Διαβάστε τη Σελίδα 449 του Κορανίου

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ﴿٧٧﴾

Κάναμε τους απογόνους του να είναι αυτοί που θα μείνουν μετά (στη γη, και όλοι οι άνθρωποι μετά κατάγονται απ' εκείνους).

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿٧٨﴾

Κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτόν στις μεταγενέστερες γενιές:

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٧٩﴾

«Ειρήνη στον Νώε ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους.»

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٨٠﴾

Έτσι ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٨١﴾

Πράγματι, ήταν ένας από τους πιστούς δούλους Μας.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿٨٢﴾

Έπειτα πνίξαμε τους άλλους (με την πλημμύρα).

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ﴿٨٣﴾

Πράγματι, ένας απ' αυτούς που ακολούθησαν τη θρησκεία του (Νώε, μετά), ήταν ο Αβραάμ.

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ ﴿٨٤﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ήρθε (ο Αβραάμ) προς τον Κύριό του με αγνή καρδιά.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿٨٥﴾

Όταν είπε (ο Αβραάμ) στον πατέρα του και στον λαό του: «Τι είναι αυτά που λατρεύετε;

أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿٨٦﴾

Αναζητάτε για λατρεία ψεύτικους θεούς αντί του Αλλάχ;

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٨٧﴾

Τι πιστεύετε λοιπόν για τον Κύριο των κόσμων (ό,τι θα σας κάνει την Ημέρα της Κρίσεως);»

فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ ﴿٨٨﴾

Έριξε λοιπόν (ο Αβραάμ) μια ματιά στα αστέρια (σκεπτόμενος),

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ ﴿٨٩﴾

και είπε (στον λαό του): «Είμαι άρρωστος (ή αδύναμος).»

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿٩٠﴾

Έτσι τον άφησαν και έφυγαν (προς την γιορτή τους).

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٩١﴾

Έτσι έσπευσε κρυφά προς τους θεούς (τα είδωλά) τους και είπε (χλευάζοντάς τους): «Δεν τρώτε (αυτό το φαγητό που σας έβαλε ο λαός μου);

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ﴿٩٢﴾

Τι συμβαίνει με σας που δε μιλάτε;»

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ﴿٩٣﴾

Έτσι πήγε προς αυτούς χτυπώντας τους με το δεξί του χέρι (για να τους σπάσει).

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ﴿٩٤﴾

Έτσι (αφού βρήκαν οι άνθρωποι τα είδωλά τους σπασμένα και άκουσαν ότι ο Αβραάμ είναι αυτός που τα είχε κατακρίνει πριν), ήρθαν προς αυτόν σπεύδοντας.

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿٩٥﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Είναι δυνατόν να λατρεύετε αυτά (τα είδωλα) που εσείς οι ίδιοι τα έχετε σκαλίσει,

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾

ενώ ο Αλλάχ είναι Αυτός που δημιούργησε εσάς και ό,τι φτιάχνετε;» [Δηλ. δημιούργησε το ξύλο και την πέτρα κλπ. από τα οποία φτιάχνετε τα είδωλα σας].

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَـٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ﴿٩٧﴾

Είπαν: «Χτίστε γι' αυτόν μία κατασκευή (πυρά) και ρίξτε τον στη φλεγόμενη φωτιά.»

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ﴿٩٨﴾

Είχαν γι' αυτόν ένα κακό σχέδιο, αλλά (τον σώσαμε και) τους κάναμε τους κατώτερους!

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿٩٩﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «(Θα μεταναστέψω και) θα πάω προς τον Κύριό μου (σε ένα μέρος όπου θα μπορώ να Τον λατρεύω), ο Οποίος θα με καθοδηγήσει (προς το καλό).

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٠٠﴾

Κύριε μου! Χάρισέ μου ενάρετους απογόνους.»

فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍۢ ﴿١٠١﴾

Έτσι, του δώσαμε τα χαρμόσυνα νέα για ένα παιδί (τον Ισμαήλ), που (όταν θα μεγαλώσει) θα είναι μακρόθυμος.

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿١٠٢﴾

Όταν (ο γιός του) έφτασε στην ηλικία να τον βοηθήσει (τον πατέρα του) στις εργασίες του, (ο Αβραάμ) του είπε: «Γιε μου! Είδα στον ύπνο μου ότι σε έσφαξα [και τα όνειρα των Προφητών είναι αποκάλυψη και εντολή από τον Αλλάχ]. Κοίτα λοιπόν, τι νομίζεις!» Είπε: «Ω, πατέρα! Κάνε ό,τι διατάχτηκες (από τον Αλλάχ). Θα με βρεις, αν θέλει ο Αλλάχ, να είμαι από τους υπομονετικούς και τους υπάκουους.»