Διαβάστε τη Σούρα Al-Insan

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ ٱللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًۭا ﴿٦﴾

Μια πηγή από την οποία θα πίνουν οι δούλοι του Αλλάχ, κάνοντάς τη να αναβλύζει σε αφθονία (όπου και να βρίσκονται).

يُوفُونَ بِٱلنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًۭا كَانَ شَرُّهُۥ مُسْتَطِيرًۭا ﴿٧﴾

Αυτοί (είναι εκείνοι που) εκπληρώνουν τα τάματά (τους για καλές πράξεις), και φοβούνται μία Ημέρα, της οποίας το κακό θα σκορπιστεί ευρέως.

وَيُطْعِمُونَ ٱلطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ مِسْكِينًۭا وَيَتِيمًۭا وَأَسِيرًا ﴿٨﴾

Και δίνουν φαγητό, παρά (την ανάγκη και) την αγάπη τους γι’ αυτό, στον ενδεή, στον ορφανό και στον αιχμάλωτο.

إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ ٱللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَآءًۭ وَلَا شُكُورًا ﴿٩﴾

(Λέγοντας μέσα τους): «Σας τρέφουμε μόνο για τη Χάρη του Αλλάχ. Δεν θέλουμε από σας ούτε αμοιβή, ούτε ευχαριστίες.

إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًۭا قَمْطَرِيرًۭا ﴿١٠﴾

Στ’ αλήθεια, φοβόμαστε από τον Κύριό μας μία Ημέρα, κατά την οποία τα πρόσωπα θα σκοτεινιάσουν και θα συνοφρυωθούν.»

فَوَقَىٰهُمُ ٱللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمِ وَلَقَّىٰهُمْ نَضْرَةًۭ وَسُرُورًۭا ﴿١١﴾

Έτσι, ο Αλλάχ τους έσωσε από το κακό εκείνης της Ημέρας, και τους έδωσε λαμπρότητα και ομορφιά (στα πρόσωπά τους) και ευχαρίστηση (στις καρδιές τους).

وَجَزَىٰهُم بِمَا صَبَرُوا۟ جَنَّةًۭ وَحَرِيرًۭا ﴿١٢﴾

Και τους αντάμειψε για ό,τι υπέμειναν καρτερικά (στις πράξεις λατρείας κατά την εγκόσμια ζωή), με τον Παράδεισο (για να απολαύσουν μέσα του) και με μετάξι (για να το φορούν).

مُّتَّكِـِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ ۖ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًۭا وَلَا زَمْهَرِيرًۭا ﴿١٣﴾

Ξαπλωμένοι εκεί, πάνω στα στολισμένα κρεβάτια (με τα ομορφότερα καλύμματα), χωρίς να βλέπουν ούτε ήλιο (που να τους ενοχλεί με τη ζέστη του), ούτε (να νιώθουν) το υπερβολικό κρύο.

وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَـٰلُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًۭا ﴿١٤﴾

Και θα τους πλησιάζουν από πάνω τους τα κλαδιά των δέντρων του (Παραδείσου), και οι καρποί των δέντρων θα κρέμονται χαμηλά (ώστε να τους φτάνουν) με κάθε ευκολία.

وَيُطَافُ عَلَيْهِم بِـَٔانِيَةٍۢ مِّن فِضَّةٍۢ وَأَكْوَابٍۢ كَانَتْ قَوَارِيرَا۠ ﴿١٥﴾

Και θα περιφέρονται (οι υπηρέτες) ανάμεσά τους με δίσκους από άργυρο (με φαγητό) και ποτήρια από γυαλί (καθαρά σαν το κρύσταλλο),

قَوَارِيرَا۟ مِن فِضَّةٍۢ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًۭا ﴿١٦﴾

Γυαλί που είναι φτιαγμένο από άργυρο (και θα έχει τη λευκότητα του αργύρου και τη διαφάνεια και την καθαρότητα του γυαλιού), (Οι υπηρέτες) καθορίζουν την ποσότητα (του ποτού στα ποτήρια) ακριβώς (στην ποσότητα που επιθυμούν οι κάτοικοι του Παραδείσου).

وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًۭا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا ﴿١٧﴾

Και θα τους δοθεί να πιουν από ένα δισκοπότηρο (με κρασί), αναμεμειγμένο με πιπερόριζα,

عَيْنًۭا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًۭا ﴿١٨﴾

Μια πηγή εκεί, που ονομάζεται Σαλσαμπίλ (δηλ. γάργαρο νερό).

۞ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًۭا مَّنثُورًۭا ﴿١٩﴾

Και θα περιφέρονται ανάμεσά τους (τους υπηρετούν) έφηβοι με αιώνια νεότητα. Αν τους δεις θα τους περάσεις για σκορπισμένα (φωτισμένα) μαργαριτάρια.

وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًۭا وَمُلْكًۭا كَبِيرًا ﴿٢٠﴾

Κι όταν κοιτάξεις εκεί (στον Παράδεισο), θα δεις μια ευδαιμονία (που δεν μπορεί κανείς να φανταστεί) και ένα τεράστιο βασίλειο.

عَـٰلِيَهُمْ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضْرٌۭ وَإِسْتَبْرَقٌۭ ۖ وَحُلُّوٓا۟ أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍۢ وَسَقَىٰهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًۭا طَهُورًا ﴿٢١﴾

Θα φορούν πράσινα ιμάτια από λεπτό και παχύ μετάξι. Και θα είναι στολισμένοι με βραχιόλια από άργυρο, κι ο Κύριός τους θα τους παρέχει ένα αγνό ποτό.

إِنَّ هَـٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَآءًۭ وَكَانَ سَعْيُكُم مَّشْكُورًا ﴿٢٢﴾

(Και θα ειπωθεί σ’ αυτούς): «Στ’ αλήθεια, αυτή είναι μια αμοιβή για σας (για ό,τι κάνατε στην εγκόσμια ζωή) και τα καλά έργα σας έγιναν αποδεκτά.»

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ ٱلْقُرْءَانَ تَنزِيلًۭا ﴿٢٣﴾

Στ’ αλήθεια, Εμείς είμαστε που στείλαμε το Κορ’άν σ' εσένα (ω, Μωχάμμαντ) σταδιακά.

فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ ءَاثِمًا أَوْ كَفُورًۭا ﴿٢٤﴾

Έτσι να υπομένεις καρτερικά (ω, Μωχάμμαντ) την Εντολή του Κυρίου σου, και να μην υπακούς ούτε κανέναν αμαρτωλό, ούτε κανέναν άπιστο απ' αυτούς.

وَٱذْكُرِ ٱسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةًۭ وَأَصِيلًۭا ﴿٢٥﴾

Και να μνημονεύεις το Όνομα του Κυρίου σου (πολύ) κάθε πρωί και απόγευμα (προσφέροντας τις προσευχές Φατζρ, Δουχρ και ‘Ασρ).

وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَٱسْجُدْ لَهُۥ وَسَبِّحْهُ لَيْلًۭا طَوِيلًا ﴿٢٦﴾

Και κατά τη νύχτα να πέσεις σε Σιγκούντ στάση προς Αυτόν (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος, τελώντας τις προσευχές Μάγριμπ και ‘Ισά'), και να Τον δοξάζεις για μεγάλη διάρκεια τη νύχτα (κατά την προσευχή Ταχάτζουντ).

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ يُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَآءَهُمْ يَوْمًۭا ثَقِيلًۭا ﴿٢٧﴾

Πράγματι, αυτοί (οι άπιστοι) αγαπούν την (σύντομη) εγκόσμια ζωή, και αφήνουν πίσω τους μια βαριά (δύσκολη) Ημέρα (την Ημέρα της Ανάστασης).

نَّحْنُ خَلَقْنَـٰهُمْ وَشَدَدْنَآ أَسْرَهُمْ ۖ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَآ أَمْثَـٰلَهُمْ تَبْدِيلًا ﴿٢٨﴾

Είμαστε Εμείς που τους δημιουργήσαμε, και δυναμώσαμε τα σώματά τους. Κι όταν θελήσουμε, μπορούμε να τους (καταστρέψουμε και να τους) αντικαταστήσουμε πλήρως μ' άλλους σαν αυτούς (αλλά υπάκουους και υποταγμένους στη Θέληση του Αλλάχ).

إِنَّ هَـٰذِهِۦ تَذْكِرَةٌۭ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلًۭا ﴿٢٩﴾

Στ’ αλήθεια, αυτό (το Κεφάλαιο του Κορ’αν) είναι μια νουθεσία και υπενθύμιση, κι έτσι όποιος θέλει, ας πάρει έναν δρόμο (της πίστης και της ευσέβειας) προς τον Κύριό του.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًۭا ﴿٣٠﴾

Και δεν μπορείτε να θέλετε (να πάρετε το δρόμο της καθοδήγησης) εκτός αν ο Αλλάχ θέλει (αυτό από σας). Στ’ αλήθεια ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

يُدْخِلُ مَن يَشَآءُ فِى رَحْمَتِهِۦ ۚ وَٱلظَّـٰلِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًۢا ﴿٣١﴾

Εισάγει στο Έλεός Του όποιον θέλει (ο Αλλάχ), και όσο για τους άδικους, έχει ετοιμάσει γι’ αυτούς ένα επώδυνο μαρτύριο.