Wie ons gebed verricht, zich richt naar onze gebedsrichting (de Qibla) en eet van onze ges…

Islam > Hadiths > Jurisprudentie van aanbiddingen > Wie ons gebed verricht, zich richt naar onze gebedsrichting (de Qibla) en eet van onze ges…

Hadith overgeleverd door Overgeleverd door Al-Boekhari

Authentiek

Tekst van de hadith: Wie ons gebed verricht, zich richt naar onze gebedsrich…

Uitleg van de hadith: Wie ons gebed verricht, zich richt naar onze gebedsrich…

De lessen: Wie ons gebed verricht, zich richt naar onze gebedsrich…

• Ibn Rajab zei: “Deze overlevering maakt duidelijk dat het uitspreken van de twee geloofsgetuigenissen op zichzelf het bloed (het leven en de onaantastbaarheid van de persoon) niet onschendbaar maakt, tenzij men ook daadwerkelijk de rechten en plichten die eruit voortvloeien nakomt. De meest gewichtige van deze rechten is het gebed, daarom werd dit in de overlevering uitdrukkelijk vermeld. In een andere overlevering werd, naast het gebed, ook de zakaat toegevoegd.”
• “De aangelegenheden van de mensen worden beoordeeld naar het uiterlijke, niet naar het innerlijke. Daarom wordt op degene die de zichtbare rituelen van de religie verricht, de wetgeving van de gemeenschap toegepast, tenzij hij iets van het tegendeel openlijk tentoonspreidt.”
• Ibn Rajab zei: “Het benoemen van het zich richten naar de Qibla wijst erop dat het noodzakelijk is de wettige gebeden van de moslims te verrichten, zoals deze zijn vastgelegd in het Boek dat aan hun Profeet is neergezonden en deze gebeden te richten naar de Kaba. Wie daarentegen bidt naar Bait al-Maqdis nadat deze verordening is vastgesteld, zoals de joden deden of naar het oosten, zoals de christenen doen, behoort niet tot de moslims, zelfs indien hij de getuigenis van de eenheid van Allah uitspreekt.”
• Hierin ligt een bewijs voor de grote betekenis van het zich richten naar de Qibla binnen het gebed, aangezien geen van de andere voorwaarden van het gebed, zoals reinheid of andere vereisten, hier werd genoemd.
• Ibn Rajab zei: “Het noemen van het eten van de geslachte dieren van de moslims wijst erop dat het noodzakelijk is zich te houden aan alle zichtbare geboden van de islam, waarvan een van de grootste het eten van de geslachte dieren van de moslims is en het overeenstemmen met hen in hun slachtingen. Wie zich hieraan onthoudt, behoort niet tot de moslims.”

Categorieën : Jurisprudentie van aanbiddingen · Voedsel en dranken · Gebed · Rulings of Animals Slaughtered by the Disbelievers · Geloofsleer · De jurisprudentie en zijn grondbeginsels · Verplichting van het gebed en de regels voor het verwaarlozen ervan · De namen en de voorschriften · De Islam