Διαβάστε το Ρουκού 305 του Κορανίου

۞ ٱللَّهُ نُورُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ مَثَلُ نُورِهِۦ كَمِشْكَوٰةٍۢ فِيهَا مِصْبَاحٌ ۖ ٱلْمِصْبَاحُ فِى زُجَاجَةٍ ۖ ٱلزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌۭ دُرِّىٌّۭ يُوقَدُ مِن شَجَرَةٍۢ مُّبَـٰرَكَةٍۢ زَيْتُونَةٍۢ لَّا شَرْقِيَّةٍۢ وَلَا غَرْبِيَّةٍۢ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِىٓءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌۭ ۚ نُّورٌ عَلَىٰ نُورٍۢ ۗ يَهْدِى ٱللَّهُ لِنُورِهِۦ مَن يَشَآءُ ۚ وَيَضْرِبُ ٱللَّهُ ٱلْأَمْثَـٰلَ لِلنَّاسِ ۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿٣٥﴾

Ο Αλλάχ είναι το Φως των ουρανών και της γης (ο Οποίος καθοδηγεί όποιους θέλει). Το παράδειγμα του Φωτός Του (δηλ. της καθοδήγησης και του Βιβλίου Του -το Κορ’άν- στην καρδιά ενός πιστού) είναι σαν μία εσοχή σε έναν τοίχο, η οποία έχει μία λάμπα (λαδιού), η λάμπα είναι σε ένα λαμπόγυαλο [δηλ. η εσοχή είναι το στήθος του πιστού, η λάμπα είναι το Κορ’άν και η πίστη, και το λαμπόγυαλο είναι η καρδιά του πιστού. Έτσι το φως συγκεντρώνεται στην εσοχή και δε χάνεται]. Το λαμπόγυαλο (από το φως και την ομορφιά του) είναι σαν να ήταν ένα φωτεινό αστέρι. Φωτίζεται (η λάμπα) από (το λάδι που βγαίνει από) μία ευλογημένη ελιά, που δεν είναι ούτε της Ανατολής ούτε της Δύσης (δηλ. την βλέπει ο ήλιος όλη την ημέρα, όταν ανατέλλει και όταν δύει). Το λάδι της (ελιάς) σχεδόν θα έλαμπε, ακόμη και αν δεν το άγγιζε η φωτιά [έτσι είναι τα Σημάδια του Αλλάχ, θα τα καταλάβαινε ο πιστός ακόμα και αν ο Αλλάχ δεν τα επιβεβαίωνε περισσότερο στο Κορ’άν]. Φως πάνω στο φως. Ο Αλλάχ καθοδηγεί στο Φως Του όποιους θέλει. Ο Αλλάχ παρουσιάζει τα παραδείγματα για τους ανθρώπους, και ο Αλλάχ είναι για τα πάντα, Παντογνώστης.

فِى بُيُوتٍ أَذِنَ ٱللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا ٱسْمُهُۥ يُسَبِّحُ لَهُۥ فِيهَا بِٱلْغُدُوِّ وَٱلْـَٔاصَالِ ﴿٣٦﴾

(Αυτό το Φως) είναι σε οίκους (τζαμιά) που ο Αλλάχ έχει διατάξει να χτιστούν, και να εξυμνείται το Όνομά Του μέσα τους. Τον δοξάζουν (στις προσευχές) μέσα τους (στα τζαμιά) πρωί και βράδυ,

رِجَالٌۭ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَـٰرَةٌۭ وَلَا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ ٱللَّهِ وَإِقَامِ ٱلصَّلَوٰةِ وَإِيتَآءِ ٱلزَّكَوٰةِ ۙ يَخَافُونَ يَوْمًۭا تَتَقَلَّبُ فِيهِ ٱلْقُلُوبُ وَٱلْأَبْصَـٰرُ ﴿٣٧﴾

άνδρες που δεν τους απασχολεί κανένα εμπόριο ή καμία αγοραπωλησία από το να εξυμνούν τον Αλλάχ, να τελούν την προσευχή, ή να παρέχουν τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη). Φοβούνται από μία Ημέρα, κατά την οποία θα στραφούν επανειλημμένα οι καρδιές (μεταξύ της ελπίδας να σωθούν και του φόβου για την τιμωρία), και τα μάτια (κοιτάζοντας προς ποιον προορισμό θα πάνε).

لِيَجْزِيَهُمُ ٱللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا۟ وَيَزِيدَهُم مِّن فَضْلِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيْرِ حِسَابٍۢ ﴿٣٨﴾

(Έπρατταν τις προαναφερόμενες καλές πράξεις) για να τους ανταμείψει ο Αλλάχ σύμφωνα με τις καλές πράξεις τους, και να τους δώσει ακόμα περισσότερα από τη γενναιοδωρία Του. Πράγματι, ο Αλλάχ παρέχει σε όποιους θέλει χωρίς μέτρηση (απεριόριστα).

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَعْمَـٰلُهُمْ كَسَرَابٍۭ بِقِيعَةٍۢ يَحْسَبُهُ ٱلظَّمْـَٔانُ مَآءً حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَهُۥ لَمْ يَجِدْهُ شَيْـًۭٔا وَوَجَدَ ٱللَّهَ عِندَهُۥ فَوَفَّىٰهُ حِسَابَهُۥ ۗ وَٱللَّهُ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ ﴿٣٩﴾

Όσο γι' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, οι πράξεις τους είναι σαν αντικατοπτρισμός σε μια πεδιάδα, που τον νομίζει ένας διψασμένος ως νερό, μέχρις ότου να τον φτάσει, και να βρει ότι είναι τίποτα. (Έτσι ο άπιστος όταν φτάσει στο θάνατο, βρίσκει ότι οι πράξεις του είναι μάταιες), και θα βρει τον Αλλάχ εκεί (στη Μέλλουσα Ζωή), και θα του δώσει (ο Αλλάχ) την τιμωρία του πλήρως. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γρήγορος στο να καλεί (τους δούλους Του) για λογοδότηση (και στο να τους τιμωρήσει ή να τους ανταμείψει για τις πράξεις τους).

أَوْ كَظُلُمَـٰتٍۢ فِى بَحْرٍۢ لُّجِّىٍّۢ يَغْشَىٰهُ مَوْجٌۭ مِّن فَوْقِهِۦ مَوْجٌۭ مِّن فَوْقِهِۦ سَحَابٌۭ ۚ ظُلُمَـٰتٌۢ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَآ أَخْرَجَ يَدَهُۥ لَمْ يَكَدْ يَرَىٰهَا ۗ وَمَن لَّمْ يَجْعَلِ ٱللَّهُ لَهُۥ نُورًۭا فَمَا لَهُۥ مِن نُّورٍ ﴿٤٠﴾

Ή (οι πράξεις των άπιστων) είναι σαν τα βαθιά σκοτάδια στο βυθό μίας βαθιάς θάλασσας, ο οποίος (βυθός) έχει σκεπαστεί με κύματα, και από πάνω τους υπάρχουν και άλλα κύματα, και από πάνω τους υπάρχουν (πυκνά και σκοτεινά) σύννεφα (που εμποδίζουν το φως των αστεριών). Βαθιά σκοτάδια, το ένα πάνω στο άλλο, που αν έβγαζε κανείς το χέρι του, σχεδόν δε θα το έβλεπε [και έτσι είναι ο άπιστος που έπεσε στα σκοτάδια της άγνοιας, της αμφιβολίας και της ισχυρογνωμοσύνης]. Σε όποιον δε δίνει ο Αλλάχ φως (καθοδήγηση και γνώση για το Βιβλίο Του), δε θα έχει φως!