Lexo faqen 577 të Kuranit

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ ﴿٤٨﴾

E tanimë, atyre nuk u bën dobi ndërmjetësimi i ndërmjetësuesve,

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿٤٩﴾

Po çka kishin ata që largohesin prej këshillës (Kur’ait)?

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴿٥٠﴾

Ata ishin si gomarë të trembur (të egër).

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿٥١﴾

Që ikin prej luanit (ose prej gjahtarit).

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴿٥٢﴾

Veç kësaj, secili prej tyre dëshironte t’i jepej libër i posaçëm (i hapët, i qartë).

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ﴿٥٣﴾

E jo! Por ata janë që nuk frikësohen botës tjetër.

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴿٥٤﴾

Dhe jo! Se ai (Kur’ani) është këshillë e lartë.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿٥٥﴾

E kush do, këshillohet me të.

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿٥٦﴾

Po ata nuk mund të marrin mësim prej tij, vetëm nëse All-llahu di, Ai është i denjë për t’iu ruajtur dhe i denjë për falje mëkatesh!

لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ ﴿١﴾

Betohem në ditën e kijametit;

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴿٢﴾

Betohem në shpirtin që është shumë qortues!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ﴿٣﴾

A mendon njeriu se nuk do t’i tubojmë eshtrat e tij?

بَلَىٰ قَـٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ﴿٤﴾

Po, do t’ia tubojmë! Duke qenë se Ne jemi të zotët t’ia rikrijojmë si kanë qenë edhe majat e gishtave të tij!

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَـٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ﴿٥﴾

Por, njeriu dëshiron të vazhdojë edhe mëtej në mëkate.

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَـٰمَةِ ﴿٦﴾

Andaj edhe pyet: “Kur është dita e kijametit?”

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ﴿٧﴾

E, kur të merren sytë (të parët)?

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ﴿٨﴾

E të zëhet hëna (errësohet),

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ﴿٩﴾

Dhe të bashkohet dielli e hëna.

يَقُولُ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ﴿١٠﴾

Atë ditë njeriu do të thotë: “Nga të iket!”

كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿١١﴾

Jo, nuk ka strehim!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ﴿١٢﴾

Atë ditë vetëm te Zoti yt është caku!

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿١٣﴾

Atë ditë njeriu do të njihet me atë që çoi para dhe me atë që la prapa.

بَلِ ٱلْإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ ﴿١٤﴾

Po njeriu është dëshmitar i vetvetes.

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ﴿١٥﴾

Edhe nëse i paraqet arsyetimet e veta.

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ﴿١٦﴾

Ti (Muhammed) mos shqipto atë (Kur’anin) me gjuhën tënde për ta nxënë atë me të shpejtë!

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ﴿١٧﴾

Sepse Ne e kemi për detyrë tubimin dhe leximin e tij!

فَإِذَا قَرَأْنَـٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ﴿١٨﴾

E kur ta lexojnë atë ty, ti përcille me të dëgjuar leximin e tij.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ﴿١٩﴾

Dhe pastaj është obligim i yni që ta shkoqisim atë.