الحجرات (الحجرات) واژه به واژه، بهطور کامل: مدنی، نازل شده در مدینه، 18 آیه، 347 واژه. هر آیه به عربی با ترجمه فارسی نمایش داده میشود، سپس واژه به واژه شکسته میشود، هر واژه با آوانگاری و معنی آن.
با 347 واژه برای یادگیری، سوره الحجرات حتی بدون دانستن خواندن عربی در دسترس میشود: آوانگاری تلفظ را راهنمایی میکند و معنی، معنا را میرساند. هر واژه را تکرار کنید، سپس کل آیه را دوباره بخوانید: این مؤثرترین روش برای حفظ این سوره، فهم نماز و غنی کردن واژگان قرآنی شماست.
ای مؤمنان! صدایتان را بلندتر از صدای پیامبر نکنید، و آن گونه که با یکدیگر بلند سخن می گویید با او بلند سخن نگویید، مبادا آنکه اعمالتان تباه و بی اثر شود و شما تباهی آن را درک نکنید.
بی تردید کسانی که صدایشان را نزد رسول خدا پایین می آورند، همانان هستند که خدا دل هایشان را برای پرهیزکاری امتحان کرده، آنان را آمرزش و پاداشی بزرگ است.
إِنَّinnaهمانا
ٱلَّذِينَalladhīnaكساني كه
يَغُضُّونَyaghuḍḍūnaکوتاه می کنند، پایین می آورند
أَصْوَٰتَهُمْaṣwātahumصدایشان را
عِندَʿindaنزد
رَسُولِrasūliرسول
ٱللَّهِl-lahiخداوند
أُو۟لَـٰٓئِكَulāikaآنان
ٱلَّذِينَalladhīnaكساني كه
ٱمْتَحَنَim'taḥanaآماده نمود، تمرین داد، امتحان کرد
و بدانید که پیامبر خدا در میان شماست [و بر شما واجب است در همه امور از او پیروی کنید]، اگر او در بسیاری از کارها از شما پیروی کند، قطعاً دچار گرفتاری و زحمت می شوید، ولی خدا ایمان را محبوب شما قرار داد و آن را در دل هایتان بیاراست، و کفر و بدکاری و نافرمانی را ناخوشایند شما ساخت، اینان [که دارای این ویژگی ها هستند] هدایت یافته اند.
وَٱعْلَمُوٓا۟wa-iʿ'lamūو بدانيد
أَنَّannaكه
فِيكُمْfīkumدر (ميان) شما
رَسُولَrasūlaفرستاده
ٱللَّهِ ۚl-lahiخداوند
لَوْlawاگر
يُطِيعُكُمْyuṭīʿukumاطاعت می کرد از شما
فِىfīدر
كَثِيرٍۢkathīrinبسياري
مِّنَminaاز
ٱلْأَمْرِl-amriامور
لَعَنِتُّمْlaʿanittumحتماً به رنج و مشقت می افتادید
وَلَـٰكِنَّwalākinnaو لكن
ٱللَّهَl-lahaخداوند
حَبَّبَḥabbabaمحبوب کرد
إِلَيْكُمُilaykumuبه سوي شما
ٱلْإِيمَـٰنَl-īmānaایمان
وَزَيَّنَهُۥwazayyanahuو زینت داد او را
فِىfīدر
قُلُوبِكُمْqulūbikumدلهاي شما
وَكَرَّهَwakarrahaو مکروه و زشت گردانید
إِلَيْكُمُilaykumuبه سوي شما
ٱلْكُفْرَl-kuf'raكفر
وَٱلْفُسُوقَwal-fusūqaو خروج از طاعت خدا، و پرده دری در گناه
و اگر دو گروه از مؤمنان با یکدیگر بجنگند میان آنها صلح و آشتی برقرار کنید، و اگر یکی از آن دو گروه بر دیگری تجاوز کند، با آن گروهی که تجاوز می کند، بجنگید تا به حکم خدا باز گردد. پس اگر بازگشت، میانشان به عدالت و انصاف، صلح و آشتی برقرار کنید؛ و همواره دادگری را پیشه سازید که خدا دادگران را دوست دارد.
جز این نیست که همه مؤمنان با هم برادرند؛ بنابراین [در همه نزاع ها و اختلافات] میان برادرانتان صلح و آشتی برقرار کنید، و از خدا پروا نمایید که مورد رحمت قرار گیرید.
ای اهل ایمان! نباید گروهی گروه دیگر را مسخره کنند، شاید مسخره شده ها از مسخره کنندگان بهتر باشند، ونباید زنانی زنان دیگر را [مسخره کنند] شاید مسخره شده ها از مسخره کنندگان بهتر باشند، و از یکدیگر عیب جویی نکنید و با لقب های زشت و ناپسند یکدیگر را صدا نزنید؛ بد نشانه و علامتی است اینکه انسانی را پس از ایمان آوردنش به لقب زشت علامت گذاری کنند. و کسانی که [از این امور ناهنجار و زشت] توبه نکنند، خود ستمکارند.
ای اهل ایمان! از بسیاری از گمان ها [در حقّ مردم] بپرهیزید؛ زیرا برخی از گمان ها گناه است، و [در اموری که مردم پنهان ماندنش را خواهانند] تفحص و پی جویی نکنید، و از یکدیگر غیبت ننمایید، آیا یکی از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده اش را بخورد؟ بی تردید [از این کار] نفرت دارید، و از خدا پروا کنید که خدا بسیار توبه پذیر و مهربان است.
يَـٰٓأَيُّهَاyāayyuhāاي
ٱلَّذِينَalladhīnaكساني كه
ءَامَنُوا۟āmanūايمان آوردند
ٱجْتَنِبُوا۟ij'tanibūاجتناب کنید، فاصله بگیرید
كَثِيرًۭاkathīranبسياري
مِّنَminaاز
ٱلظَّنِّl-ẓaniحدس و گمان
إِنَّinnaهمانا
بَعْضَbaʿḍaبخشي
ٱلظَّنِّl-ẓaniحدس و گمان
إِثْمٌۭ ۖith'munگناه
وَلَاwalāو خبرچینی نکنید
تَجَسَّسُوا۟tajassasūو خبرچینی نکنید
وَلَاwalāو غیبت نکند
يَغْتَبyaghtabو غیبت نکند
بَّعْضُكُمbaʿḍukumبعضي از شما
بَعْضًا ۚbaʿḍanبعضی (دیگر)
أَيُحِبُّayuḥibbuآیا دوست دارد
أَحَدُكُمْaḥadukumهر يك (از) شما
أَنanكه
يَأْكُلَyakulaبخورد
لَحْمَlaḥmaگوشت
أَخِيهِakhīhiبرادرش
مَيْتًۭاmaytanمرده
فَكَرِهْتُمُوهُ ۚfakarih'tumūhuپس کراهت دارید از آن
ای مردم! ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم و ملت ها و قبیله ها قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید. بی تردید گرامی ترین شما نزد خدا پرهیزکارترین شماست. یقیناً خدا دانا و آگاه است.
يَـٰٓأَيُّهَاyāayyuhāاي
ٱلنَّاسُl-nāsuمردم
إِنَّاinnāهمانا ما
خَلَقْنَـٰكُمkhalaqnākumآفریدیم شما را
مِّنminاز
ذَكَرٍۢdhakarinمرد
وَأُنثَىٰwa-unthāو زن
وَجَعَلْنَـٰكُمْwajaʿalnākumو قرار دادیم شما را
شُعُوبًۭاshuʿūbanقبایل بزرگی که دارای تیره ها هستند
بادیه نشینان گفتند: ما [از عمق قلب] ایمان آوردیم. بگو: ایمان نیاورده اید، بلکه بگویید: اسلام آورده ایم؛ زیرا هنوز ایمان در دل هایتان وارد نشده است. و اگر خدا و پیامبرش را اطاعت کنید، چیزی از اعمالتان را نمی کاهد؛ زیرا خدا بسیار آمرزنده و مهربان است.
مؤمنان فقط کسانی اند که به خدا و پیامبرش ایمان آورده اند، آن گاه [در حقّانیّت آنچه به آن ایمان آورده اند] شک ننموده و با اموال و جان هایشان در راه خدا جهاد کرده اند؛ اینان [در گفتار و کردار] اهل صدق و راستی اند.
بگو: آیا خدا را از دین خود [به خیال اینکه آگاه نیست] خبر می دهید [که از عمق قلب ایمان آورده اید؟!] در حالی که خدا آنچه را در آسمان ها و آنچه را در زمین است می داند، و خدا به همه چیز داناست.
از اینکه اسلام آورده اند بر تو منت می گذارند؛ بگو: اگر [در ادعای مؤمن بودن] راستگویید، بر من از اسلام آوردن خود منت نگذارید، بلکه خداست که با هدایت شما به ایمان بر شما منت دارد.