خواندن صفحه 446 قرآن

وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّۭا ﴿1﴾

سوگند به صف بستگان -که صفی [با شکوه‌] بسته‌اند-

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا ﴿2﴾

و به زجرکنندگان -که به سختی زجر می‌کنند-

فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا ﴿3﴾

و به تلاوت‌کنندگان [آیات الهی‌]!

إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ ﴿4﴾

که قطعاً معبود شما یگانه است!

رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ ﴿5﴾

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، و پروردگار خاورها!

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ﴿6﴾

ما آسمان این دنیا را به زیور اختران آراستیم!

وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍۢ مَّارِدٍۢ ﴿7﴾

و [آن را] از هر شیطان سرکشی نگاه داشتیم!

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ ﴿8﴾

[به طوری که‌] نمی‌توانند به انبوه [فرشتگان‌] عالَم بالا گوش فرا دهند، و از هر سوی پرتاب می‌شوند.

دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ ﴿9﴾

با شدت به دور رانده می‌شوند، و برایشان عذابی دایم است.

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ ﴿10﴾

مگر کسی که [از سخن بالاییان‌] یکباره استراق سمع کند، که شهابی شکافنده از پی او می‌تازد!

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ ﴿11﴾

پس، [از کافران‌] بپرس: آیا ایشان [از نظر] آفرینش سخت‌ترند یا کسانی که [در آسمانها] خلق کردیم؟ ما آنان را از گِلی چسبنده پدید آوردیم.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿12﴾

بلکه عجب می‌داری و [آنها] ریشخند می‌کنند!

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ ﴿13﴾

و چون پند داده شوند عبرت نمی‌گیرند.

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ ﴿14﴾

و چون آیتی ببینند به ریشخند می‌پردازند!

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ ﴿15﴾

و می‌گویند: «این جز سحری آشکار نیست.»

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿16﴾

«آیا چون مردیم و خاک و استخوانهای [خُرد] گردیدیم، آیا راستی برانگیخته می‌شویم؟

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿17﴾

و همین طور پدران اوّلیه ما؟!»

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ﴿18﴾

بگو: «آری! در حالی که شما خوارید!»

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿19﴾

و آن تنها یک فریاد است و بس! و بناگاه آنان به تماشا خیزند!

وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿20﴾

و می‌گویند: «ای وای بر ما! این است روز جزا!»

هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿21﴾

این است همان روز داوری که آن را تکذیب می‌کردید!

۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ﴿22﴾

کسانی را که ستم کرده‌اند، با همردیفانشان و آنچه غیر از خدا می‌پرستیده‌اند،

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ﴿23﴾

گِرد آورید و به سوی راه جهنم رهبری‌شان کنید!

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ﴿24﴾

و بازداشتشان نمایید که آنها مسؤولند!