Διαβάστε το Ρουκού 138 του Κορανίου

۞ وَوَٰعَدْنَا مُوسَىٰ ثَلَـٰثِينَ لَيْلَةًۭ وَأَتْمَمْنَـٰهَا بِعَشْرٍۢ فَتَمَّ مِيقَـٰتُ رَبِّهِۦٓ أَرْبَعِينَ لَيْلَةًۭ ۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَـٰرُونَ ٱخْلُفْنِى فِى قَوْمِى وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿١٤٢﴾

Και ορίσαμε για τον Μωυσή τριάντα νύχτες, και προσθέσαμε σ' αυτές άλλες δέκα (για να Μας επικαλεστεί με αφοσίωση πάνω στο όρος, και στο τέλος τους να του μιλήσουμε και να του αποκαλύψουμε την Τορά), έτσι έγινε ο χρόνος που ορίστηκε από τον Κύριο του (για να του μιλήσει στο τέλος του) σαράντα νύχτες. Ο Μωυσής (πριν φύγει για τις σαράντα νύχτες) είπε στον αδελφό του τον Ααρών: «Πάρε τη θέση μου ανάμεσα στον λαό μου όταν απουσιάζω, διόρθωσε (τους διατάζοντάς τους να λατρεύουν τον Αλλάχ) και μην ακολουθήσεις το δρόμο εκείνων που σκορπίζουν το κακό (δηλ. μην αφήνεις κανέναν να διαπράξει αμαρτίες χωρίς να τον σταματήσεις).»

وَلَمَّا جَآءَ مُوسَىٰ لِمِيقَـٰتِنَا وَكَلَّمَهُۥ رَبُّهُۥ قَالَ رَبِّ أَرِنِىٓ أَنظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَىٰنِى وَلَـٰكِنِ ٱنظُرْ إِلَى ٱلْجَبَلِ فَإِنِ ٱسْتَقَرَّ مَكَانَهُۥ فَسَوْفَ تَرَىٰنِى ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُۥ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُۥ دَكًّۭا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًۭا ۚ فَلَمَّآ أَفَاقَ قَالَ سُبْحَـٰنَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٤٣﴾

Όταν ο Μωυσής ήρθε στην ώρα και τον τόπο που ορίσαμε και ο Κύριός του μίλησε μαζί του, είπε (ο Μωυσής): «Κύριέ μου! Δείξε μου (τον Εαυτό Σου), για να Σε κοιτάξω.» Ο Αλλάχ είπε: «Δεν μπορείς να Με δεις [στην εγκόσμια ζωή]. Αλλά κοίτα το βουνό, αν θα αντέξει να μείνει σταθερό στη θέση του, τότε μόνο θα Με δεις.» Όταν ο Κύριός του εμφανίστηκε για το βουνό [με τρόπο που ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπειά Του], το ισοπέδωσε και ο Μωυσής έπεσε αναίσθητος. [Σύμφωνα με ένα Χαντίθ: εμφανίστηκε μόνο όσο είναι το μέγεθος του ενός τρίτου από το μικρό δάχτυλο]. Όταν (ο Μωυσής) συνήλθε, είπε: «Δόξα Σοι! Στρέφομαι με μεταμέλεια προς Εσένα και είμαι ο πρώτος από τους πιστούς.»

قَالَ يَـٰمُوسَىٰٓ إِنِّى ٱصْطَفَيْتُكَ عَلَى ٱلنَّاسِ بِرِسَـٰلَـٰتِى وَبِكَلَـٰمِى فَخُذْ مَآ ءَاتَيْتُكَ وَكُن مِّنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿١٤٤﴾

Είπε (ο Αλλάχ): «Ω, Μωυσή! Σε επέλεξα πάνω από τους άλλους ανθρώπους (της εποχής σου) δίνοντάς σου τα μηνύματά Μου και μιλώντας σου. Γι’ αυτό πάρε όσα σου έχω δώσει και να είσαι ένας από τους ευγνώμονες.»

وَكَتَبْنَا لَهُۥ فِى ٱلْأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَىْءٍۢ مَّوْعِظَةًۭ وَتَفْصِيلًۭا لِّكُلِّ شَىْءٍۢ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍۢ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا۟ بِأَحْسَنِهَا ۚ سَأُو۟رِيكُمْ دَارَ ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿١٤٥﴾

Καταγράψαμε γι' αυτόν στις πλάκες όλα τα πράγματα (που χρειάζονται τα παιδιά του Ισραήλ στη θρησκεία και στη ζωή τους) ως νουθεσία (γι' όποιον θα τη λάβει υπόψη) και εξήγηση όλων (των κανόνων). (Και είπαμε στον Μωυσή): «Τήρησέ τους δυνατά και διέταξε τους ανθρώπους του λαού σου να τηρούν το καλύτερο μέσα τους (δηλ. ό,τι τους πρόσταξε ο Αλλάχ και να απέχουν από ό,τι τους απαγόρευσε). Θα σας δείξω τον οίκο των ανυπάκουων.»

سَأَصْرِفُ عَنْ ءَايَـٰتِىَ ٱلَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ وَإِن يَرَوْا۟ كُلَّ ءَايَةٍۢ لَّا يُؤْمِنُوا۟ بِهَا وَإِن يَرَوْا۟ سَبِيلَ ٱلرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًۭا وَإِن يَرَوْا۟ سَبِيلَ ٱلْغَىِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًۭا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَكَانُوا۟ عَنْهَا غَـٰفِلِينَ ﴿١٤٦﴾

Θα απομακρύνω από τα σημάδιά Μου (και από το να κατανοούν τα Εδάφιά Μου) εκείνους που είναι αλαζονικοί στη γη χωρίς κανένα δικαίωμα. Ακόμα κι αν δουν κάθε σημάδι, πάλι δε θα πιστέψουν σ' αυτό, και αν δουν τον δρόμο της καθοδήγησης, δε θα τον ακολουθήσουν, αλλά αν δουν τον δρόμο της παραπλάνησης, θα τον ακολουθήσουν ως τον δρόμο τους. Αυτό επειδή διέψευδαν τα σημάδιά Μας και ήταν αδιάφοροι γι' αυτά.

وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلْـَٔاخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٤٧﴾

Εκείνοι που διέψευδαν τα σημάδιά Μας και τη συνάντηση στη Μέλλουσα Ζωή, οι (καλές) πράξεις τους έχουν καταστεί μάταιες. Θα λάβουν κάτι άλλο παρά μόνο (την τιμωρία) γι' αυτά που έκαναν (από απιστία και αμαρτίες);