خواندن سوره Ash-Shams

وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾

سوگند به خورشید و تابندگی‌اش،

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾

سوگند به مه چون پی [خورشید] رود.

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾

سوگند به روز چون [زمین را] روشن گرداند،

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿4﴾

سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد،

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾

سوگند به آسمان و آن کس که آن را برافراشت،

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾

سوگند به زمین و آن کس که آن را گسترد،

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾

سوگند به نفس و آن کس که آن را درست کرد؛

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿8﴾

سپس پلیدکاری و پرهیزگاری‌اش را به آن الهام کرد،

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾

که هر کس آن را پاک گردانید، قطعاً رستگار شد،

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾

و هر که آلوده‌اش ساخت، قطعاً درباخت.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿11﴾

[قوم‌] ثمود به سبب طغیان خود به تکذیب پرداختند.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿12﴾

آنگاه که شقی‌ترینشان بر[پا] خاست.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَـٰهَا ﴿13﴾

پس فرستاده خدا به آنان گفت: «زنهار! ماده‌شتر خدا و [نوبت‌] آب‌خوردنش را [حرمت نهید]».

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾

و[لی‌] دروغزنش خواندند و آن [ماده‌شتر] را پی کردند، و پروردگارشان به [سزای‌] گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاک یکسان کرد.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَـٰهَا ﴿15﴾

و از پیامد کار خویش، بیمی به خود راه نداد.