قادر مطلق

اسم «قدرتمند» یعنی: کسی که هر کاری ممکن را بدون ضعف و مانع انجام دهد. مؤید کمالی است که متعلق به خداست، بدون نقص و حد و شباهت به خلقت. در دیدگاه غزالی، مؤمن هرگز ادعا نمی‌کند که صفت الهی را در واقعیت آن شریک است.

در عوض، نام جهت گیری متناسب با شرایط یک خدمتکار می دهد. تعمق در این نام، مؤمن را به ترک غرور، مبارزه با شهوات و اعتماد به قدرت خداوند فرا می خواند تا به ابزار شخصی. از این طریق، علم به اسم تبدیل به عبادت، تهذیب شخصیت و توکل بر خدا می شود.