Διαβάστε το Ρουκού 53 του Κορανίου

كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِٱلْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ ۗ وَلَوْ ءَامَنَ أَهْلُ ٱلْكِتَـٰبِ لَكَانَ خَيْرًۭا لَّهُم ۚ مِّنْهُمُ ٱلْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ ﴿١١٠﴾

Είστε το καλύτερο έθνος που αναδείχθηκε για την ανθρωπότητα (στην πίστη και στις πράξεις σας, και οι πιο ωφέλιμοι για τους ανθρώπους): διατάζετε το καλό και απαγορεύετε το κακό, και πιστεύετε στον Αλλάχ. Και αν οι άνθρωποι του Βιβλίου (Εβραίοι και Χριστιανοί) είχαν πιστέψει, θα ήταν καλύτερα γι' αυτούς. Μερικοί απ' αυτούς είναι πιστοί, αλλά οι περισσότεροι είναι ανυπάκουοι (στον Αλλάχ).

لَن يَضُرُّوكُمْ إِلَّآ أَذًۭى ۖ وَإِن يُقَـٰتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ ٱلْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ ﴿١١١﴾

Δεν μπορούν να σας βλάψουν εκτός από ενόχληση (με τα λόγια τους). Και αν σας πολεμήσουν, θα σας γυρίσουν τις πλάτες (τους ηττημένοι), και έπειτα δεν θα βοηθηθούν.

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ ٱلذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوٓا۟ إِلَّا بِحَبْلٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَحَبْلٍۢ مِّنَ ٱلنَّاسِ وَبَآءُو بِغَضَبٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ ٱلْمَسْكَنَةُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَقْتُلُونَ ٱلْأَنۢبِيَآءَ بِغَيْرِ حَقٍّۢ ۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا۟ وَّكَانُوا۟ يَعْتَدُونَ ﴿١١٢﴾

Και καλύφθηκαν με ταπείνωση όπου κι αν βρίσκονταν, εκτός (αν προστατεύονταν) από μια διαθήκη από τον Αλλάχ ή μια συνθήκη από τους ανθρώπους. Και επέστρεψαν με την οργή του Αλλάχ και καλύφθηκαν με δυστυχία. Αυτό επειδή αρνιόντουσαν τα Εδάφια (και τα σημάδια) του Αλλάχ και σκότωναν τους Προφήτες άδικα. Αυτό έγινε γιατί παράκουσαν και παραβίασαν τα όρια (διαπράττοντας αμαρτίες και εγκλήματα).

۞ لَيْسُوا۟ سَوَآءًۭ ۗ مِّنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ أُمَّةٌۭ قَآئِمَةٌۭ يَتْلُونَ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ ءَانَآءَ ٱلَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ ﴿١١٣﴾

Ωστόσο, δεν είναι (όλοι) ίδιοι: υπάρχει από τον λαό του Βιβλίου (Εβραίοι και Χριστιανοί) μια ομάδα σταθερή (στη θρησκεία του Αλλάχ πριν τον ερχομό του Προφήτη Μωχάμμαντ, και όταν ήρθε πίστεψαν σ' αυτόν), απαγγέλλουν τα Εδάφια του Αλλάχ (το Κορ'άν) τις ώρες της νύχτας (κατά τις προσευχές τους) και πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος, προσευχόμενοι).

يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِٱلْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَيُسَـٰرِعُونَ فِى ٱلْخَيْرَٰتِ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١١٤﴾

Πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα, και διατάζουν το καλό και απαγορεύουν το κακό, και σπεύδουν να κάνουν καλές πράξεις. Εκείνοι είναι από τους ενάρετους.

وَمَا يَفْعَلُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَلَن يُكْفَرُوهُ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلْمُتَّقِينَ ﴿١١٥﴾

Και ό,τι κάνουν από καλό, δεν θα χάσουν την αμοιβή του. Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία Του μέσω της υπακοής των εντολών Tου).

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَن تُغْنِىَ عَنْهُمْ أَمْوَٰلُهُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُهُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيْـًۭٔا ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۚ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿١١٦﴾

Πράγματι, εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη, ούτε τα πλούτη τους, ούτε τα παιδιά τους θα αποτρέψουν τίποτε από την τιμωρία του Αλλάχ γι' αυτούς. Εκείνοι είναι οι κάτοικοι της Φωτιάς, όπου θα μείνουν εκεί για πάντα.

مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِى هَـٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍۢ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍۢ ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ ٱللَّهُ وَلَـٰكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿١١٧﴾

Το παράδειγμα όσων (χρημάτων) ξοδεύουν (σε φιλανθρωπία) σ' αυτή την εγκόσμια ζωή (για την οποία περιμένουν αμοιβή), είναι σαν εκείνο ενός ανέμου που περιέχει παγετό και χτυπά τη σοδειά ενός λαού που αδίκησε τον εαυτό του (μέσω αμαρτιών), και έτσι την κατέστρεψε (και έτσι είναι η απιστία τους, καταστρέφει τις καλές τους πράξεις). Και ο Αλλάχ δεν τους αδίκησε, αλλά αυτοί αδικούν τον εαυτό τους.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّخِذُوا۟ بِطَانَةًۭ مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًۭا وَدُّوا۟ مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ ٱلْبَغْضَآءُ مِنْ أَفْوَٰهِهِمْ وَمَا تُخْفِى صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ ٱلْـَٔايَـٰتِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ﴿١١٨﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, μην παίρνετε για στενούς φίλους, άλλους εκτός απ' αυτούς ανάμεσά σας (πιστούς) (με το να τους λέτε τα μυστικά σας και τα προσωπικά σας). Δεν φείδονται προσπαθειών για να χαλάνε την κατάστασή σας, και επιθυμούν για σας ό,τι (σας βλάπτει και) σας δυσκολεύει. Το μίσος έχει εμφανιστεί από τα στόματά τους, αλλά αυτό που κρύβουν τα στήθη τους είναι ακόμη μεγαλύτερο. Σας διευκρινίσαμε τα Εδάφια, αν αντιλαμβάνεστε.

هَـٰٓأَنتُمْ أُو۟لَآءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِٱلْكِتَـٰبِ كُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ عَضُّوا۟ عَلَيْكُمُ ٱلْأَنَامِلَ مِنَ ٱلْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا۟ بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿١١٩﴾

Να εσείς είστε (ω, πιστοί), που τους αγαπάτε (και αγαπάτε το καλό τους) ενώ αυτοί δεν σας αγαπούν (ούτε αγαπούν το καλό σας), παρόλο που πιστεύετε σε όλα τα (Θεία) Βιβλία. Όταν σας συναντούν, λένε: «Πιστεύουμε.», αλλά όταν είναι μόνοι, δαγκώνουν τα δάχτυλά τους από οργή προς εσάς (και λόγω της ενότητάς σας). Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ας πεθάνετε στην οργή σας.» Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης για ό,τι υπάρχει στα στήθη.

إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌۭ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌۭ يَفْرَحُوا۟ بِهَا ۖ وَإِن تَصْبِرُوا۟ وَتَتَّقُوا۟ لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌۭ ﴿١٢٠﴾

Αν σας συμβεί κάτι καλό, αυτό τους στεναχωρεί, και αν σας χτυπήσει κάτι κακό, χαίρονται γι' αυτό. Αλλά αν κάνετε υπομονή και φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της υπακοής των εντολών Του), τα σχέδια τους δεν θα σας βλάψουν σε τίποτα. Πράγματι, ο Αλλάχ περιβάλλει όλα όσα κάνουν.