سوره العلق واژه به واژه

ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ

بخوان به نام پروردگارت که [همه آفریده ها را] آفریده؛

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِنْ عَلَقٍ

[همان که] انسان را از علق به وجود آورد.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ

بخوان در حالی که پروردگارت کریم ترین [کریمان] است.

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ

همان که به وسیله قلم آموخت،

عَلَّمَ ٱلْإِنسَـٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ

[و] به انسان آنچه را نمی دانست تعلیم داد.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَيَطْغَىٰٓ

این چنین نیست [که انسان سپاس گزار باشد] مسلماً انسان سرکشی می کند.

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ

برای اینکه خود را بی نیاز می پندارد.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ

بی تردید بازگشت به سوی پروردگار توست.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ

مرا خبر ده، آیا آن کسی که باز می دارد،

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ

بنده ای را هنگامی که نماز می خواند؟

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ

مرا خبر ده، اگر این بنده نمازگزار بر راه راست باشد

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ

یا [دیگران را] به پرهیزکاری وادارد؟ [آیا آن بازدارنده سزاوار کیفر سخت نیست؟]

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ

مرا خبر ده، اگر این بازدارنده [دین را] تکذیب کند و [از فرمان حق] روی برگرداند [مستحق مجازات سخت نیست؟!]

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ

مگر ندانسته که قطعاً خدا [همه کارهایش را] می بیند؟

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ

این چنین نیست که می پندارد [که ما کارهایش را زیرنظر نداریم،] اگر [از کارهایش] باز نایستد، به شدت موی جلوی سرش را می گیریم [و به سوی دوزخ می کشانیم.]

نَاصِيَةٍۢ كَـٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ

[آری] موی جلوی سر دروغگوی خطاپیشه را

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ

پس [اگر بخواهد] اهل مجلس و انجمنش را [برای یاری دادنش] فرا خواند،

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ

ما هم به زودی مأموران آتش دوزخ را فرا می خوانیم.

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩

این چنین نیست [که بتواند برای نجات خود کاری کند]، هرگز از او اطاعت مکن، و سجده کن و به خدا تقرب جوی.