Διαβάστε το Ρουκού 282 του Κορανίου

۞ وَلَقَدْ ءَاتَيْنَآ إِبْرَٰهِيمَ رُشْدَهُۥ مِن قَبْلُ وَكُنَّا بِهِۦ عَـٰلِمِينَ ﴿٥١﴾

Πράγματι, δώσαμε πριν στον Αβραάμ την καθοδήγησή του (προς την οποία καλούσε τους ανθρώπους), και γνωρίζαμε τα πάντα γι' αυτόν (και την πίστη του).

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا هَـٰذِهِ ٱلتَّمَاثِيلُ ٱلَّتِىٓ أَنتُمْ لَهَا عَـٰكِفُونَ ﴿٥٢﴾

Όταν είπε (ο Αβραάμ) στον πατέρα του και στο λαό του: «Τι είναι αυτά τα αγάλματα στα οποία είστε αφοσιωμένοι (με τη λατρεία);»

قَالُوا۟ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا لَهَا عَـٰبِدِينَ ﴿٥٣﴾

Είπαν: «Βρήκαμε τους προγόνους μας να τα λατρεύουν.»

قَالَ لَقَدْ كُنتُمْ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمْ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٥٤﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Πράγματι, εσείς και οι πρόγονοί σας βρισκόσασταν σε φανερή πλάνη.»

قَالُوٓا۟ أَجِئْتَنَا بِٱلْحَقِّ أَمْ أَنتَ مِنَ ٱللَّـٰعِبِينَ ﴿٥٥﴾

Είπαν: «Έφερες σε μας την αλήθεια, ή είσαι ένας από τους χλευαστές;»

قَالَ بَل رَّبُّكُمْ رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ٱلَّذِى فَطَرَهُنَّ وَأَنَا۠ عَلَىٰ ذَٰلِكُم مِّنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ ﴿٥٦﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Όχι (δεν είμαι ένας από τους χλευαστές), αλλά (σας ήρθα με την αλήθεια) πράγματι, ο Κύριός σας είναι ο Κύριος των ουρανών και της γης, ο Οποίος τους δημιούργησε. Και σ’ αυτό (ότι Αυτός είναι ο Κύριός σας), είμαι ένας από τους μάρτυρες.»

وَتَٱللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصْنَـٰمَكُم بَعْدَ أَن تُوَلُّوا۟ مُدْبِرِينَ ﴿٥٧﴾

(Έπειτα είπε ο Αβραάμ μέσα του:) «Μα τον Αλλάχ! Θα καταστρέψω τα είδωλά σας με ένα σχέδιο, αφού φύγετε (προς τη γιορτή σας).»

فَجَعَلَهُمْ جُذَٰذًا إِلَّا كَبِيرًۭا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ إِلَيْهِ يَرْجِعُونَ ﴿٥٨﴾

Έτσι, τα έσπασε σε κομμάτια, εκτός από το μεγαλύτερο αυτών, ίσως να επιστρέψουν σ’ αυτό (το είδωλο και να το ρωτήσουν ποιος το έκανε)!

قَالُوا۟ مَن فَعَلَ هَـٰذَا بِـَٔالِهَتِنَآ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٥٩﴾

(Όταν επέστρεψαν και τα είδαν) είπαν: «Ποιος έκανε αυτό στους θεούς μας; Πράγματι, είναι ένας από τους άδικους.»

قَالُوا۟ سَمِعْنَا فَتًۭى يَذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهُۥٓ إِبْرَٰهِيمُ ﴿٦٠﴾

Κάποιοι είπαν: «Ακούσαμε έναν νεαρό να τους αναφέρει (κατακρίνοντάς τους), ο οποίος λέγεται Αβραάμ.»

قَالُوا۟ فَأْتُوا۟ بِهِۦ عَلَىٰٓ أَعْيُنِ ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ ﴿٦١﴾

Είπαν: «Φέρτέ τον, λοιπόν, ενώπιον των ανθρώπων, για να γίνουν μάρτυρες (σε ό,τι θα πει).»

قَالُوٓا۟ ءَأَنتَ فَعَلْتَ هَـٰذَا بِـَٔالِهَتِنَا يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ ﴿٦٢﴾

Είπαν: «Εσύ έκανες αυτό στους θεούς μας, ω, Αβραάμ;»

قَالَ بَلْ فَعَلَهُۥ كَبِيرُهُمْ هَـٰذَا فَسْـَٔلُوهُمْ إِن كَانُوا۟ يَنطِقُونَ ﴿٦٣﴾

(Ο Αβραάμ) είπε (σαρκαστικά): «Όχι, αλλά αυτό το μεγαλύτερο αυτών (των ειδώλων) το έκανε. Ρωτήστε τα, αν μπορούν να μιλήσουν.»

فَرَجَعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ فَقَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ أَنتُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٦٤﴾

Έτσι γύρισαν στον εαυτό τους (συλλογιζόμενοι) και (κάποιοι) είπαν: «Πράγματι, εσείς είστε οι άδικοι (που λατρεύετε αυτά που δεν μπορούν να μιλήσουν).»

ثُمَّ نُكِسُوا۟ عَلَىٰ رُءُوسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هَـٰٓؤُلَآءِ يَنطِقُونَ ﴿٦٥﴾

Έπειτα, επέστρεψαν στο πείσμα τους και είπαν (στον Αβραάμ): «Πράγματι, γνωρίζεις καλά ότι αυτά (τα είδωλα) δε μιλούν! (Τότε πώς μας ζητάς να τους ρωτήσουμε;)»

قَالَ أَفَتَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكُمْ شَيْـًۭٔا وَلَا يَضُرُّكُمْ ﴿٦٦﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Είναι δυνατόν να λατρεύετε αντί τον Αλλάχ, αυτά (τα είδωλα) που δεν μπορούν να σας ωφελήσουν σε τίποτε, ούτε να σας βλάψουν;»

أُفٍّۢ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ ۖ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿٦٧﴾

«Ουφ (μια έκφραση θυμού και δυσαρέσκειας), σε σας και σ' αυτά που λατρεύετε αντί τον Αλλάχ! Μα δε συλλογίζεστε;»

قَالُوا۟ حَرِّقُوهُ وَٱنصُرُوٓا۟ ءَالِهَتَكُمْ إِن كُنتُمْ فَـٰعِلِينَ ﴿٦٨﴾

Είπαν: «Κάψτε τον (Αβραάμ) και υποστηρίξτε τους θεούς σας, αν πραγματικά θα το κάνετε (το να τον τιμωρήσετε).»

قُلْنَا يَـٰنَارُ كُونِى بَرْدًۭا وَسَلَـٰمًا عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ﴿٦٩﴾

(Αφού τον έριξαν σε μεγάλη φωτιά) είπαμε (Εμείς): «Ω, φωτιά! Να είσαι ψύχραιμη και ασφαλής για τον Αβραάμ.»

وَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَخْسَرِينَ ﴿٧٠﴾

Ήθελαν να τον βλάψουν με το σχέδιό τους, αλλά τους κάναμε να είναι οι χαμένοι!

وَنَجَّيْنَـٰهُ وَلُوطًا إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱلَّتِى بَـٰرَكْنَا فِيهَا لِلْعَـٰلَمِينَ ﴿٧١﴾

Σώσαμε αυτόν (τον Αβραάμ) και τον Λωτ, και τους φέραμε (από το Ιράκ) προς τη γη [του Λεβάντες] στην οποία ευλογήσαμε μέσα της (με αγαθά) για τους ανθρώπους (και με το ότι στείλαμε εκεί πολλούς Προφήτες).

وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةًۭ ۖ وَكُلًّۭا جَعَلْنَا صَـٰلِحِينَ ﴿٧٢﴾

Χαρίσαμε σ' αυτόν (τον Αβραάμ): τον Ισαάκ (τον γιο του), και τον Ιακώβ (τον εγγονό του), ως χάρη (από Εμάς), και τους κάναμε όλους ενάρετους.

وَجَعَلْنَـٰهُمْ أَئِمَّةًۭ يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَيْنَآ إِلَيْهِمْ فِعْلَ ٱلْخَيْرَٰتِ وَإِقَامَ ٱلصَّلَوٰةِ وَإِيتَآءَ ٱلزَّكَوٰةِ ۖ وَكَانُوا۟ لَنَا عَـٰبِدِينَ ﴿٧٣﴾

Και τους κάναμε ηγέτες, που καθοδηγούσαν (τους ανθρώπους προς τη λατρεία Μας) με την εντολή Μας, και τους εμπνεύσαμε να κάνουν ενάρετες πράξεις, να τελούν την προσευχή και να δίνουν τη Ζακά (υποχρεωτική ελεημοσύνη). Πράγματι, ήταν λάτρεις προς Εμάς (με αφοσίωση και υποταγή).

وَلُوطًا ءَاتَيْنَـٰهُ حُكْمًۭا وَعِلْمًۭا وَنَجَّيْنَـٰهُ مِنَ ٱلْقَرْيَةِ ٱلَّتِى كَانَت تَّعْمَلُ ٱلْخَبَـٰٓئِثَ ۗ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمَ سَوْءٍۢ فَـٰسِقِينَ ﴿٧٤﴾

Στον Λωτ δώσαμε ορθή κρίση και γνώση, και τον σώσαμε από την κωμόπολη (Σόδομα) που έκανε τις επαίσχυντες πράξεις (της ομοφυλοφιλίας). Πράγματι, ήταν ένας κακός και ανυπάκουος λαός.

وَأَدْخَلْنَـٰهُ فِى رَحْمَتِنَآ ۖ إِنَّهُۥ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٧٥﴾

Και τον εισάγαμε (τον Λωτ) στο έλεός Μας. Πράγματι, ήταν ένας από τους ενάρετους.