Το Ρουκού 140 είναι από τη Σούρα Al-Araf (εδάφια 152 έως 157). Περιέχει 6 εδάφια και ανήκει στο Τζουζ 9.
Ενημερώθηκε στις 05 Αύγουστος 2026 στις 16h34
Διαβάστε ολόκληρη τη σελίδα : Διαβάστε το Ρουκού 140 του Κορανίου →
إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ ٱلْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌۭ مِّن رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌۭ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُفْتَرِينَ ﴿١٥٢﴾
Πράγματι, εκείνοι που πήραν το μοσχάρι για λατρεία, θα υποστούν οργή από τον Κύριό τους και ταπείνωση στην εγκόσμια ζωή, και έτσι τιμωρούμε αυτούς που επινοούν ψέματα (εναντίον του Αλλάχ).
وَٱلَّذِينَ عَمِلُوا۟ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ثُمَّ تَابُوا۟ مِنۢ بَعْدِهَا وَءَامَنُوٓا۟ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعْدِهَا لَغَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٥٣﴾
Όσο γι' εκείνους που διέπραξαν κακές πράξεις, και έπειτα -μετά απ' αυτές- στράφηκαν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ και πίστεψαν (σ' Αυτόν), πράγματι, ο Κύριός σου -μετά απ' αυτές- είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).
وَلَمَّا سَكَتَ عَن مُّوسَى ٱلْغَضَبُ أَخَذَ ٱلْأَلْوَاحَ ۖ وَفِى نُسْخَتِهَا هُدًۭى وَرَحْمَةٌۭ لِّلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ ﴿١٥٤﴾
Όταν η οργή του Μωυσή ηρέμησε, σήκωσε τις πλάκες, οι οποίες περιείχαν καθοδήγηση και έλεος για όσους φοβούνται τον Κύριό τους.
وَٱخْتَارَ مُوسَىٰ قَوْمَهُۥ سَبْعِينَ رَجُلًۭا لِّمِيقَـٰتِنَا ۖ فَلَمَّآ أَخَذَتْهُمُ ٱلرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُم مِّن قَبْلُ وَإِيَّـٰىَ ۖ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَّآ ۖ إِنْ هِىَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَآءُ وَتَهْدِى مَن تَشَآءُ ۖ أَنتَ وَلِيُّنَا فَٱغْفِرْ لَنَا وَٱرْحَمْنَا ۖ وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْغَـٰفِرِينَ ﴿١٥٥﴾
Ο Μωυσής επέλεξε εβδομήντα άνδρες από τον λαό του για την ώρα και τόπο που ορίσαμε (για να επικαλεστούν τον Αλλάχ να συγχωρέσει τον λαό τους που λάτρεψε το μοσχάρι). Όταν (ήρθαν στον τόπο, ζήτησαν από τον Μωυσή να δουν τον Αλλάχ, και έτσι) τους έπιασε ο δυνατός σεισμός, είπε (ο Μωυσής επικαλώντας τον Αλλάχ): «Κύριέ μου! Αν ήταν το θέλημά Σου, θα τους είχες καταστρέψει από πριν (όταν ο λαός λάτρεψε το μοσχάρι), όπως και εμένα. Θα μας καταστρέψεις γι' αυτό που έκαναν οι ανόητοι ανάμεσά μας! [ερώτηση κατευνασμού, δηλ. μην μας καταστρέψεις]. Αυτό δεν είναι παρά μια δοκιμασία από Σένα (προς τους δούλους Σου, για να φανεί ποιος θα διαλέξει την αλήθεια και ποιος θα διαλέξει την πλάνη), με την οποία (δοκιμασία) κάνεις όποιον θέλεις να παραστρατήσει και καθοδηγείς όποιον θέλεις. Εσύ είσαι ο Κηδεμόνας μας, γι' αυτό συγχώρεσέ μας και ελέησέ μας, γιατί είσαι ο Καλύτερος απ' αυτούς που συγχωρούν.
۞ وَٱكْتُبْ لَنَا فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنْيَا حَسَنَةًۭ وَفِى ٱلْـَٔاخِرَةِ إِنَّا هُدْنَآ إِلَيْكَ ۚ قَالَ عَذَابِىٓ أُصِيبُ بِهِۦ مَنْ أَشَآءُ ۖ وَرَحْمَتِى وَسِعَتْ كُلَّ شَىْءٍۢ ۚ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلَّذِينَ هُم بِـَٔايَـٰتِنَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٥٦﴾
Όρισε για μας το καλό σ' αυτή τη ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή. Πράγματι, έχουμε στραφεί με μεταμέλεια προς Εσένα.» Είπε (ο Αλλάχ): «Όσο για την τιμωρία Μου, τη στέλνω σε όποιον θέλω, αλλά το έλεός Μου περικλείει τα πάντα. Θα το ορίσω γι' εκείνους που φυλάσσονται από την τιμωρία Μου (τηρώντας τις εντολές Μου) και δίνουν τη Ζάκα (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη) και οι οποίοι πιστεύουν στα Σημάδια (και στα Εδάφιά) Μας.»
ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِىَّ ٱلْأُمِّىَّ ٱلَّذِى يَجِدُونَهُۥ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ وَٱلْإِنجِيلِ يَأْمُرُهُم بِٱلْمَعْرُوفِ وَيَنْهَىٰهُمْ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّيِّبَـٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ ٱلْخَبَـٰٓئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَٱلْأَغْلَـٰلَ ٱلَّتِى كَانَتْ عَلَيْهِمْ ۚ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِهِۦ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَٱتَّبَعُوا۟ ٱلنُّورَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿١٥٧﴾
Αυτοί που ακολουθούν τον Αγγελιαφόρο, τον Προφήτη (Μωχάμμαντ), που δεν μπορεί ούτε να διαβάσει, ούτε να γράψει, του οποίου το όνομα βρίσκουν γραμμένο στις Γραφές τους στην Τορά και στο Ιν-τζήλ (το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού). Ο οποίος (ο Μωχάμμαντ) τους διατάζει το καλό, και τους απαγορεύει το κακό· και τους επιτρέπει τα καλά (είτε πράγματα, είτε φαγητά κλπ.), και τους απαγορεύει τα ακάθαρτα (όπως το χοιρινό κλπ.), και τους απελευθερώνει από το φορτίο τους και τις αλυσίδες που ήταν πάνω τους (δηλ. όλες τις βαριές εντολές που τους είχε αναθέσει ο Αλλάχ παλιότερα). Έτσι, αυτοί που πιστεύουν σ’ αυτόν (τον Μωχάμμαντ), τον τιμούν, τον υποστηρίζουν και ακολουθούν το φως (το Κορ’άν) που στάλθηκε μ’ αυτόν, αυτοί είναι πράγματι οι επιτυχημένοι.