Διαβάστε το Ρουκού 141 του Κορανίου

قُلْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّى رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ فَـَٔامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِىِّ ٱلْأُمِّىِّ ٱلَّذِى يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَـٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٥٨﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ω, άνθρωποι! Στ’ αλήθεια, είμαι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ που στάλθηκε σε όλους σας, –στον Οποίον (τον Αλλάχ) ανήκει η κυριαρχία των ουρανών και της Γης. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, και είναι Αυτός που δίνει τη ζωή και την αφαιρεί. Πιστέψτε λοιπόν στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του, τον Προφήτη που δεν μπορεί ούτε να διαβάσει, ούτε να γράψει (τον Μωχάμμαντ), ο οποίος (Προφήτης) πιστεύει στον Αλλάχ και στα Λόγια Του, και ακολουθήστε τον ίσως να καθοδηγηθείτε.

وَمِن قَوْمِ مُوسَىٰٓ أُمَّةٌۭ يَهْدُونَ بِٱلْحَقِّ وَبِهِۦ يَعْدِلُونَ ﴿١٥٩﴾

Μεταξύ του λαού του Μωυσή υπάρχει μία ομάδα που καθοδηγεί τους άλλους με την αλήθεια και καθιερώνει τη δικαιοσύνη μ' αυτήν.

وَقَطَّعْنَـٰهُمُ ٱثْنَتَىْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًۭا ۚ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسْتَسْقَىٰهُ قَوْمُهُۥٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْحَجَرَ ۖ فَٱنۢبَجَسَتْ مِنْهُ ٱثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًۭا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍۢ مَّشْرَبَهُمْ ۚ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْغَمَـٰمَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْمَنَّ وَٱلسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا رَزَقْنَـٰكُمْ ۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿١٦٠﴾

Τους χωρίσαμε (τα παιδιά του Ισραήλ) σε δώδεκα φυλές και έθνη. Και εμπνεύσαμε τον Μωυσή όταν ο λαός του (χάθηκε στη γη και ήταν διψασμένος, και) του ζήτησε νερό: «Χτύπα το βράχο με το ραβδί σου.» Και έτσι, ανέβλυσαν απ' αυτόν δώδεκα πηγές (για τις δώδεκα φυλές), κάθε φυλή γνώριζε το δικό της μέρος για νερό. Τους σκιάσαμε με σύννεφα (από τη ζέστη του ηλίου) και τους στείλαμε το μάννα (γλυκό ποτό σαν το μέλι) και Ασ-Σάλωα (πουλάκια που μοιάζουν με τα ορτύκια) (λέγοντας): «Φάτε από τα καλά αγαθά που παρέχουμε σε σας.» (Μα έγιναν αγνώμονες) και δεν Μας έβλαψαν (σε τίποτε μέσω της παρακοής και της αγνωμοσύνης τους), μα μόνο τους εαυτούς τους αδίκησαν.

وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ ٱسْكُنُوا۟ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةَ وَكُلُوا۟ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا۟ حِطَّةٌۭ وَٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًۭا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيٓـَٔـٰتِكُمْ ۚ سَنَزِيدُ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٦١﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν τους ειπώθηκε (στα παιδιά του Ισραήλ): «Κατοικήστε σ' αυτήν την πόλη (Ιερουσαλήμ) και φάτε απ' αυτήν απ' όπου θέλετε, και πείτε: «Συγχώρεσέ μας!», και περάστε την πύλη της υποκλινόμενοι (δηλ. με ταπεινότητα προς τον Αλλάχ), και έτσι θα σας συγχωρήσουμε τις αμαρτίες σας και θα αυξήσουμε (την αμοιβή) γι' αυτούς που πράττουν καλές πράξεις.»

فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ ٱلَّذِى قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُوا۟ يَظْلِمُونَ ﴿١٦٢﴾

Μα οι άδικοι απ' αυτούς άλλαξαν τον Λόγο που ειπώθηκε σ' αυτούς με άλλον, κι έτσι στείλαμε πάνω τους μια τιμωρία από τον ουρανό, λόγω της αδικίας τους.