Διαβάστε τη Σελίδα 72 του Κορανίου

وَمَآ أَصَـٰبَكُمْ يَوْمَ ٱلْتَقَى ٱلْجَمْعَانِ فَبِإِذْنِ ٱللَّهِ وَلِيَعْلَمَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿166﴾

Αυτό που σας συνέβη την ημέρα (της μάχης του Ούχουντ) όπου συναντήθηκαν οι δύο στρατοί, ήταν με την άδεια του Αλλάχ, για να ξέρει (-αυτό που ήδη ξέρει- δηλ. να εμφανιστεί σε σας και να διαχωρίσει) τους (πραγματικούς) πιστούς.

وَلِيَعْلَمَ ٱلَّذِينَ نَافَقُوا۟ ۚ وَقِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا۟ قَـٰتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوِ ٱدْفَعُوا۟ ۖ قَالُوا۟ لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًۭا لَّٱتَّبَعْنَـٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَـٰنِ ۚ يَقُولُونَ بِأَفْوَٰهِهِم مَّا لَيْسَ فِى قُلُوبِهِمْ ۗ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ ﴿167﴾

Και για να ξέρει (ο Αλλάχ -αυτό που ήδη ξέρει- δηλ. να εμφανιστεί σε σας και να διαχωρίσει) τους υποκριτές. Ειπώθηκε σ' αυτούς: «Ελάτε να πολεμήσετε στο δρόμο του Αλλάχ ή τουλάχιστον βοηθήστε μας αυξάνοντας τον αριθμό μας.» Είπαν: «Αν ξέρουμε ότι θα υπάρξει μάχη, σίγουρα θα σας ακολουθήσουμε (αλλά δεν νομίζουμε ότι θα υπάρξει).» Εκείνη την ημέρα αυτοί ήταν πιο κοντά στην απιστία παρά την πίστη, λένε με το στόμα τους αυτό που δεν υπάρχει στην καρδιά τους. Και ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα ό,τι κρύβουν (στα στήθη τους).

ٱلَّذِينَ قَالُوا۟ لِإِخْوَٰنِهِمْ وَقَعَدُوا۟ لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا۟ ۗ قُلْ فَٱدْرَءُوا۟ عَنْ أَنفُسِكُمُ ٱلْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿168﴾

Είναι εκείνοι που είπαν για τα αδέρφια τους (που σκοτώθηκαν κατά τη μάχη του Ούχουντ) ενώ οι ίδιοι κάθονταν (και δεν πήγαν στη μάχη): «Αν μας είχαν υπακούσει, δεν θα είχαν σκοτωθεί.» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αποτρέψτε, λοιπόν, τον θάνατο από τον εαυτό σας, αν είστε ειλικρινείς!»

وَلَا تَحْسَبَنَّ ٱلَّذِينَ قُتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمْوَٰتًۢا ۚ بَلْ أَحْيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ ﴿169﴾

Μη νομίζετε ότι αυτοί που σκοτώθηκαν στο δρόμο του Αλλάχ είναι νεκροί. Όχι (δεν είναι νεκροί), αλλά είναι ζωντανοί με τον Κύριό τους απολαμβάνουν ό,τι τους παρέχεται.

فَرِحِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِٱلَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا۟ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿170﴾

Χαρούμενοι με ό,τι τους έχει χαρίσει ο Αλλάχ από τη γενναιοδωρία Του και αναμένουν χαρμόσυνα νέα για όσους δεν τους ακολούθησαν ακόμα μετά απ' αυτούς (ώστε να λάβουν και αυτοί την ίδια γενναιοδωρία από τον Αλλάχ). Πράγματι, γι' αυτούς δεν υπάρχει φόβος (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

۞ يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَفَضْلٍۢ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿171﴾

Χαίρονται με τη χάρη και τη γενναιοδωρία από τον Αλλάχ, και ότι ο Αλλάχ δεν αφήνει την ανταμοιβή των πιστών να χαθεί.

ٱلَّذِينَ ٱسْتَجَابُوا۟ لِلَّهِ وَٱلرَّسُولِ مِنۢ بَعْدِ مَآ أَصَابَهُمُ ٱلْقَرْحُ ۚ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ مِنْهُمْ وَٱتَّقَوْا۟ أَجْرٌ عَظِيمٌ ﴿172﴾

Εκείνοι που ανταποκρίθηκαν στην εντολή του Αλλάχ και του Αγγελιαφόρου (στο να βγουν για τη μάχη της Χαμρά’ Αλ-Άσαντ) αφού είχαν συνέβη πληγές (κατά τη μάχη του Ούχουντ): Γι' όσους απ' αυτούς έπραξαν το καλό και φυλάχθηκαν από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του) θα υπάρχει μια τεράστια ανταμοιβή.

ٱلَّذِينَ قَالَ لَهُمُ ٱلنَّاسُ إِنَّ ٱلنَّاسَ قَدْ جَمَعُوا۟ لَكُمْ فَٱخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَـٰنًۭا وَقَالُوا۟ حَسْبُنَا ٱللَّهُ وَنِعْمَ ٱلْوَكِيلُ ﴿173﴾

Εκείνοι στους οποίους οι άνθρωποι (μερικοί από τους πολυθεϊστές) είπαν: «Οι άνθρωποι (οι Κουράις υπό την ηγεσία του Άμπου Σουφιάν) μαζεύτηκαν (σε μεγάλα πλήθη) εναντίον σας, γι' αυτό να τους φοβάστε.» (Αλλά αυτό) τους αύξησε την πίστη και είπαν: «Μας αρκεί ο Αλλάχ, και είναι ο Καλύτερος Διαχειριστής (όλων των υποθέσεων).»