Διαβάστε τη Σελίδα 65 του Κορανίου

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَن تُغْنِىَ عَنْهُمْ أَمْوَٰلُهُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُهُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيْـًۭٔا ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۚ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿116﴾

Πράγματι, εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη, ούτε τα πλούτη τους, ούτε τα παιδιά τους θα αποτρέψουν τίποτε από την τιμωρία του Αλλάχ γι' αυτούς. Εκείνοι είναι οι κάτοικοι της Φωτιάς, όπου θα μείνουν εκεί για πάντα.

مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِى هَـٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍۢ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍۢ ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ ٱللَّهُ وَلَـٰكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿117﴾

Το παράδειγμα όσων (χρημάτων) ξοδεύουν (σε φιλανθρωπία) σ' αυτή την εγκόσμια ζωή (για την οποία περιμένουν αμοιβή), είναι σαν εκείνο ενός ανέμου που περιέχει παγετό και χτυπά τη σοδειά ενός λαού που αδίκησε τον εαυτό του (μέσω αμαρτιών), και έτσι την κατέστρεψε (και έτσι είναι η απιστία τους, καταστρέφει τις καλές τους πράξεις). Και ο Αλλάχ δεν τους αδίκησε, αλλά αυτοί αδικούν τον εαυτό τους.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّخِذُوا۟ بِطَانَةًۭ مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًۭا وَدُّوا۟ مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ ٱلْبَغْضَآءُ مِنْ أَفْوَٰهِهِمْ وَمَا تُخْفِى صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ ٱلْـَٔايَـٰتِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ﴿118﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, μην παίρνετε για στενούς φίλους, άλλους εκτός απ' αυτούς ανάμεσά σας (πιστούς) (με το να τους λέτε τα μυστικά σας και τα προσωπικά σας). Δεν φείδονται προσπαθειών για να χαλάνε την κατάστασή σας, και επιθυμούν για σας ό,τι (σας βλάπτει και) σας δυσκολεύει. Το μίσος έχει εμφανιστεί από τα στόματά τους, αλλά αυτό που κρύβουν τα στήθη τους είναι ακόμη μεγαλύτερο. Σας διευκρινίσαμε τα Εδάφια, αν αντιλαμβάνεστε.

هَـٰٓأَنتُمْ أُو۟لَآءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِٱلْكِتَـٰبِ كُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ عَضُّوا۟ عَلَيْكُمُ ٱلْأَنَامِلَ مِنَ ٱلْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا۟ بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿119﴾

Να εσείς είστε (ω, πιστοί), που τους αγαπάτε (και αγαπάτε το καλό τους) ενώ αυτοί δεν σας αγαπούν (ούτε αγαπούν το καλό σας), παρόλο που πιστεύετε σε όλα τα (Θεία) Βιβλία. Όταν σας συναντούν, λένε: «Πιστεύουμε.», αλλά όταν είναι μόνοι, δαγκώνουν τα δάχτυλά τους από οργή προς εσάς (και λόγω της ενότητάς σας). Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ας πεθάνετε στην οργή σας.» Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης για ό,τι υπάρχει στα στήθη.

إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌۭ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌۭ يَفْرَحُوا۟ بِهَا ۖ وَإِن تَصْبِرُوا۟ وَتَتَّقُوا۟ لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌۭ ﴿120﴾

Αν σας συμβεί κάτι καλό, αυτό τους στεναχωρεί, και αν σας χτυπήσει κάτι κακό, χαίρονται γι' αυτό. Αλλά αν κάνετε υπομονή και φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της υπακοής των εντολών Του), τα σχέδια τους δεν θα σας βλάψουν σε τίποτα. Πράγματι, ο Αλλάχ περιβάλλει όλα όσα κάνουν.

وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ ٱلْمُؤْمِنِينَ مَقَـٰعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿121﴾

Και (θυμήσου, ω, Μωχάμμαντ) όταν βγήκες νωρίς το πρωί (από το σπίτι σου στη Μαντίνα) αφήνοντας την οικογένειά σου για να βάλεις τους πιστούς στις θέσεις μάχης (τους, για να πολεμήσετε τους ειδωλολάτρες κατά τη μάχη του Ούχουντ). Και ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).