Διαβάστε τη Σελίδα 126 του Κορανίου

۞ يَوْمَ يَجْمَعُ ٱللَّهُ ٱلرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَآ أُجِبْتُمْ ۖ قَالُوا۟ لَا عِلْمَ لَنَآ ۖ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّـٰمُ ٱلْغُيُوبِ ﴿109﴾

(Θυμηθείτε, ω, άνθρωποι και φυλαχθείτε από) την Ημέρα κατά την οποία ο Αλλάχ θα συγκεντρώσει τους Αγγελιαφόρους και θα τους πει: «Ποια ήταν η απάντηση που λάβατε (από τα έθνη σας όταν τους καλέσατε στη θρησκεία σας);» Αυτοί θα πουν: «Δεν έχουμε γνώση (παρά εκείνη που την ξέρεις καλύτερα από μας, και όλη η γνώση ανήκει σ' Εσένα και τίποτε δεν είναι κρυφό απ' Εσένα), πράγματι, Εσύ είσαι ο Παντογνώστης όλων των αοράτων (και των κρυφών).»

إِذْ قَالَ ٱللَّهُ يَـٰعِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ٱذْكُرْ نِعْمَتِى عَلَيْكَ وَعَلَىٰ وَٰلِدَتِكَ إِذْ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ ٱلْقُدُسِ تُكَلِّمُ ٱلنَّاسَ فِى ٱلْمَهْدِ وَكَهْلًۭا ۖ وَإِذْ عَلَّمْتُكَ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَٱلتَّوْرَىٰةَ وَٱلْإِنجِيلَ ۖ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ ٱلطِّينِ كَهَيْـَٔةِ ٱلطَّيْرِ بِإِذْنِى فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًۢا بِإِذْنِى ۖ وَتُبْرِئُ ٱلْأَكْمَهَ وَٱلْأَبْرَصَ بِإِذْنِى ۖ وَإِذْ تُخْرِجُ ٱلْمَوْتَىٰ بِإِذْنِى ۖ وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ عَنكَ إِذْ جِئْتَهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْهُمْ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿110﴾

(Ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Αλλάχ θα πει (την Ημέρα της Κρίσεως): «Ω, Ιησού, γιε της Μαρίας! Ανάφερε τη χάρη Μου σ’ εσένα και στη μητέρα σου, όταν σε υποστήριξα με το άγιο πνεύμα (τον άγγελο Γαβριήλ), και όταν μίλησες στους ανθρώπους από το λίκνο (υπερασπιζόμενος τη μητέρα σου, όταν την κατηγόρησαν οι Εβραίοι ότι είσαι προϊόν μοιχείας) και (αργότερα) όταν έγινες ενήλικος (και ξεκίνησες την αποστολή σου, προσκαλώντας τους στη θρησκεία του Αλλάχ). Και όταν σου έμαθα τη γραφή, τη σοφία (την κατανόηση της θρησκείας και την ορθότητα των λόγων και των πράξεων), την Τορά και το Ιν-τζήλ (το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού). Και όταν έφτιαξες από πηλό τη μορφή ενός πουλιού, με την άδειά Μου, και έπειτα φύσηξες σ' αυτή και έτσι έγινε -με την άδειά Μου- ένα πουλί. Και όταν γιάτρεψες τους εκ γενετής τυφλούς καθώς και τους λεπρούς –με την άδειά Μου-. Και όταν ανέστησες τους νεκρούς -με την άδειά Μου-. Και όταν εμπόδισα τα παιδιά του Ισραήλ από σένα (όταν αποφάσισαν να σε σκοτώσουν) αφού ήρθες σ' αυτούς με ξεκάθαρες αποδείξεις. Όμως, οι άπιστοι ανάμεσά τους είπαν: «Αυτά δεν είναι παρά φανερή μαγεία.».»

وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى ٱلْحَوَارِيِّـۧنَ أَنْ ءَامِنُوا۟ بِى وَبِرَسُولِى قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَٱشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ ﴿111﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν αποκάλυψα στους (δώδεκα) μαθητές (του Ιησού, για να τον υποστηρίξω μέσω αυτών): «Πιστέψτε σ' Εμένα και στον Αγγελιαφόρο Μου.» Είπαν: «Πιστεύουμε. Και γίνε Μάρτυρας (ω, Αλλάχ) πως είμαστε Μουσουλμάνοι (υποταγμένοι στη Βούλησή Σου).»

إِذْ قَالَ ٱلْحَوَارِيُّونَ يَـٰعِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَآئِدَةًۭ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ۖ قَالَ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿112﴾

(Και ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν οι μαθητές (του Ιησού) είπαν: «Ω, Ιησού, υιέ της Μαρίας! Μπορεί ο Κύριός σου (αν Τον επικαλεστείς) να μας στείλει ένα τραπέζι (με φαγητό) από τον ουρανό;» Είπε: «Φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (αφήνοντας αυτό που ζητήσατε, μήπως και έχει δοκιμασία για σας) αν είστε πραγματικά πιστοί.»

قَالُوا۟ نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ ﴿113﴾

Είπαν (οι μαθητές): «Θέλουμε να φάμε απ' αυτό και να καθησυχαστούν οι καρδιές μας (και να είναι σίγουρες για την τελειότητα της Δύναμης του Αλλάχ και για το ότι είσαι ο Αγγελιαφόρος Του) και να μάθουμε (με βεβαιότητα) ότι μας είπες την αλήθεια (για ό,τι έφερες από τον Κύριό σου) και να είμαστε μάρτυρες σ' αυτό (το τραπέζι ότι είναι θαύμα από τον Αλλάχ).»