Διαβάστε τη Σελίδα 331 του Κορανίου

لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا ۖ وَهُمْ فِى مَا ٱشْتَهَتْ أَنفُسُهُمْ خَـٰلِدُونَ ﴿102﴾

(Οι κάτοικοι του Παραδείσου) δε θα ακούσουν (στον Παράδεισο) την παραμικρή φωνή της (Κόλασης), και θα παραμείνουν σε ό,τι επιθυμούν (από ευδαιμονία και απολαύσεις) για πάντα.

لَا يَحْزُنُهُمُ ٱلْفَزَعُ ٱلْأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّىٰهُمُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ هَـٰذَا يَوْمُكُمُ ٱلَّذِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ ﴿103﴾

Δε θα λυπηθούν από το Μεγάλο Φόβο (όταν θα φυσήξει ο Άγγελος στο Κέρας -Σάλπιγγα-), και οι Άγγελοι θα τους υποδεχτούν (με τα χαρμόσυνα νέα, λέγοντας): «Αυτή είναι η Ημέρα σας, για την οποία (και για την ανταμοιβή της) λάβατε υπόσχεση.»

يَوْمَ نَطْوِى ٱلسَّمَآءَ كَطَىِّ ٱلسِّجِلِّ لِلْكُتُبِ ۚ كَمَا بَدَأْنَآ أَوَّلَ خَلْقٍۢ نُّعِيدُهُۥ ۚ وَعْدًا عَلَيْنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا فَـٰعِلِينَ ﴿104﴾

Την Ημέρα όπου θα τυλίξουμε τους ουρανούς, όπως τυλίγεται η περγαμηνή με ό,τι είναι γραμμένο μέσα. Και όπως αρχίσαμε την πρώτη δημιουργία, έτσι θα την επαναφέρουμε (στη ζωή). Είναι μια υπόσχεση από Εμάς, που οπωσδήποτε θα την εκπληρώσουμε.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى ٱلزَّبُورِ مِنۢ بَعْدِ ٱلذِّكْرِ أَنَّ ٱلْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِىَ ٱلصَّـٰلِحُونَ ﴿105﴾

Έχουμε γράψει στα Θεία Βιβλία, αφού είχε γραφτεί στο Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ: ότι τη γη (του Παραδείσου) θα την κληρονομήσουν οι δίκαιοι δούλοι Μου. [Αυτό αναφέρεται και στη Σούρατ Αζ-Ζούμαρ 39:74].

إِنَّ فِى هَـٰذَا لَبَلَـٰغًۭا لِّقَوْمٍ عَـٰبِدِينَ ﴿106﴾

Πράγματι, υπάρχει σ' αυτό (το Κορ’άν) ό,τι επαρκεί στους ανθρώπους που λατρεύουν (τον Αλλάχ, για να φτάσουν την ευχαρίστηση του Αλλάχ, και τον Παράδεισο).

وَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ إِلَّا رَحْمَةًۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿107﴾

Πράγματι, δε σε στείλαμε (ω, Μωχάμμαντ) παρά μόνο ως έλεος για όλον τον κόσμο.

قُلْ إِنَّمَا يُوحَىٰٓ إِلَىَّ أَنَّمَآ إِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ ۖ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿108﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, μου αποκαλύφθηκε ότι ο Θεός σας (που μόνο Αυτός αξίζει να λατρεύεται) είναι μόνο Ένας Θεός. Θα υποταχθείτε λοιπόν (σ' Αυτόν);»

فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقُلْ ءَاذَنتُكُمْ عَلَىٰ سَوَآءٍۢ ۖ وَإِنْ أَدْرِىٓ أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدٌۭ مَّا تُوعَدُونَ ﴿109﴾

Αν όμως απομακρυνθούν, τότε πες: «Σας έχω ενημερώσει, ώστε να γίνουμε ίσοι στη γνώση (για όσα σας προειδοποίησα), και δεν ξέρω αν αυτή (η τιμωρία) για την οποία προειδοποιηθήκατε, είναι κοντά ή μακριά!

إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ مِنَ ٱلْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُونَ ﴿110﴾

Πράγματι, Αυτός ξέρει τα φανερά λόγια (σας), και ξέρει τι αποκρύπτετε (από τα λόγια σας).

وَإِنْ أَدْرِى لَعَلَّهُۥ فِتْنَةٌۭ لَّكُمْ وَمَتَـٰعٌ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿111﴾

Δεν ξέρω αν αυτή (η αναβολή για την τιμωρία) είναι μία δοκιμασία για σας και για να απολαύσετε για λίγο (ώστε να αυξηθείτε στην πλάνη και να παρασυρθείτε σταδιακά προς την καταστροφή).»

قَـٰلَ رَبِّ ٱحْكُم بِٱلْحَقِّ ۗ وَرَبُّنَا ٱلرَّحْمَـٰنُ ٱلْمُسْتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ ﴿112﴾

(Ο Προφήτης) είπε: «Κύριέ μου! Κρίνε (ανάμεσα σε μας τους Μουσουλμάνους, και σ' αυτούς τους άπιστους) με την αλήθεια.» (Και είπε στους άπιστους): «Από τον Κύριό μας, τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), ζητάμε βοήθεια ενάντια σε ό,τι περιγράφετε (από απιστία και διάψευση).»