Lexo Ruku 390 të Kuranit

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿139﴾

Edhe Junusi ishte një nga të dërguarit Tanë.

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿140﴾

kur iku te anija që ishte e mbushur plot (udhëtarë).

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ﴿141﴾

E ai mori pjesë në short, po humbi (i ra sorti atij).

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿142﴾

Dhe atë e kafshoi (e gëlltit) peshku, zatën ai ishte që e meritoi qortimin.

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ﴿143﴾

E sikur të mos ishte ajo që ai kishte qenë prej atyre që shumë e përmendin Zotin.

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿144﴾

Ai do të mbetej në barkun e tij deri në ditën e ringjalljes.

۞ فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌۭ ﴿145﴾

E Ne e hodhëm në një tokë pa bimë (shkretëtirë), ndërsa ai ishte i sëmurë.

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةًۭ مِّن يَقْطِينٍۢ ﴿146﴾

Dhe Ne bëmë që për të të mbijë një bimë (t’i bëjë hije) nga kungulli.

وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿147﴾

Ne (pastaj) e dërguam atë te njëqindmijë e më shumë.

فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿148﴾

E ata i besuan, e Ne ua vazhduam atyre të përjetojnë për deri në një kohë.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿149﴾

E ti (Muhammed) pyeti ata (idhujtarët): “A të Zotit tënd janë vajzat, kurse të tyre djemtë?”

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًۭا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ ﴿150﴾

Apo, Ne i krijuam endjëjt femra, e ata ishin dëshmitarë (kur Ne i krijuam engjëjt femra)?!

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿151﴾

Vini re se si ata nga trillimet e tyre thonë:

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ﴿152﴾

“All-llahu ka lindë!” S’ka dyshim se ata janë gënjeshtarë (kur thonë se engjëjt janë bijat e Zotit).

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ ﴿153﴾

A thua vajzat Ai i ka bërë më të zgjedhura se djemt?

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿154﴾

Po ç’keni ju kështu, si po gjykoni ashtu?

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿155﴾

A nuk jeni duke menduar?

أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿156﴾

A mos keni ju ndonjë argument të sigurt?

فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿157﴾

Sillnie pra, librin tuaj, nëse është si thoni ju!

وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًۭا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿158﴾

Ata (idhujtarët) pohuan mes Tij e mes engjëjve (xhinëve) lidhmëri farefisnore, po xhinët e dinë se ata (idhujtarët) janë të hedhur në zjarr.

سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿159﴾

All-llahu është i pastër nga ajo çka i përshkruanë.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿160﴾

Ata (engjëjt) janë vetëm robër të sinqertë të Zotit (ata nuk i përshkruajnë gjë).

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿161﴾

E, as ju dhe as ata që i adhuroni,

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ ﴿162﴾

Nuk mund ta vini në sprovë askë ndaj Atij (besimit në Zotin),

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ﴿163﴾

Përveç atij që është i gjykuar për Xhehennem.

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿164﴾

E, nuk ka prej nesh (grupit të engjëjve) që nuk e ka vendin (detyrë, pozitën) e vet të njohur.

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ﴿165﴾

Edhe ne (engjëjt) jemi të rreshtuar (në adhurim),

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ﴿166﴾

Dhe ne jemi që i bëjmë tesbih (mohojmë se ai ka të meta).

وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ ﴿167﴾

Po edhe pse ata ishin që thoshin:

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًۭا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿168﴾

Sikur të gjendej te ne ndonjë libër nga të parët,

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿169﴾

Ne do të ishim robër të All-llahut, të sinqertë.

فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿170﴾

Po (kur u erdhi libri), ata e mohuan atë (Kur’anin), e më vonë do të kuptojnë.

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿171﴾

E tashmë fjala (premtimi) e jonë u është dhënë më parë robërve tanë të dërguar,

إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ﴿172﴾

se ata, pa dyshim do të jenë të ndihmuar.

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ﴿173﴾

dhe se ushtria jonë do të jenë ata ngadhënjyesit.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿174﴾

Prandaj, për një kohë, ti (Muhammed) hiqu tyre.

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿175﴾

E ti vështroji ata se edhe ata do ta shohin (ndihmën tonë ndaj juve besimtarëve).

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿176﴾

A mos po kërkojnë shpejtimin e ndëshkimit tonë?

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿177﴾

E kur të vjen ai (dënimi) në territorin e tyre, mëngjes i shëmtuar do të jetë për ata që u ishte tërhrqur vërejtja.

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿178﴾

E ti largohu për një kohë prej tyre,

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿179﴾

Dhe ti vështroi se edhe ata më vonë do të shohin.

سُبْحَـٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿180﴾

I Lartësuar është Zoti yt, Zot i fuqisë nga ajo që ia përshkruajnë.

وَسَلَـٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿181﴾

Qoftë paqja mbi të dërguarit.

وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿182﴾

Dhe falënderimi i takon All-llahut, Zotit të botërave!