الطلاق (الطلاق) واژه به واژه، بهطور کامل: مدنی، نازل شده در مدینه، 12 آیه، 287 واژه. هر آیه به عربی با ترجمه فارسی نمایش داده میشود، سپس واژه به واژه شکسته میشود، هر واژه با آوانگاری و معنی آن.
با 287 واژه برای یادگیری، سوره الطلاق حتی بدون دانستن خواندن عربی در دسترس میشود: آوانگاری تلفظ را راهنمایی میکند و معنی، معنا را میرساند. هر واژه را تکرار کنید، سپس کل آیه را دوباره بخوانید: این مؤثرترین روش برای حفظ این سوره، فهم نماز و غنی کردن واژگان قرآنی شماست.
ای پیامبر! زمانی که خواستید زنان را طلاق دهید، آنان را در زمان عدّه [آن زمانی که از عادت پاک شده و با همسر آمیزش نکرده باشند] طلاق دهید و حساب عدّه را نگه دارید، و از خدا پروردگارتان پروا کنید، و آنان را [در مدتی که عدّه خود را می گذرانند] از خانه هایشان بیرون مکنید، و آنان هم [در مدت عدّه] بیرون نروند مگر اینکه مرتکب عمل زشت آشکاری شوند [که در آن صورت بیرون کردنشان از خانه بی مانع است]. این حدود خداست؛ و هر که از حدود تجاوز کند، یقیناً به خودش ستم ورزیده است. تو نمی دانی شاید خدا پس از این [در عده طلاق،] کاری پدید آورد [تا وسیله صلح و سازشی میان آنان شود.]
و چون به پایان زمان [عدّه] نزدیک شدند، آنان را [با رجوع به زوجیت] به صورتی شایسته [که رعایت همه حقوق همسرداری است] نگه دارید یا از آنان به طرزی شایسته [که پرداخت همه حقوق شرعیه اوست] جدا شوید، و [هنگام جدایی،] دو عادل از خودتان را گواه [طلاق] گیرید. [و شما ای گواهان!] گواهی را برای خدا اقامه کنید. به وسیله این [حقایق] به کسی که همواره به خدا و روز قیامت ایمان دارد، اندرز داده می شود و هر که از خدا پروا کند، خدا برای او راه بیرون شدن [از مشکلات و تنگناها را] قرار می دهد.
فَإِذَاfa-idhāپس هنگامي كه
بَلَغْنَbalaghnaرسيدند
أَجَلَهُنَّajalahunnaپايان (عده) شان
فَأَمْسِكُوهُنَّfa-amsikūhunnaپس نگه داريد آنها را
و او را از جایی که گمان نمی برد روزی می دهد، و کسی که بر خدا توکل کند، خدا برایش کافی است، [و] خدا فرمان و خواسته اش را [به هر کس که بخواهد] می رساند؛ یقیناً برای هر چیزی اندازه ای قرار داده است.
و از زنان شما آنانی که از عادت ماهیانه ناامیدند، اگر شک دارید [که به سبب رسیدن به سن یائسگی یا عاملی دیگر است] عدّه آنان [پس از طلاق] سه ماه است. و [هم چنین عدّه] زنانی که [با وجود سن معمولی] عادت نشده اند [سه ماه است] و [پایان] عدّه زنان باردار، روزی است که وضع حمل می کنند. و هر که از خدا پروا کند برای او در کارش آسانی قرار می دهد.
زنان طلاق داده را [تا پایان عدّه] به اندازه توانگری خود آنجا سکونت دهید که خود سکونت دارید و به آنان [در نفقه و مسکن] آسیب و زیان نرسانید تا زندگی را بر آنان سخت و دشوار کنید [و آنان مجبور به ترک خانه شوند]، و اگر باردار باشند، هزینه آنان را تا زمانی که وضع حمل کنند، بپردازید و اگر [پس از جدایی،] کودک شما را شیر دادند، اجرتشان را بدهید، و در میان خود [درباره فرزند] به نیکی و شایستگی مشورت کنید [تا به توافقی عادلانه برسید و در نتیجه به حقّ زن و شوهر و فرزند زیانی نرسد] و اگر [کارتان در این زمینه] با یکدیگر به سختی کشید [و نهایتاً به توافق نرسیدید،] زنی دیگر کودک را [با هزینه پدر] شیر دهد.
أَسْكِنُوهُنَّaskinūhunnaسکونت دهید آنها را
مِنْminاز
حَيْثُḥaythuهرجا
سَكَنتُمsakantumساکن شدید
مِّنminاز
وُجْدِكُمْwuj'dikumتوانایی، وسع و قدرت
وَلَاwalāو زیان نرسانید به آنها
تُضَآرُّوهُنَّtuḍārrūhunnaو زیان نرسانید به آنها
لِتُضَيِّقُوا۟lituḍayyiqūتا سخت و تنگ گیرید، که مبادا سختگیری کنید
عَلَيْهِنَّ ۚʿalayhinnaبرآنها
وَإِنwa-inو اگر
كُنَّkunnaهستند
أُو۟لَـٰتِulātiصاحبان
حَمْلٍۢḥamlinحمل
فَأَنفِقُوا۟fa-anfiqūپس انفاق کنید
عَلَيْهِنَّʿalayhinnaبر آنها
حَتَّىٰḥattāتا اين كه
يَضَعْنَyaḍaʿnaبر زمین نهند، در آورند
حَمْلَهُنَّ ۚḥamlahunnaبارشان
فَإِنْfa-inپس اگر
أَرْضَعْنَarḍaʿnaشیر دادند
لَكُمْlakumبراي شما
فَـَٔاتُوهُنَّfaātūhunnaپس بدهيد به آنان
أُجُورَهُنَّ ۖujūrahunnaپاداش آنها
وَأْتَمِرُوا۟watamirūو مشاوره کنید
بَيْنَكُمbaynakumبين خودتان
بِمَعْرُوفٍۢ ۖbimaʿrūfinبه شایستگی
وَإِنwa-inو اگر
تَعَاسَرْتُمْtaʿāsartumتوافق نکردید، همدیگر را در تنگنا گذاشتید
بر توانگر است که از توانگری اش [همسر بچه دارش را در ایام عدّه] هزینه دهد، و هر که رزق و روزی اش تنگ باشد از همان که خدا به او عطا کرده هزینه دهد. خدا هیچ کس را جز به اندازه رزقی که به او عطا کرده است، تکلیف نمی کند. خدا به زودی پس از سختی و تنگنا، فراخی و گشایش قرار می دهد.
چه بسیار آبادی ها که [اهلش] از فرمان پروردگارشان و فرستادگانش روی برگرداندند، پس ما آنان را به حساب سختی محاسبه کردیم و به عذاب بسیار شدیدی عذاب نمودیم؛
[و آن] پیامبری [است] که آیات روشن خدا را بر شما می خواند، تا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند از تاریکی ها به سوی نور بیرون آورد. و هر کس به خدا ایمان بیاورد و کار شایسته انجام دهد، او را در بهشت هایی که از زیرِ [درختانِ] آن نهرها جاری است، درآورد، در حالی که در آنها جاودانه اند. همانا رزق و روزی را برای او نیکو قرار داده است.
خداست که هفت آسمان و نیز مثل آنها هفت زمین را آفرید. همواره فرمان او در میان آنها نازل می شود تا بدانید که خدا بر هر کاری تواناست و اینکه یقیناً علم خدا به همه چیز احاطه دارد.