Lexo faqen 446 të Kuranit

وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّۭا ﴿1﴾

Pasha të rradhiturit (melaiket), që në rreshta (safa) qëndrojnë.

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا ﴿2﴾

Dhe nxituesit, që me nxitim shtyjnë.

فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا ﴿3﴾

Dhe pasha lexuesit, që lexojnë përkujtimin.

إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ ﴿4﴾

Është e vërtetë se Zoti juaj është vetëm Një.

رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ ﴿5﴾

Zot i qiejve dhe i tokës e çka ka mes tyre dhe Zot i lindjeve (të yjeve).

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ﴿6﴾

Vërtetë, Ne kemi stolisur qiellin më të afërt (të dynjasë) me bukurinë e yjeve.

وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍۢ مَّارِدٍۢ ﴿7﴾

Dhe me mbrojtje prej çdo djalli të prishur.

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ ﴿8﴾

Ashtu që nuk mund të përgjojnë parinë më të lartë (engjëjt më të zgjedhur), pse gjuhen me shkëndija nga të gjitha anët.

دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ ﴿9﴾

Ata janë të përzënë dhe do të kenë një dënim të përhershëm.

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ ﴿10﴾

Përveç atij që rrëmben vrullshëm, po atë e ndjek ylli që e djeg.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ ﴿11﴾

Ti pra, pyeti ata (idhujtarët): a janë ata krijesë më e fortë, apo çka Ne krijuam. Ne i krijuam ata prej një balte që ngjitet.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿12﴾

Por ti je i habitur, e ata tallen.

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ ﴿13﴾

E kur këshillohen, ata nuk marrin parasysh këshillën.

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ ﴿14﴾

E kur shohin ndonjë mrekulli, ata nxitin në përqeshje.

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ ﴿15﴾

Dhe thanë: “Ky (Kur’ani) nuk është tjetër vetëmn se magji e kulluar.

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿16﴾

A, pasi të vdesim ne, të bëhemi dhe e eshtra të kalbur a do të ringjallemi?

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿17﴾

A edhe të parët tanë të herëshëm?

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ﴿18﴾

thuaj: “Po, bile ju do të jeni të nënçmuar!”

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿19﴾

Ajo do të jetë vetëm një britmë, kur që, ata të ngritur shikojnë.

وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿20﴾

E thonë: “O, të mjerët ne, kjo është dita e gjykimit!”

هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿21﴾

Kjo është dita e ndasisë që ju e konsideruat rrenë.

۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ﴿22﴾

Tuboni ata që ishin zullumqarë, shoqërinë e tyre dhe ata që i adhuruan.

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ﴿23﴾

(adhuruan) Pos All-llahut, orientoni rrugës së xhehimit!

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ﴿24﴾

Ndalni ata, sepse do të merren në përgjegjësi.