Διαβάστε το Ρουκού 440 του Κορανίου

۞ وَٱذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنذَرَ قَوْمَهُۥ بِٱلْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ ٱلنُّذُرُ مِنۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِۦٓ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿٢١﴾

Ανάφερε (ω, Μωχάμμαντ), (τον Προφήτη Χουντ) τον αδελφό της φυλής ‘Αντ, όταν προειδοποίησε τον λαό του στους Αλ-Αχκάφ (τους ψηλούς αμμόλοφους όπου ήταν τα σπίτια τους) – και πράγματι, ήρθαν προειδοποιητές πριν και μετά απ' αυτόν – (λέγοντας): «Μη λατρεύετε κανέναν παρά μόνο τον Αλλάχ. Πράγματι, φοβάμαι για σας από το μαρτύριο μίας μεγάλης Ημέρας.»

قَالُوٓا۟ أَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ ءَالِهَتِنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٢٢﴾

Είπαν (οι άπιστοι στον Χουντ): «Ήρθες σε μας για να μας απομακρύνεις από τους θεούς μας; Φέρε μας λοιπόν αυτή (την τιμωρία) που μας απειλείς, αν είσαι από τους ειλικρινείς.»

قَالَ إِنَّمَا ٱلْعِلْمُ عِندَ ٱللَّهِ وَأُبَلِّغُكُم مَّآ أُرْسِلْتُ بِهِۦ وَلَـٰكِنِّىٓ أَرَىٰكُمْ قَوْمًۭا تَجْهَلُونَ ﴿٢٣﴾

Είπε (ο Χουντ): «Τη γνώση (για το πότε θα έρθει η τιμωρία) την κατέχει μόνο ο Αλλάχ. Μόνο μεταφέρω σε σας αυτό (το Μήνυμα) με το οποίο στάλθηκα, αλλά βλέπω ότι είστε άνθρωποι με άγνοια.»

فَلَمَّا رَأَوْهُ عَارِضًۭا مُّسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قَالُوا۟ هَـٰذَا عَارِضٌۭ مُّمْطِرُنَا ۚ بَلْ هُوَ مَا ٱسْتَعْجَلْتُم بِهِۦ ۖ رِيحٌۭ فِيهَا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٢٤﴾

Όταν την είδαν (την τιμωρία) σαν πυκνά σύννεφα που έρχονται προς τις κοιλάδες τους, είπαν: «Αυτά είναι σύννεφα που θα μας φέρουν βροχή.» (Ο Χουντ είπε): «Όχι, αλλά αυτό είναι που ζητήσατε ανυπόμονα (ως πρόκληση) – είναι ένας άνεμος στον οποίο υπάρχει μία οδυνηρή τιμωρία.

تُدَمِّرُ كُلَّ شَىْءٍۭ بِأَمْرِ رَبِّهَا فَأَصْبَحُوا۟ لَا يُرَىٰٓ إِلَّا مَسَـٰكِنُهُمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْقَوْمَ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٢٥﴾

(Ο οποίος άνεμος) θα καταστρέψει τα πάντα με την εντολή του Κυρίου του.» Έτσι, έπειτα δεν έμεινε τίποτα ορατό εκτός από τις κατοικίες τους. Έτσι τιμωρούμε τους κακούς ανθρώπους.

وَلَقَدْ مَكَّنَّـٰهُمْ فِيمَآ إِن مَّكَّنَّـٰكُمْ فِيهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًۭا وَأَبْصَـٰرًۭا وَأَفْـِٔدَةًۭ فَمَآ أَغْنَىٰ عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ أَبْصَـٰرُهُمْ وَلَآ أَفْـِٔدَتُهُم مِّن شَىْءٍ إِذْ كَانُوا۟ يَجْحَدُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٢٦﴾

Πράγματι, τους είχαμε δώσει τέτοια δύναμη που δε σας έχουμε δώσει (ω, φυλή Κουράις), και τους είχαμε δώσει ακοή, όραση και καρδιές (αλλά τα χρησιμοποίησαν στην ανυπακοή προς τον Αλλάχ), έτσι, ούτε η ακοή τους, ούτε η όρασή τους, ούτε οι καρδιές τους δεν τους προστάτεψαν σε τίποτε (από την τιμωρία), επειδή αρνήθηκαν (με αλαζονεία) τα Σημάδια του Αλλάχ. Έτσι, τους περικύκλωσε αυτή (η τιμωρία) που συνήθιζαν να τη χλευάζουν.