Lexo suren Al-Maarij

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ﴿١١﴾

Edhe pse ata shihen ndërmjet vete (edhe njihen, por ikin prej njëri-tjetrit). Krimineli dëshiron sikur të kishte paguar dënimin e asaj dite me bijtë e vet.

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿١٢﴾

Dhe me gruan e vet dhe me vëllain e vet.

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ﴿١٣﴾

Edhe me të afërmit e tij që ai te ata mbështetej.

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿١٤﴾

Edhe me krejt çka ka në tokë, e vetëm të kishte shpëtuar!

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿١٥﴾

Jo, kurrsesi, ajo (para) është Ledhdha - flaka (emër i Xhehennemit).

نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ﴿١٦﴾

Është që heq kapakët e kokës.

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٧﴾

Që e thërret (tërheq prej vetes) atë që është zbbrapsur e larguar (prej besimit).

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ﴿١٨﴾

Dhe që ka tubuar (pasuri) dhe e ka ruajtur (fshehur).

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿١٩﴾

Është e vërtetë se njeriu është i prirur të jetë i padurueshëm.

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ﴿٢٠﴾

Pse kur e godit ndonjë e keqe, ai ankohet së tepërmi.

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿٢١﴾

Ndërkaq, kur e gjen e mira, ai bëhet tepër koprac.

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٢٢﴾

Përveç atyre që falen,

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ﴿٢٣﴾

të cilët janë të rregullt në faljen e namazit të tyre.

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿٢٤﴾

Dhe ata që në pasurinë e vet kanë ndarë në një pjesë të caktuar.

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿٢٥﴾

Për lypësin dhe për nevojtarin që nuk lyp.

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٢٦﴾

Edhe ata që e besojnë bindshëm ditën e gjykimit.

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿٢٧﴾

Edhe ata që i frikësohen dënimit nga Zoti i tyre.

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ﴿٢٨﴾

Sepse është e vërtetë që nuk ka shpëtim prej dënimit nga Zoti i tyre.

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَـٰفِظُونَ ﴿٢٩﴾

Edhe ata që janë ruajtur prej punëve të ndyra (amorale).

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿٣٠﴾

Me përjashtim ndaj grave të veta dhe ndaj robëreshave që i kanë në posedim, ata nuk qortohen për to.

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ﴿٣١﴾

E kush kërkon përveç tyre, të tillët janë të shfrenuar (meritojnë dënim).

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَـٰنَـٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ﴿٣٢﴾

Edhe ata që janë besnikë ndaj amanetit që u është besuar dhe ndaj premtimit të dhënë.

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَـٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ﴿٣٣﴾

Edhe ata që dëshminë e vet e zbatojnë (nuk e mohojnë, nuk e fshehin).

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿٣٤﴾

Edhe ata që janë të kujdesshëm ndaj rregullave të namazit të tyre.

أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى جَنَّـٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ﴿٣٥﴾

Të tillët janë në Xhennete dhe janë të nderuar.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿٣٦﴾

ç’është me ata që nuk besuan dhe zgjasin qafat nga ti?

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ﴿٣٧﴾

Ulën në grupe në të djathtë e në të majtë teje?

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ﴿٣٨﴾

A dëshiron secili prej tyre të hyjë në Xhennetin r begatshëm?

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿٣٩﴾

Kurrsesi! Ne i krijuam ata nga ajo çka ata e dinë.

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَـٰرِقِ وَٱلْمَغَـٰرِبِ إِنَّا لَقَـٰدِرُونَ ﴿٤٠﴾

Pra betohem në Zotin e lindjeve e të perëndimeve, se Ne kemi fuqi.

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿٤١﴾

të zëvendësojmë me më të mirë se ata dhe Ne nuk mund të na dalë kush para.

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَـٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿٤٢﴾

Po ti lëri ata të zhyten edhe më thellë në të kota dhe të dëfrehen deri që të ballafaqohen në ditën e tyre që po u premtohet.

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ﴿٤٣﴾

Ditën kur duke u ngutur dalin prej varreve, sikur nguteshin te idhujt,

خَـٰشِعَةً أَبْصَـٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿٤٤﴾

Me shikimet e tyre të përulura i ka kapluar poshtërimi. Ajo është dita që ka qenë premtuar.