Διαβάστε το Ρουκού 163 του Κορανίου

۞ إِنَّمَا ٱلصَّدَقَـٰتُ لِلْفُقَرَآءِ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱلْعَـٰمِلِينَ عَلَيْهَا وَٱلْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِى ٱلرِّقَابِ وَٱلْغَـٰرِمِينَ وَفِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةًۭ مِّنَ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ ﴿٦٠﴾

Στ’ αλήθεια, η ελεημοσύνη (η Ζακά -η ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη-) είναι μόνο για: τους φτωχούς, τους ενδεείς, εκείνους που (τους στέλνει ο κυβερνήτης για να) τη συλλέξουν (τη Ζακά), τους μη-Μουσουλμάνους που οι καρδιές των οποίων κλίνουν προς το Ισλάμ, την απελευθέρωση των σκλάβων ή των αιχμαλώτων, όσους έχουν χρέη, την υποστήριξη (εκείνων που αγωνίζονται) στο δρόμο του Αλλάχ και τον οδοιπόρο (τον ταξιδιώτη που είναι αποκομμένος από όλα). Ένα καθήκον που επιβλήθηκε από τον Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَمِنْهُمُ ٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ ٱلنَّبِىَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌۭ ۚ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍۢ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌۭ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنكُمْ ۚ وَٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ ٱللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٦١﴾

Υπάρχουν κάποιοι απ' εκείνους (τους υποκριτές) που βλάπτουν με τα λόγια τους τον Προφήτη και (όταν κάποιος τους λέει να προσέξουν, ώστε να μη φτάσουν τα λόγια τους στον Προφήτη, τότε) λένε: «Αυτός (ο Προφήτης) ακούει όποιον του μιλάει και τον πιστεύει (έτσι, αν του φτάσουν τα λόγια μας, θα πούμε ότι δεν τα είπαμε και θα μας πιστέψει)!» Πες (ω, Προφήτη): «Ναι, ακούει (ο Προφήτης) ό,τι είναι καλύτερο για σας (και όχι ό,τι είναι κακό), πιστεύει στον Αλλάχ, πιστεύει τους πιστούς (και όχι τους υποκριτές) και είναι έλεος για όσους πιστεύουν από σας.» Πράγματι, εκείνοι που βλάπτουν τον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ, θα έχουν ένα οδυνηρό μαρτύριο.

يَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَحَقُّ أَن يُرْضُوهُ إِن كَانُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴿٦٢﴾

Ορκίζονται (οι υποκριτές) στο Όνομα του Αλλάχ ενώπιόν σας (ω, Μουσουλμάνοι) για να σας ευχαριστήσουν (ότι δεν είπαν κάτι που βλάπτει τον Προφήτη), αλλά ο Αλλάχ και ο Αγγελιαφόρος Του είναι οι πιο άξιοι να τους ευχαριστήσουν (με την πίστη και τις καλές πράξεις), αν ήταν αληθινά πιστοί.

أَلَمْ يَعْلَمُوٓا۟ أَنَّهُۥ مَن يُحَادِدِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَأَنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَـٰلِدًۭا فِيهَا ۚ ذَٰلِكَ ٱلْخِزْىُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٦٣﴾

Δεν έμαθαν (οι υποκριτές) ότι όποιος αντιτίθεται στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του, θα εισαχθεί στη Φωτιά της Κολάσεως, όπου θα μείνει εκεί για πάντα; Αυτή είναι η μεγάλη ατίμωση.

يَحْذَرُ ٱلْمُنَـٰفِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌۭ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِى قُلُوبِهِمْ ۚ قُلِ ٱسْتَهْزِءُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ مُخْرِجٌۭ مَّا تَحْذَرُونَ ﴿٦٤﴾

Οι υποκριτές φοβούνται από το να αποκαλυφθεί (στον Προφήτη) ένα κεφάλαιο σχετικά μ' αυτούς, το οποίο θα ενημερώσει (τους πιστούς) γι' αυτά που υπάρχουν στις καρδιές τους (των υποκριτών). Πες (ω, Προφήτη): «Συνεχίστε (ω, υποκριτές) στην κοροϊδία σας! Πράγματι, ο Αλλάχ θα φανερώσει αυτά που φοβάστε να φανερωθούν.»

وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ قُلْ أَبِٱللَّهِ وَءَايَـٰتِهِۦ وَرَسُولِهِۦ كُنتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ ﴿٦٥﴾

Αν τους ρωτήσεις (ω, Προφήτη, γι' αυτά που είπαν για σένα και τους συντρόφους σου), λένε: «Απλά μιλούσαμε χωρίς σοβαρότητα και παίζαμε.» Πες: «Μα, τον Αλλάχ και τα Εδάφιά Του και τον Αγγελιαφόρο Του, χλευάζατε;»

لَا تَعْتَذِرُوا۟ قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَـٰنِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍۢ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةًۢ بِأَنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ﴿٦٦﴾

Μη δικαιολογήστε, στ’ αλήθεια, αποστατήσατε αφού είχατε πιστέψει. Αν συγχωρήσουμε κάποιους από σας (που στρέφονται με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ), θα τιμωρήσουμε άλλους (που επιμένουν στην υποκρισία τους) επειδή είναι κακοί.