Διαβάστε το Ρουκού 314 του Κορανίου

أَلَمْ تَرَ إِلَىٰ رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ ٱلظِّلَّ وَلَوْ شَآءَ لَجَعَلَهُۥ سَاكِنًۭا ثُمَّ جَعَلْنَا ٱلشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيلًۭا ﴿٤٥﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) πώς ο Κύριός σου επεκτείνει τη σκιά (με την κίνηση της γης και του ηλίου); Αν ήθελε, θα την έκανε σταθερή. Έπειτα κάναμε τον ήλιο να είναι η ένδειξη για τις καταστάσεις της (σκιάς, ή ο οδηγός της).

ثُمَّ قَبَضْنَـٰهُ إِلَيْنَا قَبْضًۭا يَسِيرًۭا ﴿٤٦﴾

Έπειτα την τραβάμε σταδιακά προς Εμάς.

وَهُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا وَٱلنَّوْمَ سُبَاتًۭا وَجَعَلَ ٱلنَّهَارَ نُشُورًۭا ﴿٤٧﴾

Είναι Αυτός που έκανε για σας τη νύχτα ως ένδυμα (για να σας καλύπτει), και τον ύπνο για ανάπαυση, και έκανε την ημέρα για να σκορπίζεστε στις ενασχολήσεις σας.

وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَرْسَلَ ٱلرِّيَـٰحَ بُشْرًۢا بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِهِۦ ۚ وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ طَهُورًۭا ﴿٤٨﴾

Είναι Αυτός που στέλνει τους ανέμους, ως χαρμόσυνα νέα πριν το έλεός Του (τη βροχή). Και στέλνουμε από τον ουρανό καθαρό νερό,

لِّنُحْـِۧىَ بِهِۦ بَلْدَةًۭ مَّيْتًۭا وَنُسْقِيَهُۥ مِمَّا خَلَقْنَآ أَنْعَـٰمًۭا وَأَنَاسِىَّ كَثِيرًۭا ﴿٤٩﴾

για να δώσουμε ζωή μ' αυτό (το νερό) σε μία νεκρή γη, και να κάνουμε να πιουν απ' αυτό (πολλοί) απ' αυτά που δημιουργήσαμε: πολλά βοοειδή και πολλούς ανθρώπους.

وَلَقَدْ صَرَّفْنَـٰهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا۟ فَأَبَىٰٓ أَكْثَرُ ٱلنَّاسِ إِلَّا كُفُورًۭا ﴿٥٠﴾

Πράγματι, το μοιράζουμε (το νερό) ανάμεσά τους (στέλνοντας τη βροχή σε μία γη και όχι στην άλλη, και το αντίθετο), ώστε να λάβουν (οι άνθρωποι) νουθεσία, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι επιμένουν στην αχαριστία τους.

وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِى كُلِّ قَرْيَةٍۢ نَّذِيرًۭا ﴿٥١﴾

Αν θέλαμε, θα είχαμε στείλει σε κάθε πόλη έναν προειδοποιητή.

فَلَا تُطِعِ ٱلْكَـٰفِرِينَ وَجَـٰهِدْهُم بِهِۦ جِهَادًۭا كَبِيرًۭا ﴿٥٢﴾

Έτσι, μην υπακούσεις (ω, Προφήτη) τους άπιστους (που ζητούν να κάνεις παραχωρήσεις στη θρησκεία), αλλά αγωνίσου μ' αυτό (το Κορ’άν) απέναντί τους (μεταδίδοντάς το) με τη μέγιστη προσπάθεια.

۞ وَهُوَ ٱلَّذِى مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ هَـٰذَا عَذْبٌۭ فُرَاتٌۭ وَهَـٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌۭ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًۭا وَحِجْرًۭا مَّحْجُورًۭا ﴿٥٣﴾

Είναι Αυτός που έκανε τα δύο νερά (του ποταμού και της θάλασσας) να εισχωρήσουν το ένα στο άλλο: το ένα είναι εύγευστο και γλυκό, και το άλλο είναι αλμυρό και πικρό. Και έκανε ανάμεσά τους ένα φράγμα και πλήρη διαχωρισμό. [Όπως όταν το νερό ενός ποταμού εισχωρήσει σε μία θάλασσα, δεν αλλάζει την αλμυρότητά της, ούτε το αντίστροφο, αλλά αποκτά τις ίδιες περιγραφές της θάλασσας].

وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ مِنَ ٱلْمَآءِ بَشَرًۭا فَجَعَلَهُۥ نَسَبًۭا وَصِهْرًۭا ۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًۭا ﴿٥٤﴾

Είναι Αυτός που δημιούργησε ανθρώπους (άνδρες και γυναίκες) από το νερό (δηλ. από τις αναμεμειγμένες εκκρίσεις των δύο φύλων), και έκανε μεταξύ τους (των ανθρώπων) δεσμούς συγγένειας καταγωγής και δεσμούς συγγένειας γάμου. Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) είναι Καντείρ (Ικανός για τα πάντα).

وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْ ۗ وَكَانَ ٱلْكَافِرُ عَلَىٰ رَبِّهِۦ ظَهِيرًۭا ﴿٥٥﴾

Ωστόσο, (οι άπιστοι) λατρεύουν εκτός από τον Αλλάχ, αυτά που δεν μπορούν ούτε να τους ωφελήσουν, ούτε να τους βλάψουν! Πράγματι, ο άπιστος ακολουθεί (τον Σατανά και τον υποστηρίζει σε) ό,τι δυσαρεστεί τον Κύριό του.

وَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ إِلَّا مُبَشِّرًۭا وَنَذِيرًۭا ﴿٥٦﴾

Δε σε στείλαμε (ω, Προφήτη) παρά μόνο ως φορέα χαρμόσυνων νέων και προειδοποιητή.

قُلْ مَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَن شَآءَ أَن يَتَّخِذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلًۭا ﴿٥٧﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Δε ζητώ από σας καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από το Μήνυμα), εκτός και αν κάποιος θέλει να πάρει ένα μονοπάτι προς τον Κύριό του (τότε ας ξοδέψει στο δρόμο Του).»

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْحَىِّ ٱلَّذِى لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِۦ ۚ وَكَفَىٰ بِهِۦ بِذُنُوبِ عِبَادِهِۦ خَبِيرًا ﴿٥٨﴾

Εμπιστεύσου (ω, Προφήτη) τον Αλ-Χάι (τον Αιώνια Ζωντανό) που δεν πεθαίνει ποτέ, και δόξασέ Τον επαινώντας Τον. Πράγματι, επαρκεί Αυτός ως Χαμπείρ (Αυτός που έχει πλήρη γνώση) για τις αμαρτίες των δούλων Του.

ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ ۚ ٱلرَّحْمَـٰنُ فَسْـَٔلْ بِهِۦ خَبِيرًۭا ﴿٥٩﴾

Ο Οποίος δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους σε έξι Ημέρες, έπειτα υψώθηκε πάνω από τον Θρόνο (με τρόπο που ταιριάζει στην Μεγαλοπρέπειά Του). Αρ-Ραχμάν (ο Παντελεήμονας)! Ρώτα λοιπόν (ω, Προφήτη) Αυτόν που έχει πλήρη γνώση των πάντων, γι' Αυτόν.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱسْجُدُوا۟ لِلرَّحْمَـٰنِ قَالُوا۟ وَمَا ٱلرَّحْمَـٰنُ أَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُورًۭا ۩ ﴿٦٠﴾

Όταν τους λέγεται (στους ειδωλολάτρες): «Πέστε σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) ενώπιον του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα)», λένε: «Ποιος είναι ο Αρ-Ραχμάν; Να πέσουμε σε Σιτζούντ στάση γι' Αυτόν που μας διατάζεις εσύ;» Και τους οδηγεί (το κάλεσμά του, το να λατρεύουν τον Αρ-Ραχμάν), σε μεγαλύτερη αποστροφή (από την πίστη).