Το Ρουκού 281 είναι από τη Σούρα Al-Anbiya (εδάφια 42 έως 50). Περιέχει 9 εδάφια και ανήκει στο Τζουζ 17.
Ενημερώθηκε στις 05 Αύγουστος 2026 στις 16h34
Διαβάστε ολόκληρη τη σελίδα : Διαβάστε το Ρουκού 281 του Κορανίου →
قُلْ مَن يَكْلَؤُكُم بِٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ مِنَ ٱلرَّحْمَـٰنِ ۗ بَلْ هُمْ عَن ذِكْرِ رَبِّهِم مُّعْرِضُونَ ﴿٤٢﴾
Πες (ω, Προφήτη, στους άπιστους που βιάζονται να τους πέσει η τιμωρία): «Ποιος μπορεί να σας προστατεύσει τη νύχτα και την ημέρα από τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) (αν στείλει την τιμωρία σε σας);» Όχι (δεν αναγνωρίζουν τις χάρες Του σ' αυτούς), αλλά απομακρύνονται από την Υπενθύμιση (το Κορ’άν, τη νουθεσία και τα Σημάδια) του Κυρίου τους!
أَمْ لَهُمْ ءَالِهَةٌۭ تَمْنَعُهُم مِّن دُونِنَا ۚ لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَ أَنفُسِهِمْ وَلَا هُم مِّنَّا يُصْحَبُونَ ﴿٤٣﴾
Ή έχουν (οι άπιστοι) θεούς που μπορούν να τους προστατεύσουν από Μας; Πράγματι, (οι λεγόμενοι θεοί τους) δεν μπορούν καν να υποστηρίξουν τον εαυτό τους, ούτε θα προστατευτούν από την τιμωρία Μας!
بَلْ مَتَّعْنَا هَـٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمْ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيْهِمُ ٱلْعُمُرُ ۗ أَفَلَا يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِى ٱلْأَرْضَ نَنقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَآ ۚ أَفَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ﴿٤٤﴾
Όχι (δε θα τους προστατέψουν οι λεγόμενοι θεοί τους), αλλά Εμείς παρείχαμε αγαθά σ' αυτούς και στους προγόνους τους, μέχρι που έζησαν πολύ, (και έτσι ξεγέλασαν τον εαυτό τους νομίζοντας ότι δε θα τιμωρηθούν ποτέ, και παρέμεναν στην απιστία)! Δε βλέπουν ότι Εμείς μειώνουμε τη γη (της απιστίας) από τα άκρα της (δίνοντας στον Μωχάμμαντ τη νίκη, σε μία πόλη μετά από την άλλη); Είναι αυτοί λοιπόν που θα επικρατήσουν; [Όχι βέβαια].
قُلْ إِنَّمَآ أُنذِرُكُم بِٱلْوَحْىِ ۚ وَلَا يَسْمَعُ ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ ﴿٤٥﴾
Πες (ω, Προφήτη, στους ανθρώπους): «Σας προειδοποιώ (για την τιμωρία του Αλλάχ) μόνο με την αποκάλυψη (το Κορ’άν).» Αλλά οι κωφοί δεν ακούν την κλήση όταν προειδοποιούνται.
وَلَئِن مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌۭ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَـٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ﴿٤٦﴾
Αν τους άγγιζε (τους άπιστους) κάτι λίγο, από την τιμωρία του Κυρίου σου (ω, Προφήτη), θα έλεγαν: «Αλίμονό μας! Πράγματι, ήμασταν άδικοι.»
وَنَضَعُ ٱلْمَوَٰزِينَ ٱلْقِسْطَ لِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌۭ شَيْـًۭٔا ۖ وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍۢ مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا ۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَـٰسِبِينَ ﴿٤٧﴾
Θα θέσουμε την Ημέρα της Κρίσεως δίκαιους ζυγούς (για τις πράξεις των ανθρώπων), και καμιά ψυχή δε θα αδικηθεί σε τίποτα. Ακόμα κι αν (μία πράξη) είναι στο βάρος ενός σιναπόσπορου, θα τη φέρουμε (για να μετρηθεί). Επαρκεί ότι Εμείς είμαστε που θα μετρήσουμε (τις πράξεις των δούλων Μας).
وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ٱلْفُرْقَانَ وَضِيَآءًۭ وَذِكْرًۭا لِّلْمُتَّقِينَ ﴿٤٨﴾
Πράγματι, δώσαμε στον Μωυσή και στον Ααρών το Κριτήριο (την Τορά, που διαχωρίζει την αλήθεια από την πλάνη), και ως λαμπερό φως και υπενθύμιση για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ τηρώντας τις εντολές Του).
ٱلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِٱلْغَيْبِ وَهُم مِّنَ ٱلسَّاعَةِ مُشْفِقُونَ ﴿٤٩﴾
Οι οποίοι είναι αυτοί που φοβούνται τον Κύριό τους χωρίς να Τον έχουν δει, και φοβούνται την Ώρα (της Ημέρας της Κρίσεως).
وَهَـٰذَا ذِكْرٌۭ مُّبَارَكٌ أَنزَلْنَـٰهُ ۚ أَفَأَنتُمْ لَهُۥ مُنكِرُونَ ﴿٥٠﴾
Αυτό (το Κορ’άν) είναι μία ευλογημένη Υπενθύμιση, το οποίο έχουμε στείλει. Εσείς θα το αρνηθείτε, λοιπόν (παρόλο που είναι πολύ ξεκάθαρο);