Διαβάστε το Ρουκού 208 του Κορανίου

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ ءَايَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ ۗ قُلْ إِنَّ ٱللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِىٓ إِلَيْهِ مَنْ أَنَابَ ﴿٢٧﴾

Οι άπιστοι λένε (από πείσμα και ισχυρογνωμοσύνη): «Αν του στελνόταν (στον Μωχάμμαντ) ένα Σημάδι από τον Κύριό του (απ' αυτά που ζητήσαμε, όπως το να μετατρέψει το λόφο Ασ-Σάφα σε χρυσό ή να αφαιρέσει τα βουνά της Μάκκας και να κάνει στις θέσεις τους κήπους, για να πιστέψουμε)!» Πες: «Πράγματι, ο Αλλάχ οδηγεί (με τη Δικαιοσύνη Του) όποιον θέλει στο να παραστρατήσει, και καθοδηγεί προς Αυτόν (με τη Χάρη Του) όποιον στρέφεται προς Αυτόν με μεταμέλεια.»

ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ ٱللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ ٱللَّهِ تَطْمَئِنُّ ٱلْقُلُوبُ ﴿٢٨﴾

Εκείνους (που τους καθοδηγεί ο Αλλάχ) είναι αυτοί που πιστεύουν και των οποίων οι καρδιές καθησυχάζονται με την εξύμνηση του Αλλάχ (και με την απαγγελία του Βιβλίου Του). Πράγματι, μόνο στην εξύμνηση του Αλλάχ οι καρδιές καθησυχάζονται.

ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ طُوبَىٰ لَهُمْ وَحُسْنُ مَـَٔابٍۢ ﴿٢٩﴾

Αυτοί που πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις, θα έχουν ευδαιμονία (και καλή κατάσταση) και καλή επιστροφή (στον Παράδεισο).

كَذَٰلِكَ أَرْسَلْنَـٰكَ فِىٓ أُمَّةٍۢ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهَآ أُمَمٌۭ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ ٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُونَ بِٱلرَّحْمَـٰنِ ۚ قُلْ هُوَ رَبِّى لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ مَتَابِ ﴿٣٠﴾

Έτσι σε στείλαμε σε ένα έθνος, πριν από το οποίο είχαν περάσει άλλα έθνη, για να τους απαγγείλεις αυτό (το Κορ’άν) που σου αποκαλύψαμε (και το οποίο είναι το μεγαλύτερο Σημάδι που επιβεβαιώνει την αποστολή σου), αλλά αυτοί δεν πιστεύουν στον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα)! Πες: «(Ο Αρ-Ραχμάν) είναι ο Κύριός μου. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Αυτόν εμπιστεύομαι και σ' Αυτόν είναι η επιστροφή μου με μεταμέλεια.»

وَلَوْ أَنَّ قُرْءَانًۭا سُيِّرَتْ بِهِ ٱلْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ ٱلْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ ٱلْمَوْتَىٰ ۗ بَل لِّلَّهِ ٱلْأَمْرُ جَمِيعًا ۗ أَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَهَدَى ٱلنَّاسَ جَمِيعًۭا ۗ وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُوا۟ قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيبًۭا مِّن دَارِهِمْ حَتَّىٰ يَأْتِىَ وَعْدُ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخْلِفُ ٱلْمِيعَادَ ﴿٣١﴾

Ακόμα κι αν στελνόταν ένα Κορ’άν (άλλο Θείο Βιβλίο) με το οποίο (και την απαγγελία του) θα μετακινόντουσαν τα βουνά, θα χωριζόταν η γη (σε ποτάμια) ή θα μιλούσαν οι νεκροί, [δε θα πίστευαν οι άπιστοι]! [Και αν θα κάναμε ένα Θείο Βιβλίο που να έκανε αυτά, θα ήταν αυτό το Κορ’άν]! Στον Αλλάχ ανήκει όλη η εντολή (για όλα τα θέματα και για τα Σημάδια και τα θαύματα). Δεν ξέρουν οι πιστοί ότι αν ο Αλλάχ ήθελε, θα είχε καθοδηγήσει όλους τους ανθρώπους (και χωρίς να στείλει κανένα Σημάδι)! Θα συνεχίσουν οι συμφορές να πλήττουν τους άπιστους ή να πέφτουν κοντά (στη γη και) στους οίκους τους, εξαιτίας όσων διέπρατταν (από απιστία και αμαρτίες), μέχρι να έρθει η υπόσχεση του Αλλάχ (δηλ. η τιμωρία τους). Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αθετεί την υπόσχεσή Του.