Διαβάστε τη Σελίδα 568 του Κορανίου

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَـٰهُنَا حَمِيمٌۭ ﴿٣٥﴾

Έτσι, Σήμερα δεν θα έχει εδώ κανέναν φίλο (για να τον προστατέψει από την τιμωρία).

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ ﴿٣٦﴾

Ούτε καμία τροφή, εκτός από το πύον (από τις πληγές του δέρματος των κατοίκων του Πυρός)·

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِـُٔونَ ﴿٣٧﴾

Το οποίο δεν θα το τρώνε παρά μόνο οι αμαρτωλοί (που επιμένουν στην απιστία τους).

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ﴿٣٨﴾

Ορκίζομαι σε ό,τι βλέπετε!

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ﴿٣٩﴾

Και (ορκίζομαι) σε ό,τι δεν βλέπετε (από τα αόρατα)!

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿٤٠﴾

Ότι αυτό (το Κορ'άν) είναι ο λόγος ενός έντιμου Αγγελιαφόρου (δηλ. το ακούτε από έναν έντιμο Αγγελιαφόρο, τον Μωχάμμαντ).

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ ﴿٤١﴾

Και δεν είναι λόγος ενός ποιητή: λίγα είναι αυτά που πιστεύετε!

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿٤٢﴾

Ούτε είναι λόγος ενός μάντη: λίγα είναι αυτά που θυμάστε (δηλ. θυμηθείτε τη διαφορά μεταξύ του λόγου ενός μάντη και του Προφήτη)!

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٤٣﴾

Είναι πράγματι, η αποκάλυψη από τον Κύριο των κόσμων (ανθρωπότητα, τζίνν και όλα όσα υπάρχουν).

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ ﴿٤٤﴾

Κι αν αυτός (ο Μωχάμμαντ) είχε αποδώσει ψευδώς, ακόμη και κάποια λόγια σ' Εμάς (τον Αλλάχ),

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ ﴿٤٥﴾

Θα τον αρπάζαμε (για εκδίκηση) με δύναμη,

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ ﴿٤٦﴾

Κι έπειτα θα αποκόπταμε την αρτηρία της καρδιάς (αορτή) του (προκαλώντας άμεσο θάνατο),

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ ﴿٤٧﴾

Και κανείς από σας δε θα εμποδίσει (την τιμωρία Μας) σ' αυτόν.

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ ﴿٤٨﴾

Και στ’ αλήθεια, αυτό (το Κορ'άν) είναι μια Υπενθύμιση (και νουθεσία) για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ, εκτελώντας τις εντολές Του).

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ﴿٤٩﴾

Και στ’ αλήθεια, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν ανάμεσά σας εκείνοι που διαψεύδουν (το Κορ'άν).

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٥٠﴾

Και πράγματι αυτή (η διάψευση για το Κορ'άν) θα είναι μια θλίψη στους άπιστους (την Ημέρα της Κρίσεως).

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿٥١﴾

Και στ’ αλήθεια, αυτό (το Κορ'άν) είναι η βέβαιη αλήθεια (για την οποία δεν υπάρχει αμφιβολία).

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿٥٢﴾

Έτσι, δόξασε το Όνομα του Κυρίου σου, του Αλ-‘Αδείμ (Μέγα).

سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ﴿١﴾

Κάποιος (άπιστος) επικαλέστηκε (τον Αλλάχ) για το μαρτύριο (να επέλθει σ' αυτόν και στον λαό του, ως πρόκληση στον Μωχάμμαντ), (ένα μαρτύριο) που σίγουρα επέρχεται.

لِّلْكَـٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ﴿٢﴾

(Επέρχεται) στους άπιστους, το οποίο κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει.

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ﴿٣﴾

Από τον Αλλάχ, τον Κύριο των Δρόμων της Ανόδου (στους ουρανούς).

تَعْرُجُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ﴿٤﴾

Οι άγγελοι και ο Γαβριήλ ανεβαίνουν προς Αυτόν μια Ημέρα (της Κρίσεως), της οποίας η διάρκεια είναι πενήντα χιλιάδες χρόνια.

فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ﴿٥﴾

Έτσι, να είσαι υπομονετικός (ω, Μωχάμμαντ, με τους χλευασμούς τους και τη βιασύνη τους για την Τιμωρία), με μια όμορφη υπομονή (δηλ. χωρίς απογοήτευση, ή να απευθύνεις τα παράπονά σου σ' άλλον εκτός του Αλλάχ).

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ﴿٦﴾

Στ’ αλήθεια, το βλέπουν (το μαρτύριο), μακρινό (νομίζουν ότι δε θα γίνει).

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ﴿٧﴾

Μα Εμείς το βλέπουμε κοντά (οπωσδήποτε θα γίνει).

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ﴿٨﴾

Την Ημέρα που ο ουρανός θα είναι σαν βρώμικο λάδι που βράζει.

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ﴿٩﴾

Και τα βουνά θα είναι σαν φουσκωμένο μαλλί.

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ﴿١٠﴾

Και κανένας φίλος δε θα ρωτήσει κάποιον φίλο (για την κατάστασή του, επειδή θα είναι απασχολημένος με τη δική του υπόθεση).