Διαβάστε το Ρουκού 315 του Κορανίου

تَبَارَكَ ٱلَّذِى جَعَلَ فِى ٱلسَّمَآءِ بُرُوجًۭا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَٰجًۭا وَقَمَرًۭا مُّنِيرًۭا ﴿٦١﴾

Ύψιστος είναι Αυτός που τοποθέτησε στον ουρανό μεγάλα αστέρια (και αστερισμούς), και τοποθέτησε σ' αυτόν έναν λαμπτήρα (τον ήλιο που είναι πηγή φωτός και θερμότητας) και ένα φωτεινό φεγγάρι.

وَهُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ خِلْفَةًۭ لِّمَنْ أَرَادَ أَن يَذَّكَّرَ أَوْ أَرَادَ شُكُورًۭا ﴿٦٢﴾

Είναι Αυτός που έκανε τη νύχτα και την ημέρα να διαδέχεται η μία την άλλη, για όποιον θέλει να το λάβει υπόψη, ή θέλει να γίνει ευγνώμων (για τις χάρες του Αλλάχ).

وَعِبَادُ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى ٱلْأَرْضِ هَوْنًۭا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ ٱلْجَـٰهِلُونَ قَالُوا۟ سَلَـٰمًۭا ﴿٦٣﴾

Οι (ενάρετοι) δούλοι του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) είναι εκείνοι που περπατούν στη γη με ήσυχο τρόπο και ταπεινοφροσύνη (και όχι με τυραννία και αλαζονεία), και όταν οι ανόητοι τους απευθύνονται (με άσχημα ή ανόητα λόγια), απαντούν με καλοσύνη (και ορθά λόγια).

وَٱلَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًۭا وَقِيَـٰمًۭا ﴿٦٤﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) περνούν μέρος της νύχτας στην προσευχή προς τον Κύριό τους, με το να πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) και με το να στέκονται (στην προσευχή τους).

وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ ۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ﴿٦٥﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) λένε: «Κύριέ μας! Απομάκρυνε από μας το μαρτύριο της Κόλασης. Πράγματι, το μαρτύριό της είναι μόνιμο (και δεν αφήνει όποιον μπει μέσα της).

إِنَّهَا سَآءَتْ مُسْتَقَرًّۭا وَمُقَامًۭا ﴿٦٦﴾

Πράγματι, αυτή (η Κόλαση) είναι πολύ άθλια ως τόπος διαμονής και κατοικίας.»

وَٱلَّذِينَ إِذَآ أَنفَقُوا۟ لَمْ يُسْرِفُوا۟ وَلَمْ يَقْتُرُوا۟ وَكَانَ بَيْنَ ذَٰلِكَ قَوَامًۭا ﴿٦٧﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) όταν ξοδεύουν δε σπαταλούν, ούτε τσιγκουνεύονται, αλλά τηρούν μετριοπαθή τρόπο μεταξύ τους.

وَٱلَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ ٱلنَّفْسَ ٱلَّتِى حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ يَلْقَ أَثَامًۭا ﴿٦٨﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) δεν επικαλούνται εκτός από τον Αλλάχ κανέναν άλλον θεό, ούτε σκοτώνουν καμία ψυχή, για την οποία ο Αλλάχ απαγόρεψε οποιαδήποτε επίθεση εναντίον της, εκτός για δίκαιους λόγους (αν το δίκαιο το απαιτεί, όπως την ψυχή ενός δολοφόνου), ούτε διαπράττουν μοιχεία. Και όποιος κάνει κάτι απ' αυτά, θα λάβει την τιμωρία (την Ημέρα της Κρίσεως).

يُضَـٰعَفْ لَهُ ٱلْعَذَابُ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِۦ مُهَانًا ﴿٦٩﴾

Το μαρτύριο θα διπλασιαστεί γι' αυτόν την ημέρα της Ανάστασης, και θα μείνει σ' αυτό (το μαρτύριο) ατιμασμένος για πάντα.

إِلَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ عَمَلًۭا صَـٰلِحًۭا فَأُو۟لَـٰٓئِكَ يُبَدِّلُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِهِمْ حَسَنَـٰتٍۢ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿٧٠﴾

Εκτός απ' αυτόν που (στην εγκόσμια ζωή) έχει στραφεί με ειλικρινή μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, και πίστεψε (στον Αλλάχ) και έκανε καλές πράξεις, γι' αυτούς τους ανθρώπους ο Αλλάχ θα αντικαταστήσει τις κακές πράξεις τους με καλές πράξεις. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχήμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَإِنَّهُۥ يَتُوبُ إِلَى ٱللَّهِ مَتَابًۭا ﴿٧١﴾

Όποιος στρέφεται με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ και κάνει ενάρετες πράξεις, πράγματι, έχει στραφεί με ειλικρινή μεταμέλεια προς τον Αλλάχ.

وَٱلَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ ٱلزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا۟ بِٱللَّغْوِ مَرُّوا۟ كِرَامًۭا ﴿٧٢﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) δεν παρευρίσκονται όπου λέγεται το ψέμα (η πλάνη, τα τραγούδια και οι γιορτές των ειδωλολατρών, ούτε δίνουν ψευδή μαρτυρία), και όταν περνάνε και ακούνε μάταια λόγια (ή βλέπουν μία μάταιη πράξη, ή πλάνη), περνάνε χωρίς να εμπλέκονται σ' αυτά.

وَٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا۟ عَلَيْهَا صُمًّۭا وَعُمْيَانًۭا ﴿٧٣﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) όταν τους νουθετούν με τα Εδάφια του Κυρίου τους, δε γίνονται κουφοί και τυφλοί προς αυτά.

وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَٰجِنَا وَذُرِّيَّـٰتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍۢ وَٱجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا ﴿٧٤﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) λένε: «Κύριέ μας! Χάρισε μας από τους συζύγους μας και τα παιδιά μας, αυτό που να είναι πηγή χαράς των ματιών μας (όταν τους βλέπουμε να Σε υπακούν και να Σε λατρεύουν), και κάνε εμάς να είμαστε ένα καλό παράδειγμα για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία Σου, τηρώντας τις εντολές Σου).»

أُو۟لَـٰٓئِكَ يُجْزَوْنَ ٱلْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا۟ وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةًۭ وَسَلَـٰمًا ﴿٧٥﴾

Εκείνοι (που έχουν τις προαναφερόμενες περιγραφές των ενάρετων) είναι αυτοί που θα ανταμειφθούν με τα υψηλά επίπεδα (στον Παράδεισο) για ό,τι επέμειναν καρτερικά, και θα λάβουν εκεί χαιρετισμούς (από τους Αγγέλους) και θα έχουν ασφάλεια (από κάθε κακό),

خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۚ حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّۭا وَمُقَامًۭا ﴿٧٦﴾

Θα μείνουν εκεί για πάντα. Τι εξαιρετικός είναι αυτός (ο Παράδεισος) ως τόπος διαμονής και κατοικίας!

قُلْ مَا يَعْبَؤُا۟ بِكُمْ رَبِّى لَوْلَا دُعَآؤُكُمْ ۖ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًۢا ﴿٧٧﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Τι να κάνει ο Κύριός μου με σας (ω, άνθρωποι, και τι αξία να έχετε ενώπιόν Του), αν δεν υπήρχε η επίκληση (και η λατρεία) σας προς Αυτόν; Αλλά εσείς (ω, άπιστοι) διαψεύσατε, και έτσι (η τιμωρία σας) θα είναι αναπόφευκτη για σας.»