Διαβάστε τη Σελίδα 597 του Κορανίου

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ ﴿١﴾

(Ορκίζομαι) μα το σύκο και την ελιά [αναφέρεται στον τόπο όπου ξεκίνησε η αποστολή του Ιησού],

وَطُورِ سِينِينَ ﴿٢﴾

Και μα το Όρος της Σινείν [που έχει πολλά δέντρα, και αναφέρεται στον τόπο όπου μίλησε ο Αλλάχ στον Μωυσή],

وَهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ ﴿٣﴾

Και μα αυτήν την ασφαλή Πόλη (τη Μάκκα όπου ξεκίνησε η αποστολή του Μωχάμμαντ)!

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍۢ ﴿٤﴾

Ότι πράγματι, δημιουργήσαμε τον άνθρωπο στην καλύτερη μορφή (όρθιο, ίσιο και ισορροπημένο στη μορφή και στη φύση του).

ثُمَّ رَدَدْنَـٰهُ أَسْفَلَ سَـٰفِلِينَ ﴿٥﴾

Έπειτα, τον βάλαμε στο κατώτερο των κατωτέρων (δηλ. στο κατώτερο βάθος της Κόλασης, αν δεν υπακούει τον Αλλάχ).

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۢ ﴿٦﴾

Εκτός απ' εκείνους που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις. Αυτοί θα έχουν ατέλειωτη και αδιάκοπη αμοιβή (τον Παράδεισο).

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ ﴿٧﴾

Τι λοιπόν, σε κάνει (ω, άπιστε) να διαψεύσεις την Ημέρα της Κρίσεως (αφού είδες από τα Σημάδια του Αλλάχ που δείχνουν τη Δύναμη Του σε όλο το σύμπαν);

أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَـٰكِمِينَ ﴿٨﴾

Μα δεν είναι ο Αλλάχ ο Δικαιότερος (και ο Σοφότερος) των κριτών (ορίζοντας την Ημέρα της Κρίσεως για να ανταμείψει τους καλούς και να τιμωρήσει τους κακούς); (Βεβαίως, Είναι).

ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ﴿١﴾

Απάγγελνε στο Όνομα του Κυρίου σου, που δημιούργησε.

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِنْ عَلَقٍ ﴿٢﴾

Δημιούργησε τον άνθρωπο από ‘Άλακ (κρεμάμενο θρόμβο αίματος).

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ﴿٣﴾

Απάγγελνε και ο Κύριός σου είναι ο Αλ-Άκραμ (ο πιο Γενναιόδωρος).

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ﴿٤﴾

Αυτός που δίδαξε (στα πλάσματά Του) την πένα (τη χρήση της).

عَلَّمَ ٱلْإِنسَـٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿٥﴾

Δίδαξε τον άνθρωπο (ένα μέρος από) ό,τι δεν γνώριζε (ο άνθρωπος).

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ﴿٦﴾

Όχι! Στ’ αλήθεια, ο άνθρωπος παραβιάζει (τα όρια σε κακές πράξεις),

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ﴿٧﴾

Επειδή βλέπει τον εαυτό του αυτάρκη (με ό,τι έχει από πλούτη).

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ﴿٨﴾

Στ’ αλήθεια, στον Κύριό σου θα είναι η επιστροφή (όλων των ανθρώπων).

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ﴿٩﴾

Είδες (ω, Μωχάμμαντ) εκείνον (τον Άμπου Τζαχλ) που αποτρέπει,

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿١٠﴾

Τον δούλο (Μας, τον Μωχάμμαντ) από το να προσεύχεται (στην Κά‘μπα);

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ﴿١١﴾

Βλέπεις (ω, Μωχάμμαντ) αν (ο δούλος Μας, δηλ. ο ίδιος ο Μωχάμμαντ) ήταν στην καθοδήγηση,

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ﴿١٢﴾

Και αν διατάζει την ευσέβεια; [Δηλ. πώς θέλει ο Άμπου Τζαχλ να αποτρέπει τον Μωχάμμαντ από την προσευχή αφού ο Μωχάμμαντ βρίσκεται στην καθοδήγηση και διατάζει την ευσέβεια;]

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١٣﴾

Βλέπεις (ω, Μωχάμμαντ) αν (ο άδικος ο Άμπου Τζαχλ) διέψευσε (το Κορ’άν) και απομακρύνθηκε (από τη πίστη);

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿١٤﴾

Μα δεν ξέρει (αυτός ο άδικος), ότι ο Αλλάχ βλέπει (ό,τι κάνει);

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿١٥﴾

Όχι! Αν δεν πάψει, θα τον αρπάξουμε και θα τον σύρουμε από το μέτωπο,

نَاصِيَةٍۢ كَـٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ﴿١٦﴾

Το οποίο μέτωπο είναι ψεύτης και αμαρτωλό!

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ﴿١٧﴾

Ας φωνάξει τους υποστηρικτές του (από το λαό του, όπως σου είπε, ω, Μωχάμμαντ: «Έχω τους περισσότερους υποστηρικτές στη φυλή.»).

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿١٨﴾

Εμείς, όμως, θα φωνάξουμε τους αγγέλους φύλακες της Κόλασης (για να τον σύρουν στη Φωτιά, κατά τη Μέλλουσα ζωή).

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ﴿١٩﴾

Όχι! Μην τον υπακούς (σε τίποτε), αλλά πέσε σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος, προσευχόμενος) και πλησίασε (τον Κύριό σου μέσω των καλών πράξεων).