Διαβάστε το Ρουκού 242 του Κορανίου

۞ وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّآ إِيَّاهُ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَـٰنًا ۚ إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ ٱلْكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّۢ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًۭا كَرِيمًۭا ﴿٢٣﴾

Ο Κύριός σου διέταξε να μη λατρεύετε κανέναν άλλον εκτός απ' Αυτόν, και (διέταξε) την καλοσύνη προς τους γονείς. Έτσι, αν ένας απ’ αυτούς (τους γονείς σου), ή και οι δύο, φθάσουν σε μεγάλη ηλικία κατά την διάρκεια της ζωής σου, μην τους πεις ούτε «Ουφφ» (δηλ. καμιά λέξη που δείχνει έλλειψη σεβασμού, ούτε καν ‘Ωχ’), ούτε να τους φωνάξεις, αλλά να τους πεις καλά και ευγενικά λόγια.

وَٱخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ ٱلذُّلِّ مِنَ ٱلرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ٱرْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِى صَغِيرًۭا ﴿٢٤﴾

Και να είσαι ταπεινός προς αυτούς από έλεος (προς αυτούς), και να λες: «Κύριέ μου! Ελέησέ τους, καθώς με ανέθρεψαν όταν ήμουν μικρός.»

رَّبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا فِى نُفُوسِكُمْ ۚ إِن تَكُونُوا۟ صَـٰلِحِينَ فَإِنَّهُۥ كَانَ لِلْأَوَّٰبِينَ غَفُورًۭا ﴿٢٥﴾

Ο Κύριός σας γνωρίζει καλύτερα τι (προθέσεις) έχετε μέσα σας. Αν είστε δίκαιοι, τότε γι' αυτούς που στρέφονται με μεταμέλεια προς Αυτόν, Αυτός είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα).

وَءَاتِ ذَا ٱلْقُرْبَىٰ حَقَّهُۥ وَٱلْمِسْكِينَ وَٱبْنَ ٱلسَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا ﴿٢٦﴾

Και να δώσεις (ω, πίστε) στον συγγενή το δικαίωμά του (από καλοσύνη και τήρηση καλών δεσμών συγγένειας), και (δώσε ελεημοσύνη) στον ενδεή και τον οδοιπόρο. Αλλά και μην ξοδεύεις (την περιουσία σου) σπάταλα (σε αμαρτίες, σε ασήμαντα πράγματα ή χωρίς λόγο).

إِنَّ ٱلْمُبَذِّرِينَ كَانُوٓا۟ إِخْوَٰنَ ٱلشَّيَـٰطِينِ ۖ وَكَانَ ٱلشَّيْطَـٰنُ لِرَبِّهِۦ كَفُورًۭا ﴿٢٧﴾

Στ’ αλήθεια, οι σπάταλοι (που ξοδεύουν σε αμαρτίες ή χωρίς λόγο) είναι τα αδέλφια (οι ακόλουθοι) των σατανάδων (που τους υπακούν στη σπατάλη). Πράγματι, ο Σατανάς είναι αγνώμων προς τον Κύριό του.

وَإِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ٱبْتِغَآءَ رَحْمَةٍۢ مِّن رَّبِّكَ تَرْجُوهَا فَقُل لَّهُمْ قَوْلًۭا مَّيْسُورًۭا ﴿٢٨﴾

Αλλά αν στρέψεις το πρόσωπο σου απ' αυτούς (τον συγγενή, τον ενδεή και τον οδοιπόρο, επειδή δεν έχεις κάτι να τους δώσεις), περιμένοντας αυτό που ελπίζεις από έλεος (αγαθά και γενναιοδωρία) από τον Κύριό σου, τότε πες τους ευγενικά λόγια [όπως: «Θα σας δώσω μόλις μου στείλει ο Αλλάχ από τη γενναιοδωρία Του.»]

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَىٰ عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ ٱلْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًۭا مَّحْسُورًا ﴿٢٩﴾

Μην κάνεις το χέρι σου δεμένο στο λαιμό σου (μη ξοδεύοντας σε ό,τι διέταξε ο Αλλάχ), ούτε να το απλώσεις πολύ (με σπατάλη), διαφορετικά θα είσαι επιλήψιμος (από τους ανθρώπους επειδή δεν ξοδεύεις ή επειδή έδωσες σε μερικούς με σπατάλη και δεν έδωσες σ' άλλους), και (θα είσαι) άπορος (που δεν έχεις τίποτε να ξοδεύεις).

إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرًۢا بَصِيرًۭا ﴿٣٠﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου δίνει αγαθά με αφθονία σε όποιον θέλει ή τα περιορίζει. Πράγματι, Αυτός είναι για τους δούλους Του, Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα) και Μπασείρ (Αυτός που βλέπει τα Πάντα).