Διαβάστε τη Σελίδα 80 του Κορανίου

وَٱلَّـٰتِى يَأْتِينَ ٱلْفَـٰحِشَةَ مِن نِّسَآئِكُمْ فَٱسْتَشْهِدُوا۟ عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةًۭ مِّنكُمْ ۖ فَإِن شَهِدُوا۟ فَأَمْسِكُوهُنَّ فِى ٱلْبُيُوتِ حَتَّىٰ يَتَوَفَّىٰهُنَّ ٱلْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ ٱللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًۭا ﴿15﴾

Όσες από τις γυναίκες σας διαπράττουν μοιχεία, καλέστε τέσσερις μάρτυρες εναντίον τους από ανάμεσά σας (δίκαιους Μουσουλμάνους). Εάν μαρτυρήσουν (εναντίον τους), περιορίστε τες στα σπίτια τους (από μια ύποπτη έξοδο) μέχρι να τους έλθει ο θάνατος ή ο Αλλάχ να ορίσει γι' αυτές (άλλο) δρόμο.

وَٱلَّذَانِ يَأْتِيَـٰنِهَا مِنكُمْ فَـَٔاذُوهُمَا ۖ فَإِن تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا۟ عَنْهُمَآ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ تَوَّابًۭا رَّحِيمًا ﴿16﴾

Και εκείνοι οι δύο (ο άνδρας και η γυναίκα) από εσάς που τη διαπράττουν (τη μοιχεία), βλάψτε τους (με το να τους επιπλήξετε κλπ.). Αν, όμως, στράφηκαν με μεταμέλια (προς τον Αλλάχ) και πράττουν δίκαια, αφήστε τους ήσυχους (και μην τους βλάψετε). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Ταουάμπ (Αυτός που αποδέχεται τη μεταμέλεια) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

إِنَّمَا ٱلتَّوْبَةُ عَلَى ٱللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلسُّوٓءَ بِجَهَـٰلَةٍۢ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍۢ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ يَتُوبُ ٱللَّهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًۭا ﴿17﴾

Ο Αλλάχ δέχεται μόνο τη μεταμέλεια εκείνων που διαπράττουν το κακό από άγνοια και μετά στρέφονται με μεταμέλεια (προς τον Αλλάχ) σύντομα. Γι' αυτούς ο Αλλάχ δέχεται τη μεταμέλειά τους, και ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَلَيْسَتِ ٱلتَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ حَتَّىٰٓ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ ٱلْمَوْتُ قَالَ إِنِّى تُبْتُ ٱلْـَٔـٰنَ وَلَا ٱلَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًۭا ﴿18﴾

Η μεταμέλεια δεν γίνεται δεκτή από εκείνους που διαπράττουν το κακό (όλη τους τη ζωή) και όταν ο θάνατος έρθει σε έναν απ' αυτούς, τότε λέει: «Τώρα στρέφομαι με μεταμέλεια (προς τον Αλλάχ).», ούτε από εκείνους που πεθαίνουν ως άπιστοι, γι' αυτούς έχουμε προετοιμάσει επώδυνο μαρτύριο.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَرِثُوا۟ ٱلنِّسَآءَ كَرْهًۭا ۖ وَلَا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا۟ بِبَعْضِ مَآ ءَاتَيْتُمُوهُنَّ إِلَّآ أَن يَأْتِينَ بِفَـٰحِشَةٍۢ مُّبَيِّنَةٍۢ ۚ وَعَاشِرُوهُنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ ۚ فَإِن كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَىٰٓ أَن تَكْرَهُوا۟ شَيْـًۭٔا وَيَجْعَلَ ٱللَّهُ فِيهِ خَيْرًۭا كَثِيرًۭا ﴿19﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Απαγορεύεται να παίρνετε τις γυναίκες (τις συζύγους των πατέρων και των συγγενών σας) ως κληρονομιά (να τις αποτρέψετε από το να παντρευτούν άλλον άνδρα, ή να τις κάνετε να παντρευτούν άλλον άνδρα) παρά τη θέλησή τους. Και να μην κρατάτε αυτές (τις συζύγους σας που θέλετε να χωρίσετε, στο γάμο εμποδίζοντάς τους να παντρευτούν άλλους) για να πάρετε μέρος της προίκας που τους έχετε δώσει, εκτός κι αν διαπράξουν φανερή αισχρή πράξη (μοιχεία) (σ' αυτήν την περίπτωση επιτρέπεται να πάρετε πίσω την προίκα). Και να ζείτε μαζί τους με τον καλύτερο τρόπο. Αν τις μισείτε, ίσως να μισείτε κάτι, που ο Αλλάχ να φέρει μέσω αυτού πολλά καλά (που δεν τα περιμένετε).