خواندن صفحه 575 قرآن

۞ إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَىٰ مِن ثُلُثَىِ ٱلَّيْلِ وَنِصْفَهُۥ وَثُلُثَهُۥ وَطَآئِفَةٌۭ مِّنَ ٱلَّذِينَ مَعَكَ ۚ وَٱللَّهُ يُقَدِّرُ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ ۚ عَلِمَ أَن لَّن تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۖ فَٱقْرَءُوا۟ مَا تَيَسَّرَ مِنَ ٱلْقُرْءَانِ ۚ عَلِمَ أَن سَيَكُونُ مِنكُم مَّرْضَىٰ ۙ وَءَاخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِى ٱلْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِن فَضْلِ ٱللَّهِ ۙ وَءَاخَرُونَ يُقَـٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ فَٱقْرَءُوا۟ مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ ۚ وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَقْرِضُوا۟ ٱللَّهَ قَرْضًا حَسَنًۭا ۚ وَمَا تُقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍۢ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِ هُوَ خَيْرًۭا وَأَعْظَمَ أَجْرًۭا ۚ وَٱسْتَغْفِرُوا۟ ٱللَّهَ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۢ ﴿٢٠﴾

در حقیقت، پروردگارت می‌داند که تو و گروهی از کسانی که با تواند، نزدیک به دو سوم از شب یا نصف آن یا یک سوم آن را [به نماز] برمی‌خیزید، و خداست که شب و روز را اندازه‌گیری می‌کند. [او ]می‌داند که [شما] هرگز حساب آن را ندارید، پس بر شما ببخشود، [اینک‌] هر چه از قرآن میسر می‌شود بخوانید. [خدا] می‌داند که به زودی در میانتان بیمارانی خواهند بود، و [عده‌ای‌] دیگر در زمین سفر می‌کنند [و] در پی روزی خدا هستند، و [گروهی‌] دیگر در راه خدا پیکار می‌نمایند. پس هر چه از [قرآن‌] میسر شد تلاوت کنید و نماز را برپا دارید و زکات را بپردازید و وام نیکو به خدا دهید؛ و هر کار خوبی برای خویش از پیش فرستید آن را نزد خدا بهتر و با پاداشی بیشتر باز خواهید یافت. و از خدا طلب آمرزش کنید که خدا آمرزنده مهربان است.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ﴿١﴾

ای کشیده ردای شب بر سر،

قُمْ فَأَنذِرْ ﴿٢﴾

برخیز و بترسان.

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴿٣﴾

و پروردگار خود را بزرگ دار.

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴿٤﴾

و لباس خویشتن را پاک کن.

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴿٥﴾

و از پلیدی دور شو.

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿٦﴾

و منّت مگذار و فزونی مطلب.

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴿٧﴾

و برای پروردگارت شکیبایی کن.

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴿٨﴾

پس چون در صور دمیده شود،

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿٩﴾

آن روز [چه‌] روز ناگواری است!

عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ ﴿١٠﴾

بر کافران آسان نیست.

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا ﴿١١﴾

مرا با آنکه [او را] تنها آفریدم واگذار.

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا ﴿١٢﴾

و دارایی بسیار به او بخشیدم،

وَبَنِينَ شُهُودًۭا ﴿١٣﴾

و پسرانی آماده [به خدمت، دادم‌]،

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا ﴿١٤﴾

و برایش [عیش خوش‌] آماده کردم.

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿١٥﴾

باز [هم‌] طمع دارد که بیفزایم.

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَـٰتِنَا عَنِيدًۭا ﴿١٦﴾

ولی نه، زیرا او دشمن آیات ما بود.

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿١٧﴾

به زودی او را به بالارفتن از گردنه [عذاب‌] وادار می‌کنم.