Διαβάστε το Ρουκού 241 του Κορανίου

وَيَدْعُ ٱلْإِنسَـٰنُ بِٱلشَّرِّ دُعَآءَهُۥ بِٱلْخَيْرِ ۖ وَكَانَ ٱلْإِنسَـٰنُ عَجُولًۭا ﴿١١﴾

Ο άνθρωπος (από την άγνοιά του, όταν θυμώσει) επικαλείται (τον Αλλάχ) για το κακό (εναντίον του εαυτού, των παιδιών ή της περιουσίας του), όπως επικαλείται για το καλό (δηλ. με τον ίδιο ζήλο και βιαστικά). Πράγματι, ο άνθρωπος (από τη φύση του) είναι πολύ βιαστικός.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ ءَايَتَيْنِ ۖ فَمَحَوْنَآ ءَايَةَ ٱلَّيْلِ وَجَعَلْنَآ ءَايَةَ ٱلنَّهَارِ مُبْصِرَةًۭ لِّتَبْتَغُوا۟ فَضْلًۭا مِّن رَّبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوا۟ عَدَدَ ٱلسِّنِينَ وَٱلْحِسَابَ ۚ وَكُلَّ شَىْءٍۢ فَصَّلْنَـٰهُ تَفْصِيلًۭا ﴿١٢﴾

Κάναμε την νύχτα και την ημέρα ως δύο Σημάδια. Αφαιρέσαμε το φως της νύχτας (δηλ. την σκοτινιάσαμε) και κάναμε την ημέρα φωτεινή, για να αναζητήσετε (μέσα βιοπορισμού από) τη γενναιοδωρία του Κυρίου σας, και να μάθετε τον αριθμό των ετών και τον υπολογισμό (του χρόνου). Και έχουμε εξηγήσει τα πάντα λεπτομερώς.

وَكُلَّ إِنسَـٰنٍ أَلْزَمْنَـٰهُ طَـٰٓئِرَهُۥ فِى عُنُقِهِۦ ۖ وَنُخْرِجُ لَهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ كِتَـٰبًۭا يَلْقَىٰهُ مَنشُورًا ﴿١٣﴾

Δέσαμε τις πράξεις καθενός ανθρώπου στο λαιμό του (και έτσι μόνο αυτός είναι υπεύθυνος γι' αυτές), και την Ημέρα της Ανάστασης, θα του φέρουμε ένα βιβλίο (των πράξεών του), που θα το βρει ανοιχτό.

ٱقْرَأْ كِتَـٰبَكَ كَفَىٰ بِنَفْسِكَ ٱلْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًۭا ﴿١٤﴾

(Θα ειπωθεί σ’ αυτόν): «Διάβασε το βιβλίο σου, επαρκεί ο εαυτός σου σήμερα να μετρήσει εναντίον σου (τις πράξεις σου, για να ξέρεις από μόνος σου το αποτέλεσμα).»

مَّنِ ٱهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِى لِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌۭ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًۭا ﴿١٥﴾

Όποιος καθοδηγείται, η καθοδήγησή του θα είναι μόνο για το καλό του, και όποιος παραστρατεί, η παραστράτησή του θα είναι μόνο εις βάρος του. Καμία (αμαρτωλή) ψυχή δε θα επωμιστεί την αμαρτία κάποιας άλλης. Ποτέ δεν τιμωρούμε μέχρι να στείλουμε (πρώτα) έναν Αγγελιαφόρο (για να προειδοποιήσει).

وَإِذَآ أَرَدْنَآ أَن نُّهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا۟ فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا ٱلْقَوْلُ فَدَمَّرْنَـٰهَا تَدْمِيرًۭا ﴿١٦﴾

Όταν θέλαμε να καταστρέψουμε μία (άδικη και αχάριστη) κωμόπολη, διατάξαμε τους εύπορους (και τους ηγέτες) της (που τους ακολουθούσαν όλοι οι κάτοικοί της), (να υπακούουν τον Αλλάχ και να ακολουθούν τους Αγγελιαφόρους), αλλά εκείνοι παράκουσαν σ' αυτή (την κωμόπολη διαπράττοντας αμαρτίες και αδικία), οπότε έγινε αναπόφευκτος ο λόγος (για την τιμωρία) γι’ αυτήν (την κωμόπολη), και έτσι, την καταστρέψαμε εντελώς.

وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنَ ٱلْقُرُونِ مِنۢ بَعْدِ نُوحٍۢ ۗ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبَادِهِۦ خَبِيرًۢا بَصِيرًۭا ﴿١٧﴾

Πόσα (άδικα) έθνη έχουμε καταστρέψει μετά την εποχή του Νώε (όπως τη φυλή ‘Αντ και τη Θαμούντ)! Επαρκεί ο Κύριός σου (ω, Μωχάμμαντ) ως Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα) και Μπασείρ (Αυτός που βλέπει τα Πάντα) για τις αμαρτίες των δούλων Του.

مَّن كَانَ يُرِيدُ ٱلْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُۥ فِيهَا مَا نَشَآءُ لِمَن نُّرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُۥ جَهَنَّمَ يَصْلَىٰهَا مَذْمُومًۭا مَّدْحُورًۭا ﴿١٨﴾

Όποιος επιθυμεί αυτή τη φευγαλέα ζωή (και τις παροδικές απολαύσεις της), επισπεύδουμε γι' αυτόν σ' αυτή (τη ζωή) ό,τι θέλουμε (να του δώσουμε) και σε όποιον θέλουμε. Έπειτα, (την Ημέρα της Κρίσεως) του έχουμε ορίσει την Κόλαση, όπου θα μπει για να καεί μέσα της, περιφρονημένος και διωγμένος (από το έλεος του Αλλάχ).

وَمَنْ أَرَادَ ٱلْـَٔاخِرَةَ وَسَعَىٰ لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌۭ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ كَانَ سَعْيُهُم مَّشْكُورًۭا ﴿١٩﴾

Όποιος όμως επιθυμεί τη Μέλλουσα Ζωή και πράττει γι' αυτήν τις καλές πράξεις που της αρμόζουν, ενώ είναι πιστός, εκείνων των ανθρώπων οι προσπάθειες θα εκτιμηθούν.

كُلًّۭا نُّمِدُّ هَـٰٓؤُلَآءِ وَهَـٰٓؤُلَآءِ مِنْ عَطَآءِ رَبِّكَ ۚ وَمَا كَانَ عَطَآءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا ﴿٢٠﴾

Δίνουμε και στους δύο, σ' εκείνους (που επιθυμούν την εγκόσμια ζωή) και σ' εκείνους (που επιθυμούν τη Μέλλουσα Ζωή), από τη γενναιοδωρία του Κυρίου σου. Πράγματι, η γενναιοδωρία του Κυρίου σου (στην εγκόσμια ζωή), δεν είναι περιορισμένη (για κανέναν, είτε είναι καλός, είτε είναι κακός).

ٱنظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ ۚ وَلَلْـَٔاخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَـٰتٍۢ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلًۭا ﴿٢١﴾

Κοίτα (ω, Προφήτη) πως κάναμε μερικούς να υπερέχουν από άλλους (στην εγκόσμια ζωή, στα πλούτη, τα παιδιά και τις θέσεις), αλλά πράγματι, η Μέλλουσα Ζωή έχει μεγαλύτερα επίπεδα (υπεροχής μεταξύ τους από ό,τι είχαν στην εγκόσμια ζωή, έτσι κάποιοι θα είναι στα διαφορετικά χαμηλότερα επίπεδα της Φωτιάς, ενώ άλλοι θα είναι στα διαφορετικά υψηλότερα επίπεδα του Παραδείσου), και έχει πολύ μεγαλύτερους βαθμούς υπεροχής (για κάποιους έναντι άλλων).

لَّا تَجْعَلْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُومًۭا مَّخْذُولًۭا ﴿٢٢﴾

Μη θέσεις κανέναν άλλο θεό μαζί με τον Αλλάχ, διαφορετικά θα καθίσεις κατηγορούμενος (και περιφρονημένος) και εγκαταλειμμένος (χωρίς καμία υποστήριξη στη Φωτιά).