Το Ρουκού 441 είναι από τη Σούρα Al-Ahqaf (εδάφια 27 έως 35). Περιέχει 9 εδάφια και ανήκει στο Τζουζ 26.
Ενημερώθηκε στις 05 Αύγουστος 2026 στις 16h34
Διαβάστε ολόκληρη τη σελίδα : Διαβάστε το Ρουκού 441 του Κορανίου →
وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُم مِّنَ ٱلْقُرَىٰ وَصَرَّفْنَا ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿٢٧﴾
Πράγματι, έχουμε καταστρέψει εκείνες τις (άπιστες) κωμοπόλεις γύρω σας (ω, Μακκανοί), και τους είχαμε δώσει διάφορα Σημάδια, ίσως και να επέστρεφαν (από την απιστία τους, και να στέφονταν με μεταμέλεια και υπακοή προς τον Αλλάχ).
فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ قُرْبَانًا ءَالِهَةًۢ ۖ بَلْ ضَلُّوا۟ عَنْهُمْ ۚ وَذَٰلِكَ إِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴿٢٨﴾
Γιατί δεν τους υποστήριξαν εκείνοι (οι ψεύτικοι θεοί) που τους πήραν ως θεούς εκτός από τον Αλλάχ (και τους λάτρεψαν) ως μέσω εγγύτητας προς τον Αλλάχ (ισχυριζόμενοι ότι είναι οι μεσολαβητές τους ενώπιον του Αλλάχ); Όχι (δεν τους υποστήριξαν), αλλά τους εγκατέλειψαν! Αυτό (που ισχυρίστηκαν) ήταν το ψέμα τους και ό,τι επινόησαν από ψέματα.
وَإِذْ صَرَفْنَآ إِلَيْكَ نَفَرًۭا مِّنَ ٱلْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ ٱلْقُرْءَانَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوٓا۟ أَنصِتُوا۟ ۖ فَلَمَّا قُضِىَ وَلَّوْا۟ إِلَىٰ قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ ﴿٢٩﴾
(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν κάναμε να έρθει σε σένα μία ομάδα από τα Τζινν για να ακούσει το Κορ’άν. Όταν ήρθαν για να το ακούσουν, είπαν: «Ακούστε με προσοχή!» Και όταν τελείωσε, επέστρεψαν στον λαό τους για να τους προειδοποιήσουν (για την τιμωρία του Αλλάχ).
قَالُوا۟ يَـٰقَوْمَنَآ إِنَّا سَمِعْنَا كِتَـٰبًا أُنزِلَ مِنۢ بَعْدِ مُوسَىٰ مُصَدِّقًۭا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِىٓ إِلَى ٱلْحَقِّ وَإِلَىٰ طَرِيقٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٣٠﴾
Είπαν (τα Τζινν): «Ω, λαέ μας! Πράγματι, ακούσαμε ένα Βιβλίο (το Κορ’άν) που στάλθηκε μετά από τον Μωυσή, το οποίο επιβεβαιώνει ό,τι στάλθηκε πριν απ' αυτό (από Θεία Βιβλία, την Τορά και το Ιν-τζήλ), και καθοδηγεί στην αλήθεια και στον ίσιο δρόμο.
يَـٰقَوْمَنَآ أَجِيبُوا۟ دَاعِىَ ٱللَّهِ وَءَامِنُوا۟ بِهِۦ يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُجِرْكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍۢ ﴿٣١﴾
Ω, λαέ μας! Ανταποκριθείτε (με υπακοή) σ' αυτόν (τον Προφήτη) που (σας) καλεί προς τον Αλλάχ, και πιστέψτε σ' αυτόν, ώστε (ο Αλλάχ) να συγχωρήσει για σας τις αμαρτίες σας και να σας σώσει από ένα επώδυνο μαρτύριο.
وَمَن لَّا يُجِبْ دَاعِىَ ٱللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَيْسَ لَهُۥ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءُ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴿٣٢﴾
Αλλά όποιος δε θα ανταποκριθεί (με υπακοή) σ' αυτόν (τον Προφήτη) που (σας) καλεί προς τον Αλλάχ, δε θα μπορέσει να ξεφύγει (από την τιμωρία του Αλλάχ) στη γη, ούτε θα έχει κανέναν υποστηρικτή ενώπιόν Του. Εκείνοι βρίσκονται σε ξεκάθαρη πλάνη.»
أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَلَمْ يَعْىَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ ۚ بَلَىٰٓ إِنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٣٣﴾
Δε βλέπουν (οι άπιστοι) ότι ο Αλλάχ που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη, και δεν ήταν δύσκολο για Αυτόν να τους δημιουργήσει (παρά το μεγάλο μέγεθός τους, και καμία κόπωση δεν Τον άγγιξε απ' αυτό), είναι Ικανός να δώσει ζωή στους νεκρούς; Βεβαίως, είναι για τα πάντα, Ικανός.
وَيَوْمَ يُعْرَضُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ عَلَى ٱلنَّارِ أَلَيْسَ هَـٰذَا بِٱلْحَقِّ ۖ قَالُوا۟ بَلَىٰ وَرَبِّنَا ۚ قَالَ فَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿٣٤﴾
Την Ημέρα που αυτοί που αρνήθηκαν την πίστη θα εκτεθούν στη Φωτιά, (θα ερωτηθούν): «Δεν είναι αυτό (το μαρτύριο) αλήθεια, (ή είναι ψέμα όπως ισχυριστήκατε πριν);» Θα πουν: «Όχι (δεν είναι ψέμα), αλλά (ορκιζόμαστε) μα τον Κύριό μας (ότι είναι η αλήθεια)!» Θα πει: «Γευτείτε λοιπόν το μαρτύριο για ό,τι αρνηθήκατε από την πίστη.»
فَٱصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُو۟لُوا۟ ٱلْعَزْمِ مِنَ ٱلرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِل لَّهُمْ ۚ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا سَاعَةًۭ مِّن نَّهَارٍۭ ۚ بَلَـٰغٌۭ ۚ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ ﴿٣٥﴾
Να είσαι, λοιπόν, υπομονετικός (ω, Μωχάμμαντ, για το κακό και τη διάψευση που λαμβάνεις από τον λαό σου), όπως ήταν οι Αγγελιαφόροι της ισχυρής βούλησης και υπομονής (ο Νώε, ο Αβραάμ, ο Μωυσής, ο Ιησούς και εσύ, ω, Μωχάμμαντ), και μη βιαστείς να ζητήσεις την τιμωρία γι' αυτούς. Την Ημέρα που θα δουν αυτό (το μαρτύριο) που τους έχουμε υποσχεθεί, θα αισθάνονται σαν να μην είχαν μείνει (στην εγκόσμια ζωή) παρά μόνο για μία ώρα μίας μέρας. (Ω, άνθρωποι! Αυτό το Κορ’άν) είναι επαρκές Μήνυμα (για να σωθείτε). Θα καταστραφούν κάποιοι άλλοι εκτός από τους ανυπάκουους;