Διαβάστε τη Σελίδα 162 του Κορανίου

۞ قَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ لَنُخْرِجَنَّكَ يَـٰشُعَيْبُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَكَ مِن قَرْيَتِنَآ أَوْ لَتَعُودُنَّ فِى مِلَّتِنَا ۚ قَالَ أَوَلَوْ كُنَّا كَـٰرِهِينَ ﴿88﴾

Οι αρχηγοί του λαού του που έδειξαν αλαζονεία, είπαν: «Ω, Σου‘άιμπ! Πράγματι, θα διώξουμε εσένα και όσους πιστεύουν μαζί σου από την πόλη μας, εκτός αν επιστρέψετε στη θρησκεία μας.» Είπε: «Ακόμα κι αν την απεχθανόμαστε;

قَدِ ٱفْتَرَيْنَا عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا إِنْ عُدْنَا فِى مِلَّتِكُم بَعْدَ إِذْ نَجَّىٰنَا ٱللَّهُ مِنْهَا ۚ وَمَا يَكُونُ لَنَآ أَن نَّعُودَ فِيهَآ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّنَا ۚ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَىْءٍ عِلْمًا ۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلْنَا ۚ رَبَّنَا ٱفْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِٱلْحَقِّ وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْفَـٰتِحِينَ ﴿89﴾

Θα είχαμε επινοήσει έτσι ψέματα εναντίον του Αλλάχ εάν επιστρέφαμε στη θρησκεία σας, αφού ο Αλλάχ μας έσωσε απ' αυτήν. Δεν μας επιτρέπεται να επιστρέψουμε σ' αυτήν, αν δεν το θέλει ο Κύριός μας, ο Αλλάχ! Ο Κύριός μας περικλείει τα πάντα με τη γνώση Του. Εμπιστευόμαστε τον Αλλάχ. Κύριε μας! Κρίνε λοιπόν ανάμεσα σε μας και τον λαό μας με αλήθεια, γιατί Εσύ είσαι ο Καλύτερος από τους κριτές.»

وَقَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ لَئِنِ ٱتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا إِنَّكُمْ إِذًۭا لَّخَـٰسِرُونَ ﴿90﴾

Οι αρχηγοί του λαού του που αρνήθηκαν την πίστη, είπαν: «(Ω, λαέ μας!) Εάν ακολουθήσετε τον Σου‘άιμπ, σίγουρα θα είστε χαμένοι.»

فَأَخَذَتْهُمُ ٱلرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دَارِهِمْ جَـٰثِمِينَ ﴿91﴾

Έτσι, τους έπιασε ο δυνατός σεισμός (και η μεγάλη κραυγή) και έπεσαν νεκροί στα πρόσωπα και τα γόνατά τους στον οίκο (και τη γη) τους!

ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ شُعَيْبًۭا كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَا ۚ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ شُعَيْبًۭا كَانُوا۟ هُمُ ٱلْخَـٰسِرِينَ ﴿92﴾

Εκείνοι που διέψευδαν τον Σου‘άιμπ έγιναν σαν να μην είχαν κατοικήσει εκεί ποτέ. Στ' αλήθεια, εκείνοι που διέψευδαν τον Σου‘άιμπ ήταν οι χαμένοι.

فَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَـٰقَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَـٰلَـٰتِ رَبِّى وَنَصَحْتُ لَكُمْ ۖ فَكَيْفَ ءَاسَىٰ عَلَىٰ قَوْمٍۢ كَـٰفِرِينَ ﴿93﴾

Έτσι, (ο Σου‘άιμπ) απομακρύνθηκε απ' αυτούς και είπε (ως επίπληξη): «Ω, λαέ μου! Πράγματι, σας μετέδωσα τα μηνύματα του Κυρίου μου και σας έδωσα ειλικρινείς συμβουλές. Πώς λοιπόν να στεναχωριέμαι για έναν άπιστο λαό;»

وَمَآ أَرْسَلْنَا فِى قَرْيَةٍۢ مِّن نَّبِىٍّ إِلَّآ أَخَذْنَآ أَهْلَهَا بِٱلْبَأْسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُونَ ﴿94﴾

Πράγματι, δε στείλαμε κανέναν προφήτη σε καμία κωμόπολη, παρά να έχουμε πλήξει (εκείνους που τον διέψευσαν από) τους κατοίκους της με φτώχεια και ασθένειες, μήπως και επικαλεστούν (τον Αλλάχ) με ταπεινοφροσύνη και υποταγή (και να εγκαταλείψουν την απιστία και την αλαζονεία τους).

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ ٱلسَّيِّئَةِ ٱلْحَسَنَةَ حَتَّىٰ عَفَوا۟ وَّقَالُوا۟ قَدْ مَسَّ ءَابَآءَنَا ٱلضَّرَّآءُ وَٱلسَّرَّآءُ فَأَخَذْنَـٰهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿95﴾

Έπειτα αλλάξαμε την κακή κατάσταση (και τις αντιξοότητες) σε καλή κατάσταση (και ευημερία), ώσπου αυξήθηκαν (σε αριθμό και πλούτη), και είπαν: «Και οι πρόγονοί μας υπέστησαν κακουχίες και είχαν περίοδο ευημέριας (γι' αυτό ό,τι μας συνέβη από καλό και κακό, είναι κάτι απλό).» [Πράγματι, ό,τι τους συνέβη ήταν για να το λάβουν υπόψη]. Έτσι, τους στείλαμε ξαφνικά την τιμωρία χωρίς να το αντιληφθούν.