Czytać ruku 388 Koranu

وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌۭ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ ﴿75﴾

Wzywał Nas Noe. - Jakże wspaniali są ci, którzy dali posłuch! -

وَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿76﴾

I uratowaliśmy go i jego rodzinę od strasznego nieszczęścia.

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ﴿77﴾

I uczyniliśmy, iż jego potomstwo przetrwało.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿78﴾

I uwieczniliśmy go wśród potomnych:

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿79﴾

"Pokój Noemu wśród światów!"

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿80﴾

Tak My wynagradzamy czyniących dobro.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿81﴾

On jest przecież wśród Naszych sług wierzących!

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿82﴾

Potem potopiliśmy innych.

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ﴿83﴾

Zaprawdę, wśród jego zwolenników był Abraham.

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ ﴿84﴾

Kiedy on przyszedł do swego Pana, z czystym sercem,

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿85﴾

Powiedział do swojego ojca i do swego ludu: "Co wy czcicie?

أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿86﴾

Czy zmyślonego kłamstwa, boga poza Bogiem, szukacie?

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿87﴾

A cóż myślicie o Panu światów?"

فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ ﴿88﴾

Wtedy popatrzył on uważnie na gwiazdy

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ ﴿89﴾

I powiedział: "Zaprawdę, jestem chory!"

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿90﴾

I oni odwrócili się do niego plecami.

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿91﴾

Wtedy on skierował się ukradkiem do ich bogów i powiedział:

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ﴿92﴾

Dlaczego wy nie jecie? Dlaczego wcale nie mówicie?"

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ﴿93﴾

I on zwrócił się ku nim, uderzając ich prawą ręką.

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ﴿94﴾

Wtedy zbliżyli się do niego pospiesznie.

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿95﴾

On powiedział: "Czy wy czcicie to, co wykuliście?

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿96﴾

A Bóg stworzył was i to, co wy tworzycie."

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَـٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ﴿97﴾

Oni powiedzieli: "Zbudujcie jemu budowlę i wrzućcie go w ogień palący!"

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ﴿98﴾

I oni uknuli na niego podstęp, lecz My sprawiliśmy, iż oni znaleźli się na dole.

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿99﴾

I on powiedział: "Oto ja idę do mego Pana, On mnie poprowadzi drogą prostą.

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿100﴾

Panie Mój! Obdarz mnie kimś sprawiedliwym!"

فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍۢ ﴿101﴾

I obwieściliśmy mu radosną wieść: chłopca wspaniałomyślnego.

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿102﴾

A kiedy ten doszedł już do wieku, kiedy mógł razem z nim się trudzić, on powiedział: "Synu mój! Oto widziałem siebie we śnie, zabijającego ciebie na ofiarę. Rozważ więc, co o tym myślisz?" Powiedział: "O mój ojcze! Czyń, co ci nakazano! Ty mnie znajdziesz cierpliwym, jeśli tak zechce Bóg!"

فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ ﴿103﴾

A kiedy obaj poddali się całkowicie i kiedy on rzucił go twarzą na ziemię,

وَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ ﴿104﴾

Zawołaliśmy do niego: Abrahamie!

قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿105﴾

Widzenie senne wziąłeś za prawdę. W ten sposób nagradzamy czyniących dobro.

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَـٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ ﴿106﴾

Zaprawdę, to jest doświadczenie oczywiste!"

وَفَدَيْنَـٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍۢ ﴿107﴾

I okupiliśmy go wielką ofiarą.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿108﴾

I uwieczniliśmy go wśród potomnych:

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ﴿109﴾

"Pokój Abrahamowi!"

كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿110﴾

W ten sposób nagradzamy tych, którzy czynią dobro!

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿111﴾

On jest, zaprawdę, wśród Naszych wiernych sług!

وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿112﴾

I obwieściliśmy mu radosną wieść: Izaaka, proroka spośród sprawiedliwych.

وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَـٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌۭ وَظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌۭ ﴿113﴾

I pobłogosławiliśmy jemu i Izaakowi. A spośród jego potomstwa niektórzy czynią dobro, a inni czynią zło sobie samym, w sposób oczywisty.