Lexo Ruku 320 të Kuranit

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ ﴿٧٠﴾

Kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: “çka jeni duke adhuruar?”

قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًۭا فَنَظَلُّ لَهَا عَـٰكِفِينَ ﴿٧١﴾

Ata i thanë: “Adhurojmë idhuj, vazhdimisht u jemi besnikë atyre!”

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ﴿٧٢﴾

Ai i tha: “A ju dëgjojnë ata juve kur të luteni?”

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ﴿٧٣﴾

Ose, “a u sjellin juve dobi apo dëm?”

قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ﴿٧٤﴾

Ata thanë: “Jo, por kështu i gjetëm se bënin edhe prindërit tanë!”

قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿٧٥﴾

Ai tha: “A po shihni se ç’po adhuroni?”

أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ ﴿٧٦﴾

Ju dhe prindërit tuaj të mëparshëm,

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّۭ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٧٧﴾

Në të vërtetë, ata (që adhuroni ju) janë armiq të mij. përveç Zotit të botëve (nëse përveç idhujve adhuroni edhe Atë).

ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ﴿٧٨﴾

Zoti që më krijoi, Ai më udhëzon mua,

وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ﴿٧٩﴾

Dhe Ai që më ushqen dhe më jep të pijë,

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ﴿٨٠﴾

Dhe kur të sëmurem A më shëron,

وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ﴿٨١﴾

Ai më bën të vdesë e mandej më ngjall,

وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿٨٢﴾

Ai te i cili kam shpresë se do të m’i falë mëkatet e mia në ditën e gjykimit.

رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٨٣﴾

Zoti im, më dhuro mua urtësi dhe më bashko me të mirët!

وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍۢ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿٨٤﴾

Më bën përkujtim të mirë ndër ata që vijnë pas,

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٨٥﴾

Më bn prej trashëgesve të Xhennetit të begatshëm,

وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٨٦﴾

Dhe fale babaim tim, se ai vërtet ishtë nga ata të humburit,

وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ ﴿٨٧﴾

E mos më turpëro në ditën kur do të ringjallen.

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌۭ وَلَا بَنُونَ ﴿٨٨﴾

Ditën kur nuk bën dobi as malli, as fëmijët.

إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍۢ ﴿٨٩﴾

(bën dobi) Vetëm kush i paraqitet Zotit me zemër të shëndoshë.

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴿٩٠﴾

E Xhenneti u afrohet atyre që ishin të devotshëm.

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ﴿٩١﴾

Ndërsa Xhehennem u dëftohet atyre që ishin të humbur.

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿٩٢﴾

Dhe atyre u thuhet: “Ku janë ata që i adhuronit ju”,

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ﴿٩٣﴾

Pos All-llahut? Ata, a mund t’ju ndihmojnë juve o vetes?

فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ ﴿٩٤﴾

E ata (idhujt) dhe adhuruesit e tyre, njëri mbi tjetrin hudhën në të,

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ﴿٩٥﴾

Dhe të gjithë ushtria (ithtarët) r djallit.

قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ﴿٩٦﴾

E duke u grindur mes vete në të, ata thonë:

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴿٩٧﴾

“Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur”,

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٩٨﴾

Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٩٩﴾

Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).

فَمَا لَنَا مِن شَـٰفِعِينَ ﴿١٠٠﴾

E tash për ne nuk ndonjë ndihmës (ndërmjetësues).

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍۢ ﴿١٠١﴾

Nuk ka as ndonjë mik të sinqertë.

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٠٢﴾

E, sikur të mnud të kthehemi (dynja) edhe njëherë,, do të bëheshim besimtarë.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٠٣﴾

Në këtë (që u përmend) ka argumente të bindshme, po shumica e tyre nuk besuan.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٠٤﴾

Është e vërtetë se Zoti yt është i gjithëfuqishëm dhe i mëshirshëm.