“I Dërguari i Allahut ﷺ na e mësonte namazin e istihares për çdo gjë, siç na mësonte ndonj…

Kur muslimani dëshiron të ndërmarrë një çështje, për të cilën nuk e di se cili është veprimi i drejtë, atëherë për të është e ligjshme të falë namazin e istihares. Profeti ﷺ ua mësonte këtë namaz shokëve të tij (Allahu qoftë i kënaqur me ta!), ashtu siç ua mësonte ndonjë sure kuranore. Ai fal dy rekate, jo nga namazi farz (obligativ), pastaj i lutet Allahut duke thënë: “O Allah, me diturinë Tënde kërkoj mbarësi”, duke kërkuar sukses në zgjedhjen e asaj që është më e mirë nga dy mundësitë; dituri kjo, e cila është e gjerë dhe përfshin gjithçka. “...me fuqinë Tënde kërkoj mundësi!”, që të më bësh të aftë, pasi unë nuk kam as fuqi e as forcë përveçse përmes Teje, sepse asgjë nuk i shpëton pushtetit Tënd. “Kërkoj të mirat e Tua të shumta", dhe nga bamirësia Jote e gjerë, sepse mirësia është dhuratë prej Teje dhe askush nuk ka të drejtë mbi asnjë mirësi nga Ti. "...sepse Ti ke mundësi, kurse unë nuk kam." Ti ke mundësi për çdo gjë, ndërsa unë jam i dobët dhe i pafuqishëm dhe nuk jam i aftë për asgjë, përveçse me ndihmën Tënde. "Ti di, kurse unë nuk di." Ti di me dijen Tënde gjithëpërfshirëse, që përfshin të fshehtën dhe të dukshmen, të mirën dhe të keqen, ndërsa unë nuk di asgjë përveçse me udhëzimin dhe suksesin Tënd. "Ti i di fshehtësitë." Sepse Ti posedon dijen e plotë dhe pushtetin vendimtar, ndërsa askush nuk ka dije apo fuqi përveç asaj që Ti cakton ose dhuron. Pastaj muslimani i lutet Zotit të tij dhe e emërton nevojën që ka, duke thënë: "O Allah, unë çështjen time ta kam dorëzuar Ty. Nëse e di se kjo punë është e mirë për mua, në dijen Tënde, "dhe e parashtron nevojën e tij..." -, si për shembull: blerjen e kësaj shtëpie, blerjen e kësaj makine, martesën me këtë grua, apo diçka tjetër... Nëse në dijen Tënde paraprake, kjo çështje është e mirë për mua, për fenë time, e cila është mbrojtja e çështjes sime, dhe për jetën time në këtë botë, dhe për të ardhmen time; pra, për atë se si do të përfundojë kjo punë dhe çfarë do të rrjedhë prej saj. Ose ka thënë: "...të tashmen dhe të ardhmen...", në këtë botë dhe në tjetrën; "...ma mundëso këtë, dhe realizoje për mua. "...ma lehtëso, e më pas më beko në të dhe m'i shto të mirat! E, nëse e di, o Allah, se kjo punë, për të cilën kërkova udhëzim, është e keqe për mua, për fenë, jetën dhe të ardhmen time," - ose ka thënë:"...të tashmen dhe të ardhmen, - largoje atë prej meje dhe mua prej saj, ma cakto të mirën, kudo që të jetë, pastaj më bëj të kënaqur me të. Me të gjitha caktimet e Tua, qofshin ato që i dua apo që i urrej."