω, Μουσουλμάνοι), ούτε την αφήσατε να στέκεται στις ρίζες της, παρά μόνο με την Άδεια του Αλλάχ, (επειδή οι Εβραίοι έριχναν βέλη και πέτρες από πάνω από τα οχυρά τους, και οι χουρμαδιές τούς βοηθούσαν σ' αυτό), και για να ταπεινώσει (ο Αλλάχ) τους ανυπάκουους.

وَمَآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنْهُمْ فَمَآ أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍۢ وَلَا رِكَابٍۢ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُۥ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٦﴾

Και ό,τι ο Αλλάχ παραχώρησε ως λάφυρα χωρίς μάχη (Αλ-Φάι’) στον Αγγελιαφόρο Του (τον Μωχάμμαντ) απ' αυτούς (τους Εβραίους των Μπάνι Αν-Ναντείρ που άφησαν τα πράγματά τους, μετά από την πολιορκία τους από τους Μουσουλμάνους) – αυτά δεν τα αποκτήσατε καβαλώντας κανένα άλογο, ούτε καμία καμήλα (δηλ. χωρίς μάχη). Μα ο Αλλάχ δίνει δύναμη στους Αγγελιαφόρους Του πάνω σ' όποιον θέλει. Και ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.

مَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ كَىْ لَا يَكُونَ دُولَةًۢ بَيْنَ ٱلْأَغْنِيَآءِ مِنكُمْ ۚ وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمْ عَنْهُ فَٱنتَهُوا۟ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٧﴾

Αυτά που ο Αλλάχ παραχώρησε ως λάφυρα χωρίς μάχη (Αλ-Φάι’) στον Αγγελιαφόρο Του, από τους λαούς των κωμοπόλεων, αυτά προορίζονται για τον Αλλάχ, τον Αγγελιαφόρο Του (δηλ. να ξοδεύονται προς το συμφέρον των Μουσουλμάνων), τους συγγενείς (του Αγγελιαφόρου, από τους Μπάνι Χάσιμ και τους Μπάνι Αλ-Μουττάλιμπ, στους οποίους ο Προφήτης είχε απαγορέψει να δέχονται να πάρουν τη Ζακά), τα ορφανά, τους ενδεείς, και τον οδοιπόρο (τον ξένο που τα χρήματά του έχουν εξαντληθεί), έτσι ώστε να μη γίνουν (τα χρήματα μια) περιουσία που θα κυκλοφορεί (αποκλειστικά) στους πλούσιους ανάμεσά σας (και όχι στους φτωχούς). Και ό,τι σας δίνει ο Αγγελιαφόρος (και σας διατάζει) να το λάβετε (και να το κάνετε)· και ό,τι σας απαγορεύει, να το σταματήσετε. Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Αυστηρός στην τιμωρία (Του).

لِلْفُقَرَآءِ ٱلْمُهَـٰجِرِينَ ٱلَّذِينَ أُخْرِجُوا۟ مِن دِيَـٰرِهِمْ وَأَمْوَٰلِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًۭا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنًۭا وَيَنصُرُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلصَّـٰدِقُونَ ﴿٨﴾

(Και επίσης υπάρχει ένα μερίδιο σ' αυτά τα λάφυρα) για τους φτωχούς μετανάστες (που μετανάστευσαν από τη Μάκκα προς τη Μαντίνα), οι οποίοι εξορίστηκαν από τα σπίτια τους και την ιδιοκτησία τους (από τους άπιστους της Μάκκας), επιδιώκοντας χάρη από τον Αλλάχ και την ευαρέστησή (Του), και υποστηρίζοντας τον Αλλάχ (δηλ. την θρησκεία Του) και τον Αγγελιαφόρο Του. Αυτοί είναι, πράγματι, οι ειλικρινείς.

وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلْإِيمَـٰنَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِى صُدُورِهِمْ حَاجَةًۭ مِّمَّآ أُوتُوا۟ وَيُؤْثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌۭ ۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِۦ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿٩﴾

Και αυτοί (οι Αλ-Ανσάρ -οι Υποστηρικτές- οι κάτοικοι της Μαντίνας) που εγκαταστάθηκαν στη Μαντίνα και είχαν δεχτεί την πίστη πριν απ' αυτούς (δηλ. πριν να μεταναστεύσουν οι μετανάστες -Μουχατζηρείν- προς αυτούς). Αγαπούν εκείνους που μεταναστεύουν προς αυτούς και δεν έχουν ζήλια στα στήθη τους για ό,τι έχει δοθεί σ' αυτούς (τους Μουχατζηρείν από τα λάφυρα των Μπάνι Αν-Ναντείρ), και βάζουν σε προτεραιότητα αυτούς (τους Μουχατζηρείν) πριν από τους εαυτούς τους, ακόμα κι αν έχουν ανάγκη (και φτώχεια). Και όποιος σώζεται από τη δικιά του απληστία, αυτοί είναι οι επιτυχημένοι.

وَٱلَّذِينَ جَآءُو مِنۢ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَٰنِنَا ٱلَّذِينَ سَبَقُونَا بِٱلْإِيمَـٰنِ وَلَا تَجْعَلْ فِى قُلُوبِنَا غِلًّۭا لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٌۭ رَّحِيمٌ ﴿١٠﴾

Και αυτοί (από τις επόμενες γενιές) που ήρθαν μετά απ' αυτούς (τους Αλ-Ανσάρ και τους Αλ-Μουχατζηρείν, και ακολουθούν τα βήματά τους μέχρι την Ημέρα της Κρίσεως), λένε: «Κύριέ μας! Συγχώρεσέ μας και τα αδέλφια μας που προηγήθηκαν από μας στην πίστη, και μη βάλεις στις καρδιές μας κανένα μίσος ενάντια στους πιστούς. Κύριέ μας! Είσαι πράγματι Ρα’ούφ (Πολυεπιεικής) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).