Διαβάστε το Ρουκού 306 του Κορανίου

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَٱلطَّيْرُ صَـٰٓفَّـٰتٍۢ ۖ كُلٌّۭ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُۥ وَتَسْبِيحَهُۥ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِمَا يَفْعَلُونَ ﴿41﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι όλοι όσοι βρίσκονται στους ουρανούς και στη γη, δοξάζουν τον Αλλάχ, επίσης (Τον δοξάζουν) και τα πουλιά (που πετούν ανάμεσα στον ουρανό και στη γη) ενώ τα φτερά τους είναι ανοιχτά; Ο καθένας τους γνωρίζει (τον τρόπο για) την προσευχή του και τη δοξασία του (προς τον Αλλάχ). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για ό,τι κάνουν, Παντογνώστης.

وَلِلَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلْمَصِيرُ ﴿42﴾

Στον Αλλάχ ανήκει η κυριαρχία των ουρανών και της γης, και στον Αλλάχ είναι ο τελικός προορισμός.

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُزْجِى سَحَابًۭا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُۥ ثُمَّ يَجْعَلُهُۥ رُكَامًۭا فَتَرَى ٱلْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَـٰلِهِۦ وَيُنَزِّلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن جِبَالٍۢ فِيهَا مِنۢ بَرَدٍۢ فَيُصِيبُ بِهِۦ مَن يَشَآءُ وَيَصْرِفُهُۥ عَن مَّن يَشَآءُ ۖ يَكَادُ سَنَا بَرْقِهِۦ يَذْهَبُ بِٱلْأَبْصَـٰرِ ﴿43﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι ο Αλλάχ καθοδηγεί (με την εντολή Του) τα (μικρά νέα) σύννεφα (όπου θέλει), έπειτα τα συγκεντρώνει και τα κάνει ένα σωρό, και έτσι βλέπεις τη βροχή να βγαίνει από μέσα τους, και (ότι) στέλνει από τον ουρανό χαλάζι σαν τα βουνά (στην ποσότητα), το οποίο στέλνει σε όποιον θέλει και το απομακρύνει από όποιον θέλει; Παραλίγο η λάμψη του κεραυνού τους (των συννέφων) να τύφλωνε τις οράσεις!

يُقَلِّبُ ٱللَّهُ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّأُو۟لِى ٱلْأَبْصَـٰرِ ﴿44﴾

Ο Αλλάχ κάνει τη νύχτα και την ημέρα να διαδέχονται η μία την άλλη. Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει μία νουθεσία (και ένα Σημάδι) γι' εκείνους που έχουν μάτια.

وَٱللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَآبَّةٍۢ مِّن مَّآءٍۢ ۖ فَمِنْهُم مَّن يَمْشِى عَلَىٰ بَطْنِهِۦ وَمِنْهُم مَّن يَمْشِى عَلَىٰ رِجْلَيْنِ وَمِنْهُم مَّن يَمْشِى عَلَىٰٓ أَرْبَعٍۢ ۚ يَخْلُقُ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿45﴾

Ο Αλλάχ δημιούργησε κάθε κινούμενο πλάσμα από νερό. Κάποιοι απ' αυτούς κινούνται με την κοιλιά τους, και άλλοι περπατούν με δύο πόδια και άλλοι περπατούν με τέσσερα (πόδια). Ο Αλλάχ δημιουργεί ό,τι θέλει. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.

لَّقَدْ أَنزَلْنَآ ءَايَـٰتٍۢ مُّبَيِّنَـٰتٍۢ ۚ وَٱللَّهُ يَهْدِى مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿46﴾

Πράγματι, έχουμε στείλει ξεκάθαρα Εδάφια (και Σημάδια) που διασαφηνίζουν (τον δρόμο της αλήθειας), και ο Αλλάχ καθοδηγεί όποιους θέλει στον ίσιο δρόμο.

وَيَقُولُونَ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَبِٱلرَّسُولِ وَأَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٌۭ مِّنْهُم مِّنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ ۚ وَمَآ أُو۟لَـٰٓئِكَ بِٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿47﴾

(Οι υποκριτές) λένε: «Πιστεύουμε στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο και υπακούμε.» Έπειτα μετά απ' αυτό, μία ομάδα απ' αυτούς απομακρύνεται (από το να δεχτεί την κρίση του Αγγελιαφόρου). Τέτοιοι δεν είναι οι πιστοί.

وَإِذَا دُعُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذَا فَرِيقٌۭ مِّنْهُم مُّعْرِضُونَ ﴿48﴾

Όταν καλούνται προς τον Αλλάχ (δηλ. στο Βιβλίο Του) και στον Αγγελιαφόρο Του, για να κρίνει (ο Αγγελιαφόρος) μεταξύ τους, μία ομάδα απ' αυτούς απομακρύνεται. [Όπως ο Μπισρ ο υποκριτής που είχε διαφωνία με έναν Εβραίο για ένα οικόπεδο, ο Εβραίος επέμενε να κρίνει μεταξύ τους ο Αγγελιαφόρος Μωχάμμαντ, αλλά ο Μπισρ επέμενε να κρίνει κάποιος άλλος, γνωρίζοντας ότι δεν είχε δίκιο].

وَإِن يَكُن لَّهُمُ ٱلْحَقُّ يَأْتُوٓا۟ إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ ﴿49﴾

Αν όμως ξέρουν ότι έχουν δίκιο (και ότι έτσι ο Αγγελιαφόρος θα έκρινε υπέρ τους), έρχονται σ' αυτόν με πλήρη υπακοή και υποταγή (για την κρίση του)!

أَفِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ أَمِ ٱرْتَابُوٓا۟ أَمْ يَخَافُونَ أَن يَحِيفَ ٱللَّهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُولُهُۥ ۚ بَلْ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿50﴾

Υπάρχει αρρώστια στις καρδιές τους, ή έχουν αμφιβολία (ότι ο Μωχάμμαντ είναι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ) ή φοβούνται ότι ο Αλλάχ και ο Αγγελιαφόρος Του θα τους αδικήσουν; Όχι (δεν φοβούνται ότι θα τους αδικήσουν), αλλά πράγματι εκείνοι είναι οι άδικοι!