به‌روزرسانی در 13 اوت 2026 ساعت 04:39
📖 1 دقیقه مطالعهنگهدارنده یکی از 99 نام زیبای الله است. معنی آن: کسی که نگهبان خلقت است و همه چیز را با حکمت خود حفظ می کند.
برای تلفظ نام نگهدارنده به عربی، چنین گفته می‌شود: الحفيظ.
نوشتار عربی: الحفيظ.
از ریشه عربی ح-ف-ظ (h-f-z، حفظ و نگهبانی)، در الگوی فشرده فَعِيل (فایل)، نشان دهنده حفظ دائمی و جامع است.
اسم حافظ یعنی: نگهبان خلق و حفظ همه چیز به حکمت خود. مؤید کمالی است که متعلق به خداست، بدون نقص و حد و شباهت به خلقت. در دیدگاه غزالی، مؤمن هرگز ادعا نمی‌کند که صفت الهی را در واقعیت آن شریک است.
در عوض، نام جهت گیری متناسب با شرایط یک خدمتکار می دهد. تعمق در این نام، مؤمن را به پناه بردن به خدا، امین شدن و حفظ هر حقی که در اختیارش قرار می گیرد فرا می خواند. از این طریق، علم به اسم تبدیل به عبادت، تهذیب شخصیت و توکل بر خدا می شود.