سوره النازعات واژه به واژه

وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًۭا

سوگند به فرشتگانی که [روح بدکاران را به شدت از بدن هایشان] بر می کنند،

وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًۭا

و سوگند به فرشتگانی که [روح نیکوکاران را به نرمی و ملایمت از بدن هایشان] بیرون می آورند؛

وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًۭا

و سوگند به فرشتگانی که [برای اجرای فرمان های حق] به سرعت نازل می شوند،

فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًۭا

و سوگند به فرشتگانی که [در ایمان، عبادت، پرستش و اطاعت] بر یکدیگر [به صورتی ویژه] سبقت می گیرند،

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا

و سوگند به فرشتگانی که [به اذن خدا امور آفرینش را] تدبیر می کنند؛

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

[که همه برای رسیدن به پاداش و کیفر برانگیخته می شوند در] روزی که لرزاننده همه چیز را به شدت بلرزاند؛

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

در حالی که لرزاننده دیگری از پی آن در آید.

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ

دل هایی در آن روز مضطرب و هراسان اند

أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌۭ

دیدگانشان [از ترس و هول قیامت] فرو افتاده است.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ

می گویند: آیا ما [پس از مرگ] به همان حالت اول [که در دنیا بودیم] باز گردانده می شویم؟

أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًۭا نَّخِرَةًۭ

[شگفتا!] آیا زمانی که ما استخوان های پوسیده و ریز ریز شدیم [بازمی گردیم؟!]

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ

[و] گویند: [اگر قیامتی در کار باشد] بازگشت به حیات دوباره در آن زمان بازگشتی زیانبار است.

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ

جز این نیست آن بازگشت فقط با یک بانگ عظیم است [و بس]

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

که ناگاه همه بر یک زمین صاف و هموار حاضر شوند.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

آیا سرگذشت موسی به تو رسیده است؟

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى

هنگامی که پروردگارش او را در وادی مقدس طوی ندا داد

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

که به سوی فرعون برو؛ زیرا که طغیان کرده است.

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

پس به او بگو: می خواهی [از آلودگی شرک و طغیان] پاک و پاکیزه شوی؟

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

من تو را به سوی پروردگارت راهنمایی می کنم تا از او بترسی [و از طغیان دست برداری.]

فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ

پس آن معجزه بزرگ تر را به او نشان داد.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

ولی [او آن را] تکذیب کرد و سرپیچی نمود.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

سپس [به حق] پشت کرد [و برای نابودی موسی] به تلاش برخاست!

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

پس [قومش را] گرد آورد، و ندا داد

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ

و گفت: من پروردگار بزرگ تر شما هستم.

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ

پس خدا هم [به کیفر این ادعای نابجا] او را به عذاب آخرت و دنیا دچار ساخت.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ

بی تردید در این سرگذشت برای کسی که [از عذاب خدا] بترسد عبرتی است.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا

آیا آفریدن شما [پس از مرگ] دشوارتر است یا آسمان که او آن را بنا کرد؟

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا

سقفش را برافراشت، پس آن را درست و نیکو قرار داد،

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا

و شبش را تاریکو روزش را روشن ساخت،

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

و زمین را پس از آن گسترانید،

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا

و از آن آبو چراگاهش را بیرون آورد،

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا

و کوه ها را محکم و استوار نمود

مَتَـٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ

تا مایه بهرهوری شما و دام هایتان باشد.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ

پس زمانی که آن حادثه بزرگ تر [و غیر قابل دفع] در رسد،

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ

در آن روز انسان آنچه تلاش و کوشش کرده به یاد آورد

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

و دوزخ رابرای هر بیننده ای آشکار سازند،

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

و اما کسی که طغیان و سرکشی کرده

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا

و زندگی دنیا را [بر زندگی ابد و جاوید آخرت] ترجیح داده،

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

پس بی تردید جایگاهش دوزخ است؛

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ

و اما کسی که از مقام و منزلت پروردگارش ترسیده و نفس را از هوا و هوس بازداشته است؛

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

پس بی تردید جایگاهش بهشت است.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا

همواره ازتو درباره قیامت می پرسند که در چه زمانی واقع می شود؟

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ

تو از بسیار یاد کردنش [و سخن گفتن درباره آن] چه به دست می آوری؟

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

نهایتش به سوی پروردگار توست [کیفیت برپا شدن و زمان وقوع و اوصافش را کسی جز خدا نمی داند.]

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا

وظیفه تو فقط بیم دادن کسانی است که همواره از آن می ترسند.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا

گویی آنان روزی که قیامت را می بینند چنین می پندارند که در برزخ جز شامگاهی یا صبح گاه آن درنگ نکرده اند!