به‌روزرسانی در 13 اوت 2026 ساعت 04:39
📖 1 دقیقه مطالعهرستاخیز یکی از 99 نام زیبای الله است. معنی آن: کسی که مردگان را زنده می کند و دل ها را بیدار می کند.
برای تلفظ نام رستاخیز به عربی، چنین گفته می‌شود: الباعث.
نوشتار عربی: الباعث.
از ریشه عربی ب-ع-ث (b-'-th، بلند کردن یا فرستادن)، بَاعِث (بعث) مفعول فَاعِل است، کسی که خلقت را پس از مرگ برمی انگیزد.
اسم «معام» یعنی: زنده کننده مردگان و بیدار کننده دلها. مؤید کمالی است که متعلق به خداست، بدون نقص و حد و شباهت به خلقت. در دیدگاه غزالی، مؤمن هرگز ادعا نمی‌کند که صفت الهی را در واقعیت آن شریک است.
در عوض، نام جهت گیری متناسب با شرایط یک خدمتکار می دهد. تعمق در این نام، مؤمن را به احیای قلب با ایمان و اعمال نیک، آماده شدن برای رستاخیز و گذراندن عمر در طاعت فرا می خواند. از این طریق، علم به اسم تبدیل به عبادت، تهذیب شخصیت و توکل بر خدا می شود.