Διαβάστε το Ρουκού 139 του Κορανίου

وَٱتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعْدِهِۦ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًۭا جَسَدًۭا لَّهُۥ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُوا۟ ظَـٰلِمِينَ ﴿١٤٨﴾

Εν απουσία του (Μωυσή, αφού έφυγε για τις σαράντα νύχτες), οι άνθρωποι του λαού του Μωυσή πήραν για λατρεία ένα άγαλμα ενός μοσχαριού φτιαγμένο από τα κοσμήματά τους, το οποίο (άγαλμα) ήταν ένα σώμα που (δεν είχε ψυχή, και) είχε έναν χαμηλό ήχο. Δεν έβλεπαν ότι δεν μπορούσε ούτε να τους μιλήσει, ούτε να τους καθοδηγήσει σε κάποιο καλό δρόμο; Ωστόσο, το πήραν για λατρεία και ήταν άδικοι.

وَلَمَّا سُقِطَ فِىٓ أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا۟ أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا۟ قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ ﴿١٤٩﴾

Όταν μετάνιωσαν και κατάλαβαν ότι είχαν παραστρατήσει, είπαν: «Αν ο Κύριός μας δε μας ελεήσει και δε μας συγχωρήσει, σίγουρα θα είμαστε ανάμεσα στους χαμένους.»

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوْمِهِۦ غَضْبَـٰنَ أَسِفًۭا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِى مِنۢ بَعْدِىٓ ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى ٱلْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ٱبْنَ أُمَّ إِنَّ ٱلْقَوْمَ ٱسْتَضْعَفُونِى وَكَادُوا۟ يَقْتُلُونَنِى فَلَا تُشْمِتْ بِىَ ٱلْأَعْدَآءَ وَلَا تَجْعَلْنِى مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٥٠﴾

Όταν ο Μωυσής επέστρεψε στον λαό του, θυμωμένος και θλιμμένος (απ' αυτό που έκαναν), είπε: «Τι κακό είναι αυτό που κάνατε εν απουσία μου! Δεν μπορούσατε να περιμένετε (την επιστροφή μου που είναι σύμφωνα με) αυτό που όρισε ο Κύριός σας;» Πέταξε (ο Μωυσής) τις πλάκες και έπιασε τον αδελφό του (τον Ααρών) από το κεφάλι, σέρνοντάς τον προς τον εαυτό του. (Ο Ααρών) είπε: «Ω, γιε της μητέρας μου! Εκείνοι με θεωρούσαν αδύναμο και κόντεψαν να με σκοτώσουν. Μην κάνεις λοιπόν τους εχθρούς να χαίρονται μ' αυτό που μου κάνεις, ούτε να με θεωρείς ανάμεσα στους άδικους ανθρώπους (που λάτρεψαν το μοσχάρι).»

قَالَ رَبِّ ٱغْفِرْ لِى وَلِأَخِى وَأَدْخِلْنَا فِى رَحْمَتِكَ ۖ وَأَنتَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿١٥١﴾

Είπε (ο Μωυσής): «Κύριέ μου! Συγχώρεσε εμένα και τον αδελφό μου, και εισήγαγέ μας στο έλεός Σου. Πράγματι, Εσύ είσαι ο πιο Ελεήμων από τους ελεήμονες.»