Διαβάστε τη Σελίδα 304 του Κορανίου

قَالَ هَـٰذَا رَحْمَةٌۭ مِّن رَّبِّى ۖ فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ رَبِّى جَعَلَهُۥ دَكَّآءَ ۖ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّى حَقًّۭا ﴿98﴾

Είπε (ο Δου-Αλ-Καρνάιν): «Αυτό (το φράγμα) είναι έλεος από τον Κύριό μου. Αλλά όταν θα έρθει η ώρα που όρισε ο Κύριος μου, θα το ισοπεδώσει (το φράγμα). Πράγματι, η υπόσχεση του Κυρίου μου είναι πάντα αληθινή (που οπωσδήποτε θα πραγματοποιηθεί).»

۞ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ يَمُوجُ فِى بَعْضٍۢ ۖ وَنُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَجَمَعْنَـٰهُمْ جَمْعًۭا ﴿99﴾

Και θα τους αφήσουμε εκείνη την Ημέρα (της Κρίσεως) να αναμειχθούν (οι άνθρωποι και τα τζινν) ο ένας με τον άλλον. Και θα φυσήξει (ο Άγγελος Ισραφήλ) το Κέρας (Σάλπιγγα, για να ανακοινώσει την ανάσταση), και θα τους συγκεντρώσουμε όλους μαζί (όλα τα δημιουργήματα).

وَعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْكَـٰفِرِينَ عَرْضًا ﴿100﴾

Εκείνη την Ημέρα θα δείξουμε την Κόλαση στους άπιστους ξεκάθαρα.

ٱلَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِى غِطَآءٍ عَن ذِكْرِى وَكَانُوا۟ لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا ﴿101﴾

Των οποίων (άπιστων) τα μάτια ήταν καλυμμένα (με την απιστία) από το να δουν την Υπενθύμισή Μου (το Κορ’άν και τα Σημάδιά Μου), και δεν μπορούσαν να ακούσουν (τα Εδάφιά Μου και την καθοδήγηση).

أَفَحَسِبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَن يَتَّخِذُوا۟ عِبَادِى مِن دُونِىٓ أَوْلِيَآءَ ۚ إِنَّآ أَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَـٰفِرِينَ نُزُلًۭا ﴿102﴾

Νομίζουν οι άπιστοι ότι το να πάρουν τους δούλους Μου (Αγγέλους, Προφήτες, ή διαβόλους) ως κηδεμόνες πέραν από Εμένα, (ότι θα τους ωφελήσουν ή θα τους προστατεύσουν από Εμένα); [Όχι βεβαίως]. Πράγματι, έχουμε ετοιμάσει την Κόλαση για τους άπιστους ως μία κατοικία.

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُم بِٱلْأَخْسَرِينَ أَعْمَـٰلًا ﴿103﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Να σας πούμε ποιοι είναι οι πιο χαμένοι, αναφορικά με τις πράξεις τους;

ٱلَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا ﴿104﴾

Είναι εκείνοι των οποίων οι πράξεις απομακρύνθηκαν (από την καθοδήγηση) στην εγκόσμια ζωή, ενώ νόμιζαν ότι έκαναν καλά.»

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِمْ وَلِقَآئِهِۦ فَحَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَزْنًۭا ﴿105﴾

Εκείνοι είναι αυτοί που αρνήθηκαν τα Εδάφια (και τα Σημάδια) του Κυρίου τους και την πίστη στη συνάντησή Του (στη Μέλλουσα Ζωή). Έτσι, οι (καλές) πράξεις τους έγιναν μάταιες, και την Ημέρα της Ανάστασης, δε θα τους δώσουμε καμία αξία.

ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا۟ وَٱتَّخَذُوٓا۟ ءَايَـٰتِى وَرُسُلِى هُزُوًا ﴿106﴾

Αυτή είναι η τιμωρία τους, η Κόλαση, για την απιστία τους, και για το ότι πήραν τα Εδάφιά Μου και τους Αγγελιαφόρους Μου για χλευασμό.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّـٰتُ ٱلْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ﴿107﴾

Πράγματι, αυτοί που πιστεύουν και πράττουν ενάρετες πράξεις, θα έχουν τους κήπους του Αλ-Φιρντάους (το υψηλότερο και το καλύτερο επίπεδο του Παραδείσου) ως κατοικία.

خَـٰلِدِينَ فِيهَا لَا يَبْغُونَ عَنْهَا حِوَلًۭا ﴿108﴾

Θα μένουν εκεί μέσα για πάντα, και δε θα ζητήσουν ποτέ να μεταφερθούν απ' αυτή.

قُل لَّوْ كَانَ ٱلْبَحْرُ مِدَادًۭا لِّكَلِمَـٰتِ رَبِّى لَنَفِدَ ٱلْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَـٰتُ رَبِّى وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِۦ مَدَدًۭا ﴿109﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αν η θάλασσα ήταν μελάνι για (να γραφτούν) τα Λόγια του Κυρίου μου, σίγουρα, η θάλασσα θα εξαντλούταν πριν να τελειώσουν τα Λόγια του Κυρίου μου, ακόμη κι αν φέρναμε και άλλες (θάλασσες) σαν κι αυτή για να την εφοδιάσουν.»

قُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٌۭ مِّثْلُكُمْ يُوحَىٰٓ إِلَىَّ أَنَّمَآ إِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ ۖ فَمَن كَانَ يَرْجُوا۟ لِقَآءَ رَبِّهِۦ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًۭا صَـٰلِحًۭا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِۦٓ أَحَدًۢا ﴿110﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Πράγματι, είμαι μόνο ένας άνθρωπος σαν και εσάς. Μου έχει αποκαλυφθεί ότι ο Θεός σας είναι μόνο Ένας Θεός (ο Αλλάχ). Έτσι, όποιος ελπίζει στη συνάντηση με τον Κύριό του, ας πράττει ενάρετες πράξεις και να μην αποδίδει στον Κύριό του κανέναν εταίρο στη λατρεία.»