Lexo Ruku 389 të Kuranit

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿114﴾

Pasha madhërinë Tonë, Ne u dhamë të mira Musait e Harunit.

وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿115﴾

I shpëtuam ata dhe popullin e tyre prej një mjerimi të madh.

وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿116﴾

Ne u ndihmuam atyre dhe ata ngadhënjyen.

وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ﴿117﴾

Atyre dyve u hamë librin e përsosur e të qartë.

وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿118﴾

Dhe të dy ata i udhëzuam rrugës së drejtë.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿119﴾

Përkujtim të këndshëm ndaj të dyve kem lënë në popujt e më vonshëm.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿120﴾

(Përkujtimin) “Selamun” - qofshin të mëshiruar Musai dhe Haruni.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿121﴾

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿122﴾

Vërtet, ata të dy ishin besimtarë nga robërit Tanë.

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿123﴾

Edhe Iljasi ishte prej të dërguarve Tanë.

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿124﴾

Kur ai, popullit të vet i tha: “A nuk jeni kah frikësoheni?”

أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ ﴿125﴾

A e adhuroni “Ba’ël-in” (emër i një statuje) e braktisni adhurimin ndaj ë mirit që është Krijues?

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿126﴾

All-llahun, Zotin tuaj e të prindërve tuaj të hershëm!!”

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿127﴾

Ata e përgënjeshtruan, andaj ata medoemos janë të sjellë në Xhehennem.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿128﴾

Me përjashtim të robërve besnikë ndaj All-llahut.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿129﴾

Edhe ndaj tij kemi lënë përkujtim të mirë në të ardhshmit.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ﴿130﴾

“Selamun” - qoftë i mëshiruar Iljasi (ose edhe besimtarët e Iljasit).

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿131﴾

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿132﴾

S’ka dyshim, ai ishte besimtar nga robërit Tanë.

وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿133﴾

Edhe Luti, pa mëdyshje ishte prej të dërguarve Tanë.

إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿134﴾

Kur Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij bashkë.

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿135﴾

Përveç një plake (grua e tij) që mbeti me të dënuarit.

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿136﴾

Pastaj të tjerët i rrënuam.

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿137﴾

E ju (mekas) me siguri kaloni atypari mëngjes (ditën)

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿138﴾

e mbrëmje (natën). Pra, a nuk mbildhni mend?