Διαβάστε τη Σελίδα 488 του Κορανίου

وَتَرَىٰهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا خَـٰشِعِينَ مِنَ ٱلذُّلِّ يَنظُرُونَ مِن طَرْفٍ خَفِىٍّۢ ۗ وَقَالَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِنَّ ٱلْخَـٰسِرِينَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ أَلَآ إِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ فِى عَذَابٍۢ مُّقِيمٍۢ ﴿45﴾

Θα τους δεις (ω, Προφήτη, τους άδικους) όταν εκτίθενται σ' αυτήν (τη Φωτιά) να είναι υποταγμένοι από ταπείνωση, και να κοιτάζουν κρυφά (προς τη Φωτιά) με ταπεινωμένα μισάνοιχτα μάτια (από το φόβο τους). Αυτοί που πιστεύουν θα πουν: «Πράγματι, οι χαμένοι είναι αυτοί που έχασαν τον εαυτό τους και τις οικογένειές τους την Ημέρα της Ανάστασης.» Πράγματι, οι άδικοι θα παραμείνουν σε αιώνιο μαρτύριο.

وَمَا كَانَ لَهُم مِّنْ أَوْلِيَآءَ يَنصُرُونَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ ۗ وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن سَبِيلٍ ﴿46﴾

Δε θα έχουν υποστηρικτές που να τους υποστηρίξουν ενάντια στον Αλλάχ. Όποιον τον κάνει ο Αλλάχ να παραστρατήσει, δε θα υπάρχει γι' αυτόν κανένας δρόμος (προς την καθοδήγηση).

ٱسْتَجِيبُوا۟ لِرَبِّكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌۭ لَّا مَرَدَّ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ ۚ مَا لَكُم مِّن مَّلْجَإٍۢ يَوْمَئِذٍۢ وَمَا لَكُم مِّن نَّكِيرٍۢ ﴿47﴾

Ανταποκριθείτε στον Κύριό σας (τελώντας τις εντολές Του) προτού έρθει από τον Αλλάχ μία Ημέρα, που τίποτε δε θα μπορέσει να την αποτρέψει. Εκείνη την Ημέρα δε θα έχετε κανένα καταφύγιο, ούτε θα μπορείτε να αρνηθείτε (τις αμαρτίες σας, ούτε να δείξετε αντίρρηση, ούτε θα έχετε κανέναν υπερασπιστή).

فَإِنْ أَعْرَضُوا۟ فَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا ۖ إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا ٱلْبَلَـٰغُ ۗ وَإِنَّآ إِذَآ أَذَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ مِنَّا رَحْمَةًۭ فَرِحَ بِهَا ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ كَفُورٌۭ ﴿48﴾

Αλλά αν απομακρυνθούν (ω, Προφήτη, από την αλήθεια), τότε (άφησέ τους, πράγματι) δε σε στείλαμε ως παρατηρητή πάνω τους (για να καταγράψεις τις πράξεις τους, Εμείς τις καταγράφουμε και θα τους φέρουμε σε απολογισμό). Το καθήκον σου είναι μόνο να διαβιβάσεις (το μήνυμα με ξεκάθαρο τρόπο). Αν δώσουμε έλεος από Εμάς στον άνθρωπο (από πλούτη ή καλή υγεία κλπ.), χαίρεται γι' αυτό, αλλά αν τους πλήξει (τους αμαρτωλούς) μία συμφορά για ό,τι διέπραξαν τα χέρια τους, τότε ο άνθρωπος γίνεται πολύ αχάριστος (για τις χάρες του Αλλάχ σ' αυτόν και θυμάται μόνο τη συμφορά που τον έπληξε).

لِّلَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ ۚ يَهَبُ لِمَن يَشَآءُ إِنَـٰثًۭا وَيَهَبُ لِمَن يَشَآءُ ٱلذُّكُورَ ﴿49﴾

Στον Αλλάχ ανήκει η κυριαρχία των ουρανών και της γης, δημιουργεί ό,τι θέλει, και χαρίζει σε όποιους θέλει (παιδιά) κορίτσια, και χαρίζει σε όποιους θέλει αγόρια,

أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًۭا وَإِنَـٰثًۭا ۖ وَيَجْعَلُ مَن يَشَآءُ عَقِيمًا ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۭ قَدِيرٌۭ ﴿50﴾

ή τους δίνει τα δύο φύλα: αγόρια και κορίτσια· και κάνει όποιον θέλει στείρο. Πράγματι, Αυτός είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Καντείρ (Ικανός για τα πάντα).

۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ ٱللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِن وَرَآئِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًۭا فَيُوحِىَ بِإِذْنِهِۦ مَا يَشَآءُ ۚ إِنَّهُۥ عَلِىٌّ حَكِيمٌۭ ﴿51﴾

Δεν εναπόκειται σε κανέναν άνθρωπο το να του μιλήσει ο Αλλάχ παρά μόνο μέσω αποκάλυψης, ή πίσω από ένα κάλυμμα, ή στέλνοντας έναν Άγγελο-Αγγελιαφόρο να αποκαλύψει με την άδειά Του ό,τι θέλει (ο Αλλάχ). Πράγματι, Αυτός είναι ‘Αλέι (Ύψιστος) και Χακείμ (Πάνσοφος).